Comments Off on Αλληλεγγύη στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα!

       

Comments Off on Δράση αλληλεγγύης για Νίκο Μαζιώτη και Πόλα Ρούπα
Comments Off on Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης σε Κουφοντίνα και Γουρνά, πανό αλληλεγγύης σε μετανάστες – Καβάλα, Πάρκο Φαλήρου

Ανάρτηση πανό στο πάρκο Φαλήρου στην Καβάλα ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης:

Στους φυλακισμένους αγωνιστές, σχετικά με τη βίαιη εισβολή των ΕΚΑΜ στις φυλακές Κορυδαλλού και τη μεταγωγή συντρόφων

Στους 22 αναρχικούς για το εφετείο στις 20 Απρίλη

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

 IMG_0475

IMG_0473

 

Comments Off on Ανάρτηση πανό στο πάρκο Φαλήρου στην Καβάλα 23/4/2016

Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον , τότε  είμαστε ήδη νεκροί»

 Δεν είμαι ανθρωπιστής και  επομένως δε θα μιλήσω  σαν ανθρωπιστής. Τοποθετώ τον εαυτό μου από τη μεριά των αναρχικών της πράξης. Στη μάχη για μια ελεύθερη ζωή δίχως αρχηγούς και υποτακτικούς , συχνά το τίμημα είναι η φυλακή. Αυτό το τίμημα μου έχει επιβληθεί εδώ και ένα χρόνο, καθώς βρίσκομαι φυλακισμένος- ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ του κράτους. Αιχμάλωτος αλλά όχι ηττημένος, καθώς για μένα,  ως αναρχικό αντάρτη πόλης, η φυλακή είναι μια προσωρινή στάση αναμονής , αλλά ποτέ ο τερματικός σταθμός. Σε αυτόν τον ένα χρόνο δεν επέτρεψα στη φυλακή ούτε να με εξημερώσει, ούτε να με «σωφρονίσει» ,καθυποτάσσοντας το σώμα  και τη μνήμη μου μέσα από τη νεκρή επανάληψη του χρόνου-δεσμοφύλακα.

Από την πρώτη στιγμή όμως, ξεκίνησε εναντίον όλων των συντρόφων που συμμετέχουμε στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς ένας αδιάκοπος ψυχολογικός πόλεμος κι ένα ειδικό  καθεστώς κράτησης.

Προσωπικά οδηγήθηκα στις φυλακές Γρεβενών, «τοποθετήθηκα» αρχικά  σε πτέρυγα προστασίας  ( στην οποία αρνήθηκα  να παραμείνω και μεταφέρθηκα), ενώ έχω μεταχθεί πάνω από 20 φορές με έκτακτες μεταγωγές (αλεξίσφαιρη κλούβα, ΕΚΑΜ, αντιτρομοκρατική, ειδικό σώμα μεταγωγών) κατά τη διάρκεια των οποίων έχω μείνει στο πειθαρχείο των φυλακών Διαβατών και στο μεταγωγών Θεσσαλονίκης με εικοσαμελή ομάδα αστυνομικών για «προσωπική» φύλαξη.

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τον αντίπαλο. Από τη στιγμή που κηρύξαμε  πόλεμο ενάντια στο κράτος και την κοινωνία του, γνωρίζαμε το κόστος των πράξεων μας και παραμένουμε αμετανόητοι στις επιλογές μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα παραμείνουμε με σταυρωμένα τα  χέρια. Χρωστάμε στον εαυτό μας άλλη μια μάχη… μέχρι την επόμενη.

Αρνούμαι λοιπόν να βάλω τη ζωή σε παρένθεση. Εδώ μέσα στη φυλακή, στη χώρα των σκιών παραμένω στα μαχαίρια με το υπάρχον, τις στολές και τους υπακτικούς του. Σ’ αυτή τη μάχη αν δεν ρισκάρεις τη ζωή σου, τότε δεν είσαι ικανός να τη ζήσεις με πάθος.Στη σημερινή μαζική κοινωνία του κράτους ούτε ρίσκο υπάρχει, ούτε πάθος. Υπάρχει μόνο φόβος και ρουτίνα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φοβισμένοι και μόνοι. Αλλά ζωντανοί ποτέ.

Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, τότε είμαστε ήδη νεκροί. Γι’ αυτό σήμερα Κυριακή 8 Απριλίου ξεκινάω απεργία πείνας ως έμπρακτη αλληλεγγύη στους συντρόφους Παναγιώτη Αργυρού και Γεράσιμο Τσάκαλο που πραγματοποιούν απεργία πείνας απαιτώντας την μεταγωγή τους στις φυλακές Κορυδαλλού και την οριστική διακοπή των εκδικητικών μεταγωγών. Παραμένοντας συνεπείς στα λόγια και στις επιλογές μας ως Συνωμοσία, αυτή η κίνηση είναι παράλληλα μία πρώτη  χειρονομία προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μιας πολιτικής κολεκτίβας συμβίωσης στις φυλακές.

