Μέρα δράσεων αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο για τους 300 μετανάστες-εργάτες
απεργούς πείνας της Ελλάδας


Τελευταίες ταξιδιωτικές οδηγίες για την Ελλάδα:
Μπορεί να έχετε ακούσει πως η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα για να
επισκεφτείτε, με πεντανόστιμα φαγητά και πολύ φιλόξενους ανθρώπους.
Προσοχή: Αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. Η πραγματικότητα για εκατοντάδες
χιλιάδες επισκέπτες είναι εντελώς διαφορετική. Υπάρχει γενικευμένη
απειλή παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκπατρισμένοι και
επισκέπτες, που περνούν τα ελληνικά σύνορα, ενδέχεται να μεταφερθούν σε
κέντρα κράτησης για 2-4 μήνες ή και περισσότερο. Αν και όταν αφεθούν
ελεύθεροι οι επισκέπτες αυτοί, υποχρεώνονται να δουλέψουν σε αγροτικές
δουλειές, στην ντόπια βιομηχανία, στο οργανωμένο έγκλημα, ή ως
μικροπωλητές στο δρόμο, χωρίς χαρτιά ή κανενός είδους πολιτικά
δικαιώματα. Επισκέπτες της Ελλάδας προειδοποιούνται για εκμετάλλευση,
μηδενική ανοχή, μίσος, συκοφάντηση και αδιάκριτη βία εκ μέρους του
ελληνικού κράτους…

Η Ελλάδα εκμεταλλεύεται περίπου 500.000 παράνομους μετανάστες και
πρόσφυγες προκειμένου να ανορθώσει τα άθλια οικονομικά της. Τον
προηγούμενο χρόνο, σχεδόν 140.000 μετανάστες πέρασαν τα ελληνικά σύνορα
με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Οι περισσότεροι από αυτούς πρόκειται
να παραμείνουν παράνομοι για χρόνια και να αντιμετωπιστούν σαν
ανεπιθύμητοι σύγχρονοι σκλάβοι.

Από την 25η Ιανουαρίου, 300 μετανάστες που ζουν και δουλεύουν για
πολλά χρόνια στην Ελλάδα ξεκίνησαν μια πανελλαδική απεργία πείνας, στην
Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Διεκδικούν τη νομιμοποίηση όλων των
μεταναστών χωρίς χαρτιά της Ελλάδας. Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων των
 μεταναστών, εργατών και πολιτών του κόσμου.

Στις 10 Μάρτη η απεργία πείνας θα έχει μπει στην 45η μέρα, ωστόσο το
ελληνικό κράτος δεν έχει ανταποκριθεί ακόμα στα δίκαια αιτήματά τους!
Καλούμε ανθρώπους στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να
πραγματοποιήσουν δράσεις πολιτικής ανυπακοής στις 10 Μάρτη, σε
αλληλεγγύη με τους 300 απεργούς πείνας. Καλούμε όλους/ες να στοχεύσουν
σε δράσεις εναντίον σημείων ελληνικού τουρισμού: Το 15% του Ακαθάριστου
Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) προέρχεται από τον τουρισμό. Στην
πραγματικότητα, ο τουρισμός και η μετανάστευση είναι δυο πλευρές του
νόμιμου δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης.

Προτείνουμε έναν εύκολα προσβάσιμο στόχο, που μπορείτε να βρείτε
σχεδόν σε κάθε χώρα: τα γραφεία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού
(ΕΟΤ). Μπορείτε, π.χ., να διαδηλώσετε απ’ έξω, να τα μπλοκάρετε, να τα
καταλάβετε, να μοιράσετε ενημερωτικά φυλλάδια ή να πραγματοποιήσετε
άλλες δημιουργικές δράσεις μπροστά, μέσα ή γύρω από τα γραφεία του ΕΟΤ
(διευθύνσεις των γραφείων του ΕΟΤ σε διάφορες χώρες).

Αν δεν υπάρχει γραφείο του ΕΟΤ στην πόλη σας, μπορείτε να στοχεύσετε
τις δράσεις σας ενάντια σε ελληνικές πρεσβείες ή εταιρείες, ή απλώς να
διαμαρτυρηθείτε σε πολυσύχναστους δημόσιους χώρους ή στα μέσα
ενημέρωσης.

300 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ Ή ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ


«Όλοι οι μετανάστες του κόσμου»

Σε συνέχεια του τρομοκλίματος και των φημολογιών για επεισόδια στην δυναμική – μαζική αντιρατσιστική πορεία, οι οποίες διαψεύστηκαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, εκθέτοντας όσους τις διέδιδαν, ακολουθεί ένα νέο τρομοσενάριο… Αυτή την φορά προέρχεται από τον Δήμαρχο και τους «πατριώτες», οι οποίοι διαδίδουν φήμες ότι θα επιτεθούμε σε εκδήλωση τους με υποθετικό «ανθρωπιστικό» χαρακτήρα ή πιο σωστά ρατσιστικό «ανθρωπιστικό» χαρακτήρα, μιας και διαχωρίζει τους φτωχούς σε ντόπιους και ξένους.

