Category Archives: ΑΚΑΝΘΙΝΟ

Στους σύγχρονους δοσίλογους της Καβάλας

Στους σύγχρονους δοσίλογους της Καβάλας

Είμαστε πλέον στην ιστορική συγκυρία όπου η Χρυσή – Ελληνική Αυγή αποτελεί και επίσημα εγκληματική οργάνωση. Ποτέ δεν είχαμε αυταπάτες, ούτε πριν τη διεξαγωγή της δίκης αλλά ούτε και τώρα μετά το πέρας της, πως το παρακράτος της Χ.Α. θα αποτελούσε παρελθόν με μια δικαστική απόφαση. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχυρίζονται ούτε οι ίδιοι βασικοί συντελεστές της δίκης (δικηγόροι, θύματα επιθέσεων, οικογένεια Φύσσα και Λουκμάν, μάρτυρες κατηγορίας), που επί 5,5 χρόνια πάλεψαν να αποδείξουν τα αυτονόητα. Η δίκη αυτή πέτυχε ως ένα βαθμό να σταματήσει η ακροδεξιά να προστατεύεται από τον κοινοβουλευτικό μανδύα, βάζοντας ένα όριο στη μεταπολιτευτική ατιμωρησία των φασιστικών μορφωμάτων, εν μέρει.

Ο λόγος που μένουμε επιφυλακτικοί και δεν επαναπαυόμαστε στις δικαστικές αποφάσεις είναι πως ως γνήσιο παρακράτος η Χ.Α. είχε και έχει ριζώσει τόσο στον κατασταλτικό μηχανισμό, όσο και στο πολιτικό σώμα του τόπου (ακόμα και μέσα στην ίδια κυβέρνηση Σαμαρά με τον εκτελεστικό της βραχίωνα, Μπαλτάκο) και δεν πρόκειται να επαναπαυτούμε αν δεν αποκοπεί και το τελευταίο φερέφωνο του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Ακόμα και η καθολική κατακραυγή, η κοινωνική καταδίκη και το πολιτικό κρέμασμα των τελευταίων ημερών τις δίκης από τους ίδιους του παράγοντες της κοινωνίας (ΜΜΕ, πολιτικά στελέχη, κόμματα, φορείς, σύλλογοι, κλπ), που ξέπλυναν, νομιμοποίησαν και εδραίωσαν την άνοδο της Χ.Α, μπορούν να γίνουν αποδεκτά μόνο από τους πολιτικά ανεγκέφαλους και τους αρνητές της μνήμης των γεγονότων.

Ένα ακόμα βασικό στοιχείο της δυσπιστίας μας απέναντι στην αστική δικαιοσύνη είναι η εφαρμογή αυτής της καταδίκης στην πράξη και η πολιτική και κοινωνική απομόνωση όλων των ακροδεξιών καταλοίπων που πήδηξαν από το καράβι ενώ βούλιαζε για να αποφύγουν την ιστορική ήττα. Ποιά θα ήταν άλλωστε η πολιτική σημασία αυτής της απόφασης και ο ρόλος του αντιφασιστικού κινήματος, αν εμείς οι ίδιοι δε μείνουμε συνεπείς στα αντανακλαστικά μας, εμποδίζοντας για άλλη μια φορά, την εκκόλαψη των αυγών του ναζισμού;

Ένας ακροδεξιός λιποτάκτης λοιπόν, είναι και ο εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος με το σχηματισμό της Χρυσής -Ελληνικής Αυγής, πρώην γ.γ. της τοπικής εγκληματικής οργάνωσης στην Καβάλα, βασικός μάρτυρας του αρχηγού Μιχαλολιάκου στη δίκη της Χ.Α, Δημήτρης Βογιατζής.

Ο “κύριος” Βογιατζής, αφού επωμίστηκε και καπηλεύτηκε τα οφέλη της εκλογικής διαδικασίας ως υποψήφιος δήμαρχος Καβάλας, αφού τόσα χρόνια υπηρέτησε στις τάξεις του ναζιστικού μορφώματος ως επιστημονικός συνεργάτης και υπεύθυνος της ιστοσελίδας της Χ.Α, χύνοντας άπλετο ρατσιστικό μίσος, με το αζημίωτο φυσικά, και αφού εκλέχθηκε τελικώς ως δημοτικός σύμβουλος, κάλυψε τη σβάστικα προσωρινά και αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί δείχνοντας, όπως οι μικροί ήρωες στην ταινία “Jojo the Rabbit”, πως “είναι δύσκολη εποχή να είσαι ναζί”!

Η κίνηση αυτή, για τη συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές δεν ήταν τυχαία, καθώς αποτελεί πάγια τακτική των ακροδεξιών θυλάκων για να αποκτήσουν τη δημοκρατική και κοινοβουλευτική ασυλία στα μάτια της κοινωνίας, με σκοπό την κάλυψη για τη διάπραξη των φασιστικών εγκλημάτων και τη διάχυση του ρατσιστικού λόγου. Αυτό έκανε και ο Βογιατζής ξέροντας πως για την εισαγωγή στα δημοτικά έδρανα δεν απαιτείται υψηλό ποσοστό, αλλά αρκεί η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία.