Τώρα λοιπόν που έρχονται οι γιορτές, τώρα που ο καθένας κάνει τα ψώνια του ή ξεγελάει τη φτώχεια του, στους στολισμένους δρόμους και στις βιτρίνες, εμείς «προσφέρουμε» την απεργία πείνας στο γιορτινό σας τραπέζι. Όπως καταλαβαίνει ο καθένας η απεργία πείνας αποτελεί έσχατο μέσο αγώνα .Είναι μια μάχη με το θάνατο σε αργή κίνηση. Είναι η θέληση για ζωή ενάντια στην παραίτηση και την υποταγή. Είναι όμως και κάτι άλλο. Είναι ο καθρέφτης των ενοχών της κοινωνίας. Είναι ο καθρέφτης που φανερώνει τις σιωπές της. Είναι ο καθρέφτης της αδιαφορίας, ο καθρέφτης των κενών αξιών, ο καθρέφτης της παραίτησης, ο καθρέφτης του φόβου, ο καθρέφτης του μοναχικού πλήθους… Πίσω από τον καθρέφτη υπάρχει ΖΩΗ. Αρκεί να σπάσουμε τον καθρέφτη.

Υ.Γ. Την ίδια περίοδο πραγματοποιείται απεργία πείνας για την απελευθέρωση της αναρχικής Στέλλας Αντωνίου και την παύση των διώξεων για τις 250 εμπρηστικές και εκρηκτικές επιθέσεις που έχει αναλάβει η Σ.Π.Φ., εναντίον ατόμων που δεν έχουν καμία σχέση με τη Συνωμοσία.

Η στήριξή μου στα παραπάνω αιτήματα είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΗΣ F.A.I./I.R.F.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

                                                                   Τσάκαλος Χρήστος

  Μέλος του πυρήνα φυλακισμένων της Σ.Π.Φ./ F.A.I.

  Στις 4 του Απρίλη στην πλατεία Συντάγματος, στο μέρος όπου γινόταν μερικούς μήνες πριν η λαϊκή συνέλευση, έβαλε τέλος στη ζωή του ο αγωνιστής Δημήτρης Χριστούλας. Τα τελευταία λόγια του, γραμμένα σε ένα σύντομο σημείωμα, δείχνουν ξεκάθαρα πως η επιλογή του ήταν μια πολιτική πράξη. Το μήνυμά του είχε ένα σαφές πολιτικό περιεχόμενο.

 Ο Δημήτρης Χριστούλας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένας απελπισμένος για οικονομικούς λόγους. Αυτή η ερμηνεία εξυπηρετεί τα καθεστωτικά κόμματα και την κυβέρνηση γιατί ξεγυμνώνει την πράξη του από το πολιτικό της περιεχόμενο. Η πράξη του δεν μπορεί να μεταφράζεται ως ένα προσωπικό δράμα. Ούτε να συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα πάρα πολλά περιστατικά αυτοκτονιών για οικονομικούς λόγους που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα. Η οικονομική και πολιτική εξουσία δολοφονούν καθημερινά συνανθρώπους μας με τις πολιτικές τους. Οι καθεστωτικοί πολιτικοί είναι όλοι συνένοχοι σε αυτό το μεγάλο έγκλημα.

 Όμως ο Χριστούλας έλεγε κάτι διαφορετικό. Εκτός από την καταγγελία του για την κυβέρνηση, μίλησε για κάτι που θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει. Μίλησε για αυτό που οφείλουν να κάνουν οι νέοι της χώρας, γιατί οι υπερήλικες δεν είναι σε θέση να κάνουν. Μίλησε για το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε ώστε να καταφέρουμε να αποτινάξουμε από πάνω μας την κυβέρνηση, την τρόικα και όλους τους εγκληματίες της εξουσίας. Μίλησε για τη διέξοδο που μπορούμε να ακολουθήσουμε όλοι οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι σήμερα προκειμένου να φύγουμε από το αδιέξοδο που έχουν οδηγήσει τον απελευθερωτικό κοινωνικό αγώνα οι μετριοπαθείς κινητοποιήσεις και οι διαμαρτυρίες. Ο Δημήτρης  Χριστούλας έκανε σκληρή κριτική με την πράξη και με τα λόγια του σε όλους όσους δεν κατεβαίνουν στους δρόμους να αγωνιστούν αλλά και όσους κατεβαίνουν και δεν συγκρούονται με την οργανωμένη εξουσία. Έκανε κριτική σε όλους μας γιατί δεν ανατρέπουμε το καθεστώς.