Καθώς είμαστε άνθρωποι των πράξεων και όχι των υποσχέσεων, πληροφορούμε ότι πέρα από τα χαριστικά παζάρια (συλλογή αντικειμένων όλων των ειδών και μοίρασμα σε όποιον τα χρειάζονται) που έχουμε διοργανώσει, την ανακαίνιση με δικά μας έξοδα του εγκαταλελειμμένου οικήματος στην Βύρωνος 3, στο οποίο μένουν δωρεάν οικονομικά ασθενείς ντόπιοι και ξένοι, τις δεκάδες συναυλίες και πάρτι πολλών ειδών μουσικής χωρίς αντίτιμο εισόδου στο ΤΕΙ, έχουμε κάνει σιωπηρά και χωρίς τυμπανοκρουσίες πράξη αυτό που υπόσχονται ότι θα κάνουν οι «πατριώτες». Προς επιβεβαίωση στέλνουμε συνημμένη την ευχαριστήρια επιστολή του ιδρύματος της πόλη μας «Αγία Μαρίνα», στο οποίο δωρίσαμε πρόσφατα μεγάλη ποσότητα από ρούχα και υποδήματα. Μία πράξη την όποια ποτέ δεν προβάλαμε ως τώρα δημόσια και ούτε είχαμε σκοπό, καθώς η αλληλεγγύη για εμάς τους αναρχικούς – αντιεξουσιαστές είναι δομικό χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας και πράξης μας και όχι πολιτικάντικη υπόσχεση για να φανούμε αρεστοί. Λυπούμαστε που μπαίνουμε στην διαδικασία αντιπαράθεσης για ένα τέτοιο λεπτό ζήτημα, όμως η αξιοπρέπειά μας επιβάλλει να απαντήσουμε στις συκοφαντίες και να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.

Η απελπισμένη κίνηση των «πατριωτών» να φανούν αρεστοί, γαρνιρισμένη με συκοφαντίες απέναντι μας, φανερώνει και το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται. Η πανκαβαλιώτικη κατακραυγή για την φασιστική επίθεση στην Παλιά Μουσική και η δυναμική – μαζική αντιρατσιστική πορεία, παρά το δυσμενές κλίμα αστυνομοκρατίας και φημολογιών, τους αναγκάζει να αναδιπλωθούν και να φορέσουν την μάσκα της φιλανθρωπίας, πάνω από το απάνθρωπο πρόσωπο του φυλετικού μίσους και του σκοταδισμού. Πρόσωπο, που συμφέρει μόνο την παγκόσμια πλουτοκρατία, η οποία θέλει χωρισμένους τους νεό-πτωχους και τους λαούς σε ξένους και ντόπιους, για να παίζει το παιχνίδι της σε βάρος όλης της ανθρωπότητας. Θα το λέμε και θα το ξανάλεμε: Αλληλεγγύη – κοινοί αγώνες ντόπιων και ξένων σε όλες τις χώρες ενάντια στους παγκόσμιους δυνάστες, για την κοινωνική επανάσταση που γίνεται όλο και πιο αναγκαία!

By anarxikoikavalas | February 3, 2011 - 8:22 pm - Posted in Εργασιακά

Λουκέτο μπήκε στο ινστιτούτο αισθητικής της αλυσίδας Bodyline. Άλλη μια επιχείρηση έκλεισε στην πόλη της Καβάλας αφήνοντας απλήρωτους και εκτεθειμένους τους εργαζόμενούς της. Για άλλη μια φορά ο αδύναμος κρίκος της καπιταλιστικής οικονομίας, ο μισθωτός εργαζόμενος, καλείται να πληρώσει το μάρμαρο. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στις εργαζόμενες της επιχείρησης και τους/τις διαβεβαιώνουμε ότι θα είμαστε παρόντες στους αγώνες τους…

Από την Παρασκευή 9 Απριλίου παρακολουθούμε ένα «θρίλερ» σε εξέλιξη με την ονομασία «εξάρθρωση του Επαναστατικού Αγώνα», με συλλήψεις 6 γνωστών συντρόφων μας και στοχοποίηση άλλων. «Εντελώς μα εντελώς τυχαία» ξεκίνησε τις μέρες που πάρθηκαν πολύ σημαντικές αποφάσεις για την οικονομία με ενδεχόμενη υπαγωγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αποφάσεις που θα πλήξουν ακόμη περισσότερο τα ασθενή και χαμηλά οικονομικά στρώματα. Ανήμερα της επίσημης ανακοίνωσης του Γιωργάκη για το ξεπούλημα της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους, προφυλακίστηκε η 19χρονη συντρόφισσα Κωνσταντίνα Κ. ως «τρομοκράτισσα» και ξυλοκοπήθηκε βάναυσα μια 15χρονη μετά από πορεία διαμαρτυρίας, δείχνοντας ξεκάθαρα ποιο είναι το μήνυμα για τη νέα γενιά.