Ο πρώην τοπικός γραμματέας της Χ.Α, έπειτα έστειλε παντού μια δήλωση ανεξαρτητοποίησης και όχι μια δήλωση “μετάνοιας”, καθώς ουδέποτε αρνήθηκε την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία και επιχειρηματολογία σύμφωνα πάντα με τα πρακτικά της δίκης που ο καθένας μπορεί να διαβάσει. (2). Απεναντίας, αντιτάχθηκε στη μετέπειτα οικογενειοκρατική πλέον για αυτόν Χ.Α, χρησιμοποιώντας και υιοθετώντας επιχειρήματα του ευρύτερου ακροδεξιού χώρου (1), με μόνες δικές του αναφορές τις απειλές στο πρόσωπό του από τους ομοϊδεάτες του. Σύμφωνα με τα πρακτικά της δίκης, όπως αναφέρεται και ο ίδιος, έχει ξεχάσει πλέον τις φιλοφρονήσεις προς το πρόσωπο του αρχηγού που τώρα πλέον έχει γίνει “κόμμα συμφερόντων- συμμορία σπαζοκεφαλάκιδων”.

Ξέχασε πως ως μάρτυρας του αρχηγού προσπάθησε να δικαιολογήσει τη σπορά των ηττημένων του 1945, τα τάγματα εφόδου και το ναζιστικό- φασιστικό χαιρετισμό, δείχνοντας πως είναι γνώστης, υποστηρικτής και αποδέκτης των ορισμών και της ιστορίας αυτών. Αυτό προκύπτει και από τη δήλωση ανεξαρτησίας του, αναφερόμενος στο σκληρό πυρήνα της οργάνωσης ως “γκροτέσκα και άθλια ομάδα που θέλει να υπερασπιστεί το ανύπαρκτο Βερολίνο της, φωνάζοντας ζήτω ο αρχηγός”!!! Θεώρησε τη δολοφονία Φύσσα μεμονωμένο περιστατικό και την επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες αναληθές γεγονός. Αποδέχθηκε τη δομή ιεραρχίας της οργάνωσης και την αρχή του αρχηγού, όσο και αν προσπάθησε να την αποφύγει. Απέδειξε ότι υπάρχουν μέλη, ενώ όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης μέχρι εκείνη την στιγμή δεν ήξεραν τίποτα. Δηλαδή, το πώς έγιναν μέλη πώς βρέθηκαν στο κόμμα και ποιός καθόταν δίπλα τους. Μπέρδεψε την ποίηση του Παλαμά και του Καβάφη με τις λόγχες και τον αντισημιτικό λόγο του Μιχαλολιάκου, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαίωσε τον τρόπο ενημέρωσης των ταγμάτων εφόδου σύμφωνα με το κατηγορητήριο (2).

Βλέποντας την εγκληματική οργάνωση να είναι ανίκανη να αντεπεξέλθει στη δίκη, τον πολιτικό όλεθρο να πλησιάζει και τον “παρά” να κόβεται από το κόμμα, ο Βογιατζής κάνει αυτό που θα έκανε ο κάθε συνεπής δοσίλογος στην ιστορία όταν πια χανόταν η κάλυψη και φανερωνόταν η δράση του. Τιμούσε την κουκούλα του καταδότη, προδίδοντας τους ομοϊδεάτες του και σερνόταν στο χώμα εκλιπαρώντας για έλεος, προσπαθώντας να πιαστεί από το επόμενο θύμα όπου θα του παρείχε την κατάλληλη πολιτική κάλυψη για να συνεχίσει αυτό που ήξερε καλά να κάνει με ανταλλάγματα. Αυτό έκανε λοιπόν και με την εγκληματική οργάνωση της Χ.Α. “Άδειασε” τον αρχηγό, φόρεσε τον μανδύα του δημοτικού συμβούλου και βρήκε πολιτική κάλυψη στη συμπονετική πρώην δήμαρχο Καβάλας Δ. Τσανάκα, που του προσέφερε την κατάλληλη στιγμή τη νομιμοποίηση που χρειαζόταν.

Σε όσους σπεύδουν από τους ντόπιους δημοτικούς εξουσιαστές να τον υποστηρίξουν, θα πρέπει να έχουν εις γνώση τους ότι, εκτός από την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, την ίδια καταδίκη έχει υποστεί και η “ελληνική αυγή”, σφραγίζοντας μάλιστα τα γραφεία του Κασιδιάρη στην Αθήνα. Άρα, άσχετα από τη δήλωση ανεξαρτησίας του Βογιατζή, και ενώ παραμένει υπό τη νομική προστασία με τη συμμετοχή της παράταξης της ελληνικής αυγής όπου εκλέχθηκε και πρόσκειται ούτως ή άλλως στο κόμμα της Χ.Α, η αποπομπή του πρώην γγ. του τοπικού φασιστικού μορφώματος αποτελεί μονόδρομο και καθήκον, απέναντι στην ιστορία της πόλης των καπνεργατών και στον κόσμο που χάθηκε από το ναζιστικό και φασιστικό ζυγό.