  Ο Δημήτρης Χριστούλας με την πολιτική πράξη και τα λόγια του μίλησε για την Επανάσταση. Μίλησε για την ένοπλη κοινωνική Επανάσταση που δεν έχουμε κάνει και που έχουμε χρέος να κάνουμε. Γιατί είναι ο μόνος δρόμος για να απελευθερωθεί η χώρα, για να ζήσουμε ελεύθερα. Για να ζήσουμε σε μια κοινωνία οικονομικής ισότητας και πολιτικής ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους.

 Αυτό είναι το χρέος όλων μας απέναντι στον Δημήτρη Χριστούλα. Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

 

               Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ

Κάθε Πέμπτη στο Αυτόνομο Στέκι Καβάλας επιμορφωτικά ντοκιμαντέρ, πολιτικές προβολές, βιβλιοπαρουσιάσεις, ανατρεπτικός λόγος σε μηνιαίους κύκλους αυτομόρφωσης. Σε ενα κόσμο και μια κοινωνία που καταρρέει όλο και περισσότερο, τώρα είναι αναγκαίο περισσότερο από ποτέ να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.

Αυτός ο Κύκλος Αυτομόρφωσης είναι αφιερωμένος στη δράση των Γυναικών σε επαναστατικά και ανατρεπτικά κινήματα. Όπως λένε και οι σύντροφοι από τη Σπάρτη, σε έναν κόσμο ειδωμένο μέσα από τα μάτια των ανδρών, η ιστορία δε θα μπορούσε παρά να καταγράφεται από αυτή τη σκοπιά. Με τον ίδιο τρόπο ακόμα και η ιστορία η γραμμένη “από τα κάτω”, η ιστορία των επαναστάσεων και των κοινωνικών αντιστάσεων, αγνοεί σκόπιμα ή μη τις γυναίκες.

Πρόγραμμα
16/2 βιβλιοπαρουσιαση (21:00)
Ανταρτισσες, ενοπλες γυναικες εναντια στον φασισμο στην ευρωπη 1936-1949 (Ingrid Strobl) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ
για τη συμμετοχή των γυναικών στην ένοπλη πάλη ενάντια στο φασισμό, για επανάσταση, κατά την περίοδο που ξεκινά στην Ισπανία το 1936 και συνεχίζεται στην κατεχόμενη Ευρώπή (1941-1945). η βιβλιοπαρουσιαση θα γινει απο τις εκδοσεις του δαιμονα του τυπογραφειου.

23/2 προβολη (21:00)
Η ζωη στους βραχους (Αλιντα Δημητριου)
Γυναίκες οι οποίες πολέμησαν στον Εμφύλιο με τον Δημοκρατικό Στρατό αφηγούνται τη ζωή τους στο βουνό, τη σύλληψή τους και τα χρόνια της εξορίας τους στη Χίο, στο Τρίκερι και τη Μακρόνησο.

1/3 Προβολη (21:00)
Τα κοριτσια της βροχης (αλιντα δημητριου) (2011)
Γυναίκες οι οποίες συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της χούντας εξομολογούνται στην κάμερα τις αληθινές ιστορίες τους. «είμαστε η συνέχεια των γυναικών της Αντίστασης, και η δική μας συνέχεια είναι η σημερινή νεολαία»

8/3 προβολη (21:00)
libertarias (oi ελευθεριακες) (Vicente Aranda)
Με το ξέσπασμα της Ισπανικής Επανάστασης η μοναχή Μαρία αναγκάζεται να εγκαταλείψει το μοναστήρι. Βρίσκει καταφύγιο σε έναν πορνείο το οποίο απελευθερώνεται από μια ομάδα γυναικών πολιτοφυλάκων μελών της αναρχοφεμινιστικής οργάνωσης «Ελεύθερες γυναίκες». Η Μαρία ενσωματώνεται στην ομάδα και τελικά καταλήγει στο μέτωπο. Η ομάδα έρχεται αντιμέτωπη τόσο με τον εθνικό στρατό, όσο και με την παραδοσιακή δομή του ίδιου του δημοκρατικού στρατού.

http://​anarxikoikavalas.squat.gr/

Kύκλος Αυτομόρφωσης “Γυναίκες και Ανατρεπτικά Κινήματα” Κάθε Πέμπτη στο Αυτόνομο Στέκι

 

 

 

 

Οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, Θέσεις και προβληματισμοί.

Το παρακάτω κείμενο είναι η απομαγνητοφώνηση της τηλεφωνικής παρέμβαση του Νίκου Μαζιώτη μέλους του Επαναστατικού Αγώνα στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από την Ανοικτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και τους διωκόμενους αγωνιστές – Ηρακλείου Κρήτης – tameioheraklio.espivblogs.net, στις 26 Φλεβάρη 2011.

Read The Full Story…