Ο χαρακτηρισμός «τρομοκράτης» έχει πλέον απομυθοποιηθεί και περισσότερο μπορεί να προκαλέσει γέλια, για να μην γράψουμε και κάποια συμπάθεια. Λόγω αφενός της κατάχρησής του από τα δυτικά κράτη απέναντι σε όποιον θεωρούν αντίπαλό τους, αφετέρου καθώς βιώνουμε στην καθημερινότητά μας την πραγματική τρομοκρατία που δεν είναι άλλη από την αυξανόμενη φτώχεια, το φόβο για το τι θα ξημερώσει, την υποθήκευση στις τράπεζες, την ανεργία, την καταστροφή του περιβάλλοντος, το δημόσιο χρήμα αντί για έργα κοινής ωφέλειας (π.χ. δρόμοι, νοσοκομεία) να ξοδεύεται σε κάθε είδους νέα αστυνομική δύναμη με τα γκλομπ και τα πιστόλια στραμμένα τόσο στην ανήσυχη νεολαία (π.χ. Α. Γρηγορόπουλος) όσο και σε κάθε κοινωνική ομάδα που θα διεκδικήσει (απεργοί, φοιτητές κτλ), την εγκληματικότητα η οποία είναι προϊόν της καπιταλιστικής οικονομίας και κουλτούρας.

Είδαμε στα δελτία ειδήσεων να εκτυλίσσεται ένα βρώμικο επικοινωνιακό παιχνίδι, με ψευδείς «διαρροές σαρκαστικών διαλόγων από τους τρομοκράτες» για την άτυχη οικογένεια των Αφγανών, «διαρροές» που την επόμενη μέρα εξαφανίστηκαν. «Διαρροές» που δεν είχαν άλλο στόχο από το να παρουσιάσουν τους συλληφθέντες ως «σκοτεινά τέρατα χωρίς υπόβαθρο και όραμα». Μόνο που οι συλληφθέντες δεν είναι άγνωστοι αλλά γνωστοί για τη στάση τους, δίπλα σε κάθε έλληνα ή μετανάστη καταπιεσμένο. Η βρώμικη τακτική ΜΜΕ και αστυνομίας σταμάτησε τόσο λόγω των αντιφάσεών της, αλλά και των δυναμικών κινηματικών απαντήσεων που δόθηκαν (καταλήψεις σε ΕΣΗΕΑ, τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες σε διάφορες πόλεις). Επιβεβαιώνοντας ότι ο τρόμος και η βρωμιά σπάει στο δρόμο.

Έως τώρα 3 σύντροφοι (Π. Ρούπα, Ν, Μαζιώτης και Κ. Γουρνάς) με κείμενό τους, με τον τίτλο Πολιτική Επιστολή προς την Κοινωνία, ανέλαβαν την ευθύνη για συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα και ανέλυσαν εκτενώς τις θέσεις τους, ενώ οι άλλοι 3 δεν αποδέχθηκαν τη συμμετοχή τους, διατηρώντας όμως με αξιοπρέπεια και στο ακέραιο την αναρχική και επαναστατική τους στάση, χωρίς να αρνούνται τη συμμετοχή τους στους ευρύτερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες που διεξάγονται καθημερινά. Ότι εξέλιξη και να υπάρξει, δεν θα ασχοληθούμε ούτε με την «κινηματογραφική», ούτε με την δικονομική – δικηγορική διάσταση της υπόθεσης, παρά θα σταθούμε αλληλέγγυοι σε όσους αγωνίζονται και ρισκάρουν για ένα καλύτερο κόσμο, πέρα από οποιαδήποτε καλοπροαίρετη κριτική. Δεν θα απαντήσουμε για το αν είναι «ένοχοι» ή «αθώοι» για την δικαιοσύνη που προκλητικά απαλλάσσει όποιον είναι βουλευτής ή μεγαλο-καρχαρίας και φυλακίζει ως τρομοκράτες 19χρονα παιδιά. Ούτε θα ηρωοποιήσουμε τους συλληφθέντες, ούτε θα τους απαξιώσουμε. Αντίθετα πρέπει να ανοιχθεί ένας κοινωνικός διάλογος για αυτό τα ζήτημα, καθώς η άμεση ή έμμεση βία της Εξουσίας και η βία απέναντί της δεν είναι προσωπική μας υπόθεση, αλλά ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο που μας επηρεάζει όλους.

Ακούμε διάφορο κόσμο να λέει, μέχρι και δεξιούς: «α ρε 17Ν που τους χρειάζεται», «να βάλουνε βόμβα στη βουλή ή στην Εκάλη», «να φάνε τους πολιτικούς και τα λαμόγια». Πίσω από αυτές τις διατυπώσεις, από τη μία υπάρχει η φυσική και υγιής αγανάκτηση του κόσμου για ό,τι βιώνει, από την άλλη υπάρχει η λογική της ανάθεσης πραγμάτων που πρέπει να γίνουν κοινωνικά σε «ομάδες τιμωρών». Κάνοντας μια σύντομη ιστορική διαδρομή γνωστοποιούμε ότι η φιλοσοφία του αντάρτικου πόλης, άσχετα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτή, ξεκίνησε από τα μέσα του 19ου με τον τίτλο «προπαγάνδα μέσα από τη δράση» όχι τόσο για να τιμωρήσει στο όνομα του λαού, αλλά για να δείξει ότι η δήθεν παντοδύναμη εξουσία δεν είναι άτρωτη άλλα ευάλωτη. Ήταν ένα κάλεσμα στους εργάτες και τους κολασμένους να σπάσουν τα δεσμά τους, να ρίξουν από τους θρόνους τούς τυράννους τους και να πάρουν την υπόθεση της απ

By anarxikoikavalas | May 7, 2010 - 9:02 pm - Posted in Uncategorized

Σήμερα 7/5/2010, πραγματοποιήθηκε στον Δημοτικό Κήπο μικροφωνική με breakdance. Αναρτήθηκαν πανό που έγραφαν “Οι λαοί δεν χρωστούν σε κανέναν” και “Η ελευθερία και η ζωή μας δεν ξεπουλιούνται”. Ομάδα χορευτών breakdance έκανε χορευτικά νούμερα και αυτοσχεδιασμούς ενώ παράλληλα διαβάστηκαν κείμενα για την νέα χούντα και την αντίσταση στο ΔΝΤ, για τα τραγικά συμβάντα και για τις πρόσφατες φυλακίσεις συντρόφων. Παράλληλα μοιράστηκε το νέο τεύχος του περιοδικού “Ακάνθινου” με σχετική θεματολογία και ρίχτηκαν τρικάκια για την κρίση στους γύρω δρόμους.

By anarxikoikavalas | April 29, 2010 - 2:54 am - Posted in Uncategorized

Στις 10 Απριλίου συλλαμβάνονται 6 άτομα και οδηγούνται στη ΓΑΔΑ. Ένας από τους συλληφθέντες είμαι και εγώ. Χωρίς να ξέρουμε για ποιο λόγο κρατούμαστε και ζητώντας επίμονα να επικοινωνήσουμε με δικηγόρους, οι μπάτσοι μας λένε ότι πρόκειται για προσαγωγή και δεν μπορούμε να δούμε δικηγόρους. Μετά από 56 ώρες χωρίς καμία επικοινωνία ούτε καν μεταξύ μας, οδηγούμαστε στα δικαστήρια της Ευελπίδων ως κατηγορούμενοι για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα. Η χρονική συγκυρία της σύλληψής μας συμπίπτει με την ανακοίνωση του παπανδρέου για τον πιθανό δανεισμό της ελλάδας από το Δ.Ν.Τ. Ένα γεγονός που μόνο τυχαίο δεν είναι, όπως τυχαία δεν ήταν και η εισβολή των μπάτσων στην υποτιθέμενη «γιάφκα του Χαλανδρίου» και η σύλληψη συντρόφων, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, από την τότε κυβέρνηση της ν.δ.

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής μας τον πρώτο λόγο της παραπληροφόρησης δεν θα μπορούσε να έχει κανένα άλλο σκουλήκι πλην των γνωστών τηλεμαϊντανών που παρουσιάζοντας στοιχεία που ούτε καν υπάρχουν στη δικογραφία, αρχίζουν να συνθέτουν ένα παζλ που φτάνει μέχρι την επίθεση …στους δίδυμους πύργους!!! Όσο περνούν οι ώρες τα μμε θεωρούν βέβαιη την ενοχή μας και αρχίζει ένας αγώνας δρόμου για το ποιος θα βγάλει τα περισσότερα στοιχεία της προσωπικής μας ζωής στα τηλεπαράθυρα, ποιος θα φωτογραφήσει πρώτος το σπίτι-γιάφκα, τι μηχανές προτιμούσαμε, τι ώρα κοιμόμαστε, τι ώρα και πόσες φορές κάναμε έρωτα και διάφορα άλλα, όλα αυτά προσφέροντάς τα στο βωμό του θεάματος. Τίποτα από αυτά πάντως δεν μου κάνει εντύπωση, ξέροντας πολύ καλά πως ο ρόλος των μμε στην «δημοκρατία» του σήμερα, είναι ο ίδιος με τα υπουργεία προπαγάνδας στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του χτες.