Για εμάς δεν ισχύει καμία νομική κάλυψη και καμία δικαιολογία συμπαράστασης αυτού του μισανθρώπου, που συνεχίζει να διαχέει το ρατσιστικό του οχετό στα δημοτικά έδρανα με κάθε ευκαιρία και να αντιπροσωπεύει τις ίδιες φασιστικές θέσεις και ιδέες με την ακροδεξιά “γκροτέσκα” της Χ.Α. Η άνοδος της “δημοκρατικής” ακροδεξιάς στηρίχτηκε σε τέτοιες μεθόδους συγκάλυψης και συμπόνιας, λογικές που υπεραμύνονταν τους δημοκρατικούς θεσμούς και έβαζαν τον λύκο να φιλάει τα πρόβατα. Δηλώνουμε παρόντες και θα κυνηγήσουμε κάθε ακροδεξιό θύλακα, όποιο μανδύα και να φορέσει, όποια μορφή και αν πάρει.

Δεν πρόκειται να αφήσουμε άλλες “σοβαρές χρυσές αυγές” να ξημερώσουν μαύρες μέρες.

υ.γ. Για όλους αυτούς που αναρωτιούνται ή πέφτουν από τα σύννεφα βλέποντας τα τελευταία άρθρα περί έρευνας των αρχών στους ακροδεξιούς κύκλους της Καβάλας και σχέσεις με την εγκληματική οργάνωση της Χ.Α, σταματήστε να εθελοτυφλείτε και κοιτάξτε στους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που φιλοξενήσατε κατά καιρούς στα ψηφοδέλτια σας. Στην κάλυψη που προσφέρατε σε αυτούς που βεβήλωναν το εβραϊκό μνημείο στην Καβάλα και τους βοηθήσατε να πέσουν στα μαλακά. Στο βήμα που δώσατε και συνεχίζετε να δίνετε και το ξέπλυμα που προσφέρετε μέσα από τα ΜΜΕ. Στους μακεδονομάχους που τους πιάσατε με ολόκληρο οπλοστάσιο και το συγκαλύψατε. Στους σεκιουριτάδες που αντιτάχθηκαν απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων της ΒΦΛ και δε βγάλατε ούτε μία ανακοίνωση. Στα δεκάδες περιστατικά ρατσιστικής βίας που έχουν συμβεί στην πόλη της Καβάλας, ακόμα και σε μαθητές σχολείων, και εσείς κλείσατε όλες τις φορές επιδεικτικά τα αυτιά σας. Στους χριστιανοταλιμπάν που κρέμασαν γουρουνοκεφαλές σε πολιτισμικά κτήρια της πόλης και ποτέ δεν τους καταδικάσατε.

Εσείς μπορεί να ξεχνάτε, εμείς όχι!

Αυτόνομο Στέκι Καβάλας

(1) http://panusis.blogspot.com/2019/07/clopy-paste.html

(2)https://www.facebook.com/948390381872002/posts/2448637478513944/

https://www.facebook.com/948390381872002/posts/2448721178505574/

https://www.facebook.com/948390381872002/posts/2448755508502141/

Β.Φ.Λ.: Η πανδημία της Καβάλας Video

Β.Φ.Λ.: Η πανδημία της Καβάλας
Η κατάσταση πλέον είναι οριακή και δε χωράνε επιφανειακές συμφωνίες, πρόχειρες υποχωρήσεις και ανεφάρμοστοι εξωδικαστικοί συμβιβασμοί. Δε μπορούμε να εθελοτυφλούμε για ένα μεροκάματο, στρουθοκαμηλίζοντας μπροστά στους περιβαλλοντολογικούς και εργασιακούς κινδύνους που εγκυμονούν. Δε γίνεται να περιμένουμε να φτάσουμε στο σημείο να συναγωνίζεται η ΒΦΛ την MOTOR OIL σε εργατικά ατυχήματα και την ΛΑΡΚΟ σε θανάτους για να καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης. Ούτε πρόκειται να περιμένουμε χολιγουντιανές εκρήξεις των εγκαταστάσεων και περαιτέρω περιβαλλοντολογικές μολύνσεις για να ξυπνήσουν οι Καβαλιώτες. Η επαναστατική μας ολότητα δε μας αφήνει να κλείσουμε τα μάτια στην τεράστια οικολογική και περιβαλλοντολογική καταστροφή που εξελίσσεται εις βάρος μας και ιδιαίτερα εις βάρος του τόπου μας. Η λεηλασία της φύσης και ο εξευτελισμός της ποιότητας της ζωής θα πρέπει να σταματήσει τώρα. Πόσο μάλλον, σε μια περίοδο όπου η πανδημία μας έδειξε πως ο καπιταλισμός είναι ικανός να κάνει ότι χρειαστεί για να αναρριχηθεί πάνω σε κουφάρια ανθρώπων και κατεστραμμένα τοπία. Για αυτό με βάση τα παραπάνω, ζητούμε το κλείσιμο της βιομηχανίας φωσφορικών λιπασμάτων πολύ σχολαστικά και στέλνουμε στον διάολο τον κάθε Λαυρεντιάδη με ευλάβεια, κρατώντας αποