By anarxikoikavalas | January 21, 2011 - 6:13 pm - Posted in Καταστολή

Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γι’ αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.

Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: Είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα  -καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους- το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον, όταν googlαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην ελλάδα) και –φαντάζεστε τι χαρά- ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου -άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»-, ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.

Από τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν τους έκανε, έπρεπε να προσαρμοστεί. Έπρεπε να μπω στο καλούπι και τον ρόλο που μου είχαν ετοιμάσει. Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.

Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.

Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο…

Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας, και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα αιχμηρά δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι…

Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίον αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απ’ όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, πρέπει να μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»… Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει, ανοιχτά για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου…

Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου… βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και… έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα -όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία- και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!

Αν θέλει να με φυλακίσει γι’ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Πάντα θα είμαι στην όχθη των καταπιεσμένων και όχι των εκμεταλλευτών, πάντα, μέχρι να μην υπάρχει πια εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τον άνθρωπο στα ζώα και τη φύση. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών –είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς  ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη για αυτό.

…Οπλίσατε επί σκοπό και εκτελέστε μας στον τοίχο της Καισαριανής…

Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου!

Η εποχή που ζούμε είναι ευμετάβλητη, παράξενη, αλλάζει συνεχώς. Η εξουσία σε εποχές θεσμικής και οικονομικής κρίσης πάντα παίζει με το καρότο και το μαστίγιο, το φόβο και την ασφάλεια. Θέλουν κανένας να μην αντιδρά σε τίποτα, να μην μιλά, να μην κοιτάζει κανείς γύρω του, κανείς να μην σκέφτεται διαφορετικά, να μην σκέφτεται γενικά. Λοβοτομείτε μας εκ γενετής, να τελειώνουμε!

Προσπαθούν να επιβάλουν παντού την τρομαχτική και απόλυτη ομοιομορφία τους, την απόλυτα, εξονυχιστικά μελετημένη απανθρωπιά τους.

Στον ελλαδικό χώρο αυτοί τη στιγμή υπάρχουν περίπου 40 κρατούμενοι για πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι δεν έχουν καν δικαστεί, κι όμως βρίσκονται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άλλοι δεν δικάζονται με ανοιχτή και δημόσια δίκη, άλλοι κρατούνται δίχως να υπάρχει το παραμικρό εις βάρους τους, με βάση το φρόνημά τους, την αλληλέγγυα στάση ζωής που επιδεικνύουν και τις προσωπικές τους σχέσεις.

Θέλουν όλο και πιο συντηρητικά, όλο και πιο φασιστικά να επιβάλουν την απομόνωση, τη μοναξιά, τη λογική του «ο καθένας για την πάρτη του» και μονάχα να βλέπουμε όλοι τις μεσημεριανές εκπομπές τους, να καταναλώνουμε υποκατάστατα ζωής, ψέματα, θέαμα. Να μη μιλάμε με γνωστούς, μην πηγαίνουμε και μην καλούμε σε σπίτια, να μην ξέρουμε κανέναν, ή να του ζητάμε πιο πριν να μας γνωστοποιήσει το φάκελό του στην ασφάλεια, άσε καλύτερα, μπορεί να μπλέξουμε.

Θέλουν να μη νιώθουμε, να λειτουργούμε μόνο βάση των χαμηλότερων ενστίκτων της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, βάση του σαδισμού της «κλειδαρότρυπας» να παίρνουμε μάτι τις ζωές άλλων, χάνοντας τη δική μας.

Θέλουν να μισούμε, να εξορίσουμε στο «πυρ το εξώτερον» κάθε τι διαφορετικό, ανθρώπους από άλλα μέρη, συναδέλφους από άλλους κλάδους, όποιον σκέφτεται ή ζει διαφορετικά.

Όλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους μισούμε, καθώς το μίσος τρέφει τον φόβο και αντίστροφα.

Σε αυτόν το φόβο βρίσκουν πάτημα για να επιβάλουν τη νεκρική τους ασφάλεια, ως επιθανάτιο ρόγχο μιας κοινωνίας που απαρνείται τους τελευταίους δεσμούς που την ορίζουν ως τέτοια.

Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό. Θέλουν τιμή και τόλμη. Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή.