Μετά τη σύλληψη των «αιμοδιψών τρομοκρατών» ο ελληνικός λαός θα συνειδητοποιήσει βέβαια πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στις συνθήκες διαβίωσής του. Αν ο λαός πριν τρεφότανε με τα ψίχουλα που περίσσευαν από το πλουσιοπάροχο γεύμα του συναφιού των καπιταλιστών, πολύ γρήγορα θα καταλάβει πως πλέον δεν του δίνονται ούτε καν αυτά τα ψίχουλα. Σε μια τέτοια περίοδο οικονομικής ύφεσης και κοινωνικής απόγνωσης, οι άνθρωποι μπορούν να προβούν σε ενέργειες που πριν ούτε καν φανταζόμαστε. Μια πρώτη γεύση του τι θα επακολουθήσει στα χρόνια λιτότητας που έρχονται πήραμε δύο χρόνια πριν με την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, την οποία ακολούθησε γενικευμένη εξέγερση σε όλο τον ελλαδικό χώρο. Για άλλους η πρώτη γεύση ήταν πολύ γλυκιά και για άλλους σκέτη πίκρα…Η καταστολή σε μια τέτοια περίοδο θα δείξει το πραγματικό της πρόσωπο με πρωταρχικό σκοπό την εξουδετέρωση του ριζοσπαστικότερου κομματιού της κοινωνίας που δεν είναι άλλο από το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα, ως το μεγαλύτερο εσωτερικό εχθρό. Γιʼ αυτόν το λόγο και ενώ η ανεργία ξεπερνάει το 15%, ο χρυσοχοΐδης κάνει λόγο για νέες προσλήψεις στα σώματα ασφαλείας (με πρόσχημα την όλο και αυξανόμενη εγκληματικότητα) που μοναδικό σκοπό έχουν την ενίσχυση της αμυντικής γραμμής του κρατικού μηχανισμού.

Αυτή τη χρονική περίοδο δίνεται μια ευκαιρία για ριζοσπαστικοποίηση διαφόρων κοινωνικών ομάδων και τέτοιες ευκαιρίες είναι μοναδικές. Αυτή τη στιγμή στα θεμέλια του καπιταλιστικού οικοδομήματος υπάρχουν τόνοι εκρηκτικά και το μόνο που λείπει, σύντροφοι, είναι η πυροδότηση!!!

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στο κατηγορητήριο γιατί η αθωότητα και η ενοχή εναλλάσσονται ανάλογα με τη μερία που καθένας έχει επιλέξει να πορευτεί. Αν για τους μπάτσους, τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς, τους τραπεζίτες, τους δικαστές, κάποιοι είναι ένοχοι στο όνομα της αστικής δημοκρατίας, όλοι όσοι προανέφερα είναι ένοχοι στο όνομα της λαϊκής δικαιοσύνης. Ακόμα δεν θα αναφερθώ, αναλυτικά, στις συνθήκες κράτησης τις πρώτες μέρες στη ΓΑΔΑ γιατί ως αναρχικός, θεωρώ εμένα και τους συντρόφους μου αιχμαλώτους πολέμου. Ενός πολέμου που ο κύριος χρυσοχοΐδης αντιλήφθηκε την ύπαρξή του εδώ και μερικούς μήνες, ενός πολέμου που μαίνεται εδώ και αιώνες ανάμεσα στους πάσης φύσεως εξουσιαστές και στους εξεγερμένους.

Η επιλογή στρατοπέδου έχει γίνει και κάποια στιγμή θα καταλάβουν κάποιοι ότι λάθος στρατόπεδο διάλεξαν μόνο που τότε θα είναι πολύ αργά…

Υπομονή και πείσμα
για όσους επέλεξαν να ταξιδέψουν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της ιστορίας με προορισμό την κοινωνική επανάσταση.

Τιμή για πάντα στον αναρχικό Λάμπρο Φούντα

Καλό ταξίδι, σύντροφε.

By anarxikoikavalas | April 28, 2010 - 1:17 am - Posted in Uncategorized

Σήμερα Τρίτη 27/4 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική αλληλεγγύης στον σύντροφο απαλλοτριωτή τράπεζας Γιάννη Δημητράκη. Μοιράστηκε και διαβάστηκε το παρακάτω κείμενο:

Η σημερινή μέρα, Τρίτη 27 Απριλίου, έχει οριστεί ως πανευρωπαϊκή μέρα αλληλεγγύης στον αναρχικό Γιάννη Δημητράκη, ενόψει του εφετείου του, ο οποίος είναι φυλακισμένος για την «ληστεία»-απαλλοτρίωση σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας. Εν πρώτης, μπορεί να προκαλεί εντύπωση που έχει οριστεί μία τέτοια δραστηριότητα αλληλεγγύης για έναν «ληστή» και διάφοροι/ες αλληλέγγυοι/ες βγαίνουν δημόσια προς υπεράσπιση του. Οπότε είναι απαραίτητες διάφορες διατυπώσεις:

Ο Γιάννης Δημητράκης δεν λήστεψε περαστικούς και ανήμπορους, όπως γίνεται από διάφορους παραβατικούς – κακοποιούς. Αντίθετα συνειδητά επέλεξε να απαλλοτριώσει χρηματικές μονάδες από τους πραγματικούς κλέφτες, αυτούς που κλέβουνε νόμιμα και καθημερινά όλους μας, όλο τον λαό και την κοινωνία: Τις τράπεζες. Η αλληλεγγύη στο πρόσωπο του είναι ταυτόχρονα κριτική στο τραπεζικό σύστημα και τους νόμιμους τοκογλύφους, από τις εγχώριες τράπεζες ως το ΔΝΤ που καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό και όλο τον πλανήτη. Είναι κριτική στο σύστημα που χωρίζει τους ανθρώπους σε πλούσιους και φτωχούς, διαχωρισμό που όλο και μεγαλώνει στις μέρες μας. Είναι ανάδειξη της δυνατότητας των ανθρώπων να ορθώνουν το ανάστημα τους απέναντι στους σύγχρονους δυνάστες και να απαλλοτριώνουν – παίρνουν πίσω ότι νόμιμα τους έχουν κλέψει και στερήσει.

Ο Γιάννης Δημητράκης έχει κρατήσει μία άψογη στάση. Τραυματισμένος στο νοσοκομείο αντιστάθηκε στον γνωστό εισαγγελέα-κάθαρμα Ι. Διώτη που προσπάθησε με βασανιστήρια να του πάρει ομολογία για τους συνεργούς του. Προφυλακισμένος δεν απαίτησε αλληλεγγύη για να μην αποσπάσει χρόνο από τις κινηματικές διαδικασίες. Στο δικαστήριο υπερασπίστηκε την πράξη του με συγκροτημένο λόγω. Ο ξυλοδαρμός τους στις φυλακές αποτέλεσε αφορμή και αίτιο για πολυήμερη εξέγερση των φυλακισμένων, όπου αναδείχθηκαν οι άθλιες συνθήκες των κολαστηρίων και τα αιτήματα των φυλακισμένων για αξιοπρεπή διαβίωση. Κολαστήρια – φυλακές, από τα οποία βέβαια δεν περνάνε οι μεγαλο-κλέφτες που ρήμαξαν την χώρα.

Ο Γιάννης είναι ιστορική συνέχεια και εξέλιξη μίας κοινωνικής ιστορικής παράδοσης της Ελλάδας και των γύρω χωρών: Των Κλεφτών, Ζεϊμπέκων και Χαϊντούκων που μη μπορώντας να ζήσουνε στην σκλαβιά και το χαράτσι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έπαιρναν τα βουνά και «λήστευαν» – απαλλοτρίωναν τους Κοτζαμπάσιδες και Αφέντες. Συνθήκες που συνεχίζονται να υφίστανται στο σύγχρονο χαράτσι των τραπεζών – νόμιμων τοκογλύφων πάνω στην ανθρωπότητα. Απέναντι τους ξεπροβάλει η ενεργή αμφισβήτηση τους, η προοπτική της απελευθέρωσης και επανάστασης των κοινωνιών.

By anarxikoikavalas | April 17, 2010 - 5:58 pm - Posted in Uncategorized

“Θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για την ειδική μεταχείριση που μου εξασφάλισε, με τους ξυλοδαρμούς, τις απειλές κατά της γυναίκας μου και των παιδιών μου και την προφυλάκιση μου στις Φυλακές των Τρικάλων, που θα μου στερήσει και το στοιχειώδες δικαίωμα κάθε κρατουμένου να επικοινωνεί με την οικογένεια του. Ειλικρινά δεν πίστευα ότι θα ξεπέσει σε αυτό το σημείο. Επειδή έχω μάθει από τα 20 μου χρόνια να ξεπερνώ τις όποιες δυσκολίες, θα σταθώ όρθιος. Δεν θα πετύχετε τη φυσική και την πολιτική μου εξόντωση.

Κώστας Γουρνάς
16 Απριλίου 2010
12ος όροφος ΓΑΔΑ

Οι απειλές και οι βασανισμοί των κρατουμένων για την αποκαλούμενη ως «Υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα» δεν θα έχουν ως αποτέλεσμα την εξόντωση κανενός/καμίας από εμάς. Μάλλον δεν έχουν καταλάβει ότι δεν θα κάνει κανείς/καμία μας ούτε ένα βήμα πίσω. Είμαστε και θα είμαστε δίπλα τους. Η αλληλεγγύη μας δεν «εξοντώνεται».

Σύντροφοι και συγγενείς του Κώστα Γουρνά

Ένα κουρελόπανο σέρνεται τις τελευταίες μέρες σε εισαγγελικά, δημοσιογραφικά και αστυνομικά γραφεία. Το κουρελόπανο αυτό ονομάζεται “ένταλμα σύλληψης της Α.Α.”. Έχω την τιμή να είμαι η εν λόγω Α.Α. Και τιμή είναι το να βρίσκομαι στο στόχαστρο των κουρελόπανων που κάθονται πίσω από τα προηγουμένως αναφερόμενα γραφεία. Ήδη από την πρώτη μέρα της σύλληψης των έξι συντρόφων, τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια-κοράκια της ασφάλειας έσπευσαν να εκδώσουν τα δικά τους “εντάλματα” και να με συμπεριλάβουν (μαζί με το σύντροφό μου Κώστα Καλαρέμα) στους προς σύλληψη. Δεν ήταν φυσικά παρά το αποκορύφωμα των εδώ και χρόνια ανακυκλούμενων “διαρροών”. Επειδή δεν είμαι fan της επιστημονικής φαντασίας (αρέσκομαι σε πιο κλασικά λογοτεχνικά είδη) θα αρκεστώ να τοποθετηθώ μόνο σε επίσημες αναφορές στο πρόσωπό μου, δηλαδή σε αυτές που προκύπτουν από τη δικογραφία των έξι συντρόφων. Και αυτό επ’ ουδενί ας μη θεωρηθεί ως απολογία μου προς οποιονδήποτε.

Το “στοιχείο” εμπλοκής μου στην όλη υπόθεση δεν είναι παρά ένα αποτύπωμα που βρέθηκε σε χειρόγραφη επιστολή του φυλακισμένου συντρόφου Πολύκαρπου Γεωργιάδη (που εκτός από σύντροφος, τυγχάνει και σύζυγος της αδερφής μου). Πρόκειται για το κείμενο που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο “Ιχνηλατώντας το Δεκέμβρη”, το οποίο πραγματεύεται τα όσα ακολούθησαν την 6η Δεκέμβρη 2008. Το χειρόγραφο κείμενο βρέθηκε στο σπίτι του συντρόφου Λάμπρου Φούντα μετά τη δολοφονία του.

Δεν ξέρω αν τα παραπάνω με εμπλέκουν στον Επαναστατικό Αγώνα.
Εγώ, πάντως, παραμένω μονίμως εμπλεκόμενη στον επαναστατικό αγώνα, τον αγώνα των ανθρώπων ενάντια στα αφεντικά και την εξουσία. Επιβεβαιώνοντας τις επαφές που μου καταλογίζουν με τους φυλακισμένους αγωνιστές, δηλώνω δημόσια τη δέσμευσή μου για διαρκή και έμπρακτη αλληλεγγύη στα πρόσωπά τους.

Κι αν οι Νταβατζήδες του Πολίτη (καθώς και μόνο η αναφορά σε “Προστασία” του Πολίτη συνειρμικά μου φέρνει στο μυαλό νταβατζηλίκια της νύχτας) πιστεύουν ότι μπορεί να κάνω έστω κι ένα βήμα πίσω, ε τότε κι εγώ θα επανέλθω στα αρχικώς αναφερόμενα κουρελόπανα, που το μόνο που τους αρμόζει είναι να τους τα τρίψω στη μούρη.

Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας ζωντανός μέσα στην καρδιά μας
Μια σφιχτή γροθιά για τον Σαράντο, τον Κώστα, τον Χριστόφορο, την Πώλα, τον Βαγγέλη, το Νίκο.

όχι η Α.Α.

αλλά η Νατάσα (Αναστασία) Ανανιάδου.

By anarxikoikavalas | April 15, 2010 - 4:45 pm - Posted in Uncategorized

Αʼ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ 13.04.2010
Μας αιχμαλώτισαν

μας έριξαν στη φυλακή

εμένα μέσα στα τείχη

εσένα έξω απ΄τα τείχη

Ασήμαντη υπόθεση η δική μας

Το χειρότερο είναι

να κουβαλάει ο άνθρωπος τη φυλακή μέσα του:

συνειδητά, ασύνειδα…

Έτσι κατάντησαν τους περισσότερους ανθρώπους,

τίμιους, καλούς, προκομένους ανθρώπους…

Ναζίμ Χικμέτ

Κοντά στον ένα μήνα φυλακή και καλά κρατώ, διότι μέσα σε όλα τα αίσχη που έχουν κάνει εκείνοι, όλοι εκείνοι οι κοινωνικοί αποκοιμιστές του κράτους, εμάς μας έχει κάνει καλό με το να είμαστε εδώ πιο δυνατοί με μόνη δύναμη, όπως μου λέει καθημερινά ένας φίλος, την καρδιά, το μυαλό και την αλληλεγγύη (ώστε να φωνάζουμε για τα δικαιώματα μας και να αντιστεκόμαστε).