Μπορούν να μας ελέγχουν, να μας κομματιάζουν και να μας απομονώνουν μονάχα όσο μένουμε με την πλάτη σκυμμένη κάτω από το μαστίγιο, να κυνηγάμε το εκάστοτε καρότο.

Ας αντισταθούμε! Μόλις σηκώσουμε το κεφάλι και αντικρύσουμε τον εαυτό μας και τους απέναντι ξανά στα μάτια, το σαθρό τους οικοδόμημα θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή η καταστροφή να έπεσε στο σπίτι του γείτονα, αλλά αύριο θα είναι στο δικό σου.

Ας αντισταθούμε! Γιατί, παντού στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι. Παντού και πάντα, κάθε μοναδική στιγμούλα που κάποιος υψώνει το βλέμμα στον ουρανό και στο απέραντο του ορίζοντα που ξέχασε από παιδί, ξαναγεννιέται το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο.

Φτάνει, αρκετά τους ανεχτήκαμε! Αγώνας για την γη ολάκερη και την ελευθερία, αγώνας για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας

Το κράτος και τα μίντια είναι οι μόνοι τρομοκράτες.

Η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται, πέρα από όπλο μας, είναι και δεδομένη.

Παραφράζοντας το γνωστό ποίημα: Όταν ήρθαν να πάρουν το γείτονά μου, δεν μίλησα, ήταν ξένος. Όταν αργότερα ήρθαν να πάρουν τον επόμενο, ήταν τσιγγάνος, πάλι δε μίλησα. Μετά πήραν και τον φτωχό, τον αλήτη, τον αναρχικό, τον αριστερό….Τελικά ήρθαν να πάρουν κι εμένα… ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ…

Fee Marie Meye

«Δήλωση

Εγώ, η Μπάρμπαρα Μάγιερ, γεννημένη στις 03.06.1958 στο Μπαντ Βάλντζεε της Γερμανίας, κόρη του Ρούντολφ και της Ανελίζε, είμαι η μητέρα της προχθεσινής συλληφθείσας Φαίης-Μαρί Μάγιερ.

Με την παρούσα δήλωσή μου ξεκαθαρίζω ότι δεν είμαι η Μπάρπαρα Μάγιερ που κατηγορείται για συμμετοχή στη RAF, όπως και ότι ο διαζευγμένος σύζυγός μου, Βόλφγκανγκ Μάγιερ του Χάινριχ, δεν είναι ο δολοφονημένος άντρας της. Κάτι που εύκολα αποδεικνύεται, αφού αυτός ζει και εργάζεται στη Γερμανία.

Με απογοήτευση και οργή παρακολούθησα χθες τις ειδήσεις τόσο στην τηλεόραση, όσο και σε διάφορες ηλεκτρονικές ειδησεογραφικές σελίδες. Δεν γνωρίζω πώς και γιατί κάποιοι δημοσιογράφοι αποφάσισαν να παραπληροφορίσουν ότι οι γονείς της κόρης μου είναι καταζητούμενοι ή νεκροί τρομοκράτες. Εγώ τους ονομάζω δυσφημιστές και διασπορείς ψευδών ειδήσεων. Όλη μου τη ζωή υπήρξα ειρηνικός άνθρωπος. Δεν θα ηρεμήσω όμως, μέχρι ορισμένοι δημοσιογράφοι να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη, να ανακαλέσουν δημόσια όσα προείπαν και να καθαρίσουν τη λάσπη που έριξαν.

Σκοπεύω να κινήσω όλες τις νόμιμες διαδικασίες, αστικές και ποινικές, και να διαταράξω τις ήρεμες ζωές τους. Τέτοιοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους, μόνο όταν συρθούν και οι ίδιοι ενώπιον της δικαιοσύνης.

Τέλος δηλώνω με υπερηφάνεια, ότι δεν είμαι μόνο μητέρα, αλλά και καλή φίλη της κόρης μου. Δεν γνωρίζω τι περιέχει η δικογραφία που σχηματίστηκε εναντίον της, γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι είναι αναρχική και όχι τρομοκράτης. Αυτοί που χρησιμοποιούν τελείως ανεύθυνα τη θέση τους για να σπιλώσουν τον οποιοδήποτε ως τρομοκράτη, αυτοί που δεν ντρέπονται να καταστρέφουν τη ζωή της κόρης μου, αυτοί είναι που τρομοκρατούν.

Θεσσαλονίκη, 16 Ιανουαρίου 2011
Μπάρμπαρα Μάγιερ
»

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από https://athens.indymedia.org

Εαν υπαρχει εστω και ενας ανθρωπος σε αυτη τη χωρα που μεχρι τωρα πιστευε οτι στα τηλεοπτικα δελτια ειδησεων  προσφερεται η κοινωνικη υπηρεσια της δημοσιας ενημερωσης απο επαγγελματιες που ασκουν το λειτουργημα του δημοσιογραφου  με κριτικη διαθεση και ανησυχο πνευμα δαιμονιου ρεπορτερ ,ηρθε πλεον η στιγμη εκεινη που δεν αφηνεται ουτε περιθωριο αμφιβολιας περι του αντιθετου.

Χθες, 16/1/2011, το μεσημεριανο δελτιο ειδησεων του star channel ,στην προσπαθεια του να “μπαλωσει” το φιασκο με την γερμανιδα που συνεληφθη με συνοπτικες διαδικασιες και τελικα αποδειχθηκε πως ηταν αλλο προσωπο απο αυτο που νομιζαν οι αρχες ,εκανε την εξης ανακοινωση μεσω δημοσιογραφου του απο τηλεοπτικο παραθυρο.

“Θελουμε να ενημερωσουμε τους πολιτες οτι για το φιασκο αυτο δεν φταει το καναλι ουτε εμεις οι δημοσιογραφοι που εκτιθεμεθα χωρις να φταιμε.
Ε μ ε ι ς  α π λ α  α ν α π α ρ α γ ο υ μ ε  ο, τ ι  μ α ς   λ ε ε ι  η  α σ τ υ ν ο μ ι α.
η οποια λεγοντας μας αυτες τις ανακριβειες  μας εκθετει χωρις να φταιμε  με αποτελεσμα να  λεμε πραγματα  π ο υ  δ ε ν  ε ι ν α ι  α λ η θ ι ν α.
Φταιει λοιπον η αστυνομια και οχι εμεις.”

Για να συμπληρωσει μετα ο παρουσιαστης του δελτιου…
“Πρεπει βεβαια να πουμε οτι προκειται περι λαθους και δεν το εκανε εσκεμμενα η αστυνομια.”

Αυτος ο διαλογος του παραλογου εκτυλιχθηκε χθες το μεσημερι και ειχα την τυχη να τον παρακολουθησω live. Oποιος θελει να τον απολαυσει σιγουρα θα υπαρχει καποιος τροπος να τον βρει.
Σε εποχες κυνισμου και ωμης αντιπαραθεσης συμφεροντων τα πραγματα πολλες φορες λεγονται με το ονομα τους.
Οι δημοσιογραφοι του star  στην προσπαθεια τους να καλυψουν την δημοσιογραφικη
“πατατα”  με θυμα εναν πολιτη ,με δυο λεξεις,ετσι απλα και ηρεμα αποκαλυψαν ρητα και επισημα τον τροπο που λειτουργουν και ενημερωνουν τα τηλεοπτικα καναλια.
Το δημοκρατικο πεπλο οπως αρχιζει σιγα σιγα και ξεσκεπαζεται σε καθε τομεα της δημοσιας ζωης,αποκαλυπτει και τους μηχανισμους μεσω των οποιων η ενημερωση των τηλεοπτικων πολιτων συνδεεται με τις υπηρεσιες ελεγχου και καταστολης του κρατους  λειτουργωντας ως εκπροσωποι τυπου της αστυνομιας.

Στο  star απλως ειπωθηκε αυτο που οι δημοσιογραφοι των αλλων καναλιων δεν λενε απο τακτ. Αυτο που οι μεγαλοδημοσιογραφοι των αλλων καναλιων εχουν την πειρα ή την στοιχειωδη ελλειψη εντιμοτητας που απαιτει η θεση τους  να μην ομολογησουν.

Η δημοσιογραφικη χαβουζα της κυριαρχης ενημερωσης  απαιτει πια πολυ γερα ρουθουνια για να μπορεις να την ανεχτεις αλλα οποιος τα καταφερνει εχει την τυχη να ανακαλυπτει διαμαντακια οπως αυτο εδω

φιλια σε ολους τους τσατσους που υπο την ονομασια  ¨δημοσιογραφοι” ασχημαινουν την ζωη μας και μας κανουν να προσπαθουμε για μια αλλη,καλυτερη.