Όσο κι αν δεν είμαι εγώ ο πιο κατάλληλος να μιλήσω για την φυλακή, μιας και η διαδρομή μου εδώ μέχρι τώρα είναι μικρή, ωστόσο έντονη, διαπιστώνω ότι ο όρος σωφρονιστικό ίδρυμα, αν όχι αστείος είναι το λιγότερο ατυχής. Χρησιμοποιώντας τον τίτλο αυτό υποτιμάμε τους εαυτούς μας και τους ίδιους τους φυλακισμένους, ενώ εξωραίζουμε αυτό το μνημείο δειλίας και υποκρισίας της καταστολής. Πώς μπορεί αυτό το τεχνητό περιβάλλον, το οποίο απομονώνει τον άνθρωπο, του τσακίζει κάθε ανάγκη για δημιουργία, τον απομακρύνει ακόμα και από τους δικούς του ανθρώπους και τον κάνει όλο και λιγότερο ταιριαστό στην κοινωνία, να τον βελτιώσει και να τον εντάξει; Ντροπή. Η φυλακή αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της κρατικής καταστολής. Αυτό το λείψανο ανθρωπιάς στα μάτια των εξουσιαστών και των υπηκόων τους μοιάζει με κάποιου είδους θάλαμο κάθαρσης, που στόχος του είναι το άτομο να σωφρονιστεί, ενώ ο βασικός στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος πέρα από το να τρομοκρατήσει την κοινωνία (ώστε να μην προβεί σε ενέργειες που είναι εναντίον του κράτους, χωρίς αποραίτητα να είναι αξιόποινες). Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις καταγεγραμμένες, μη αξιόποινες, που έχουν καταλήξει στη φυλακή. Μια από αυτές είναι και η δική μου, στην οποία το πιο άμεσο όργανο καταστολής του κράτους, με συνέλαβε στο όνομα του νόμου τους, ενώ εγώ διαμαρτυρόμαι στο όνομα των δικαιωμάτων και την ελευθερίας.

Όπως ο χρόνος περνάει και βάφει τους τοίχους της φυλακής, έτσι ξεφτίζουν τα συναισθήματα, και τα δικαιώματα του ανθρώπου που ζει στην ελεύθερη κοινωνία. Μια κοινωνία που δέχεται συνεχώς τις ληστρικές επιθέσεις των τραπεζών, βομβαρδίζεται με αβεβαιότητα από την εκάστοτε κυβέρνηση χωρίς να παίρνει εγγυήσεις για το παρον και το μέλλον που παρακολουθείται και ελέγχεται, με κατασκευασμένες ανάγκες που κρατάνε δέσμιο τον πληθυσμό. Πόσο υπερήφανα ελεύθεροι μπορούμε να νιώθουμε; Η αντίδραση, η διαφωνία και η σκέψη γίνονται πλέον αδικήματα, αφού κάθε μορφή αντίστασης βίαια και μη φαίνεται να τιμωρείται ως κάποιου είδους ασέβεια στο κράτος. Ελπίζω οι μαθητές μου να σέβονται τον εαυτό τους. Ποιοί είναι λοιπόν αυτοί οι τέλειοι πολίτες που θέλει τελικά αυτό το κράτος; Ποιά είναι η αξία του λόγου και της άποψης του πολίτη μπροστά στα όργανα του κράτους και πώς εκείνο (το κράτος) άραγε θεωρεί αυτούς που αντιδρούν; Θέλει ένα νου «αληταριό» ή ένα νου νεκρό;

Κινήσεις τακτικής και παραδειγματισμού προσπαθούν να φορτώσουν τον κόσμο με φόβο, φτιάχνοντας ιστορίες και μπαμπούλες εμπνευσμένα και ιαματικά ψέματα και εκδικητικά παραμύθια από τα όργανα του με το νομικό οπλοστάσιο, έτοιμο για δράση κι εκδίκηση. Ψέματα μεταξύ τους, ψέματα και στο λαό. Το καλύτερο μάλλον θα ήταν για εκείνους να μην γεννηθούμε καθόλου ή αφού γεννηθήκαμε, να είμαστε αφανείς. Αυτή η προσπάθεια κοινωνικού αποκοιμισμού και σκοταδισμού αποδεικνύεται μάταιη, και την καλύτερη απάντηση αποτελούν όλοι εκείνοι οι κοινωνικοί αγώνες και εκφράσεις που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν παρόλες τις προσπάθειες κυβερνητικών εκπροσώπων για την απαξίωση τους, καθώς και από τα μεγάλα κύματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης του κόσμου. Η κοινωνική αντίδραση είναι υπαρκτή. Δεν θα σταματήσει όσο θα υπάρχει δύναμη να σκεφτόμαστε, να νιώθουμε και να φωνάζουμε (και να προτάσσουμε τα σώματά μας), όσο θα θίγονται οι ιδέες μας, οι ζωές μας και τα δικαιώματα μας. Το κράτος οφείλει να σωφρονιστεί και όχι να σωφρονίζει.

Ανένταχτος σε όποια κομματική ομάδα και ταυτότητα αλλά και πιστός στις μέχρι τώρα ιδέες μου, παρατηρητής σε όποια κομματική συνεργία, δεν φωνάζω για την αθωότητα μου -είναι δεδομένη- αλλά για την αδικία που ακόμα και με τα δικά τους μέτρα και σταθμά είναι υπαρκτή.

Ψάξε, συνέχισε να ρωτάς και μην τους εμπιστεύεσαι.

Λευτεριά στην έκφραση, στο
λόγο και στην πράξη.

Λευτεριά σε όσους είναι μέσα και έξω απʼ τα κελιά.

http://freemariosz.wordpress.com/2010/04/14/2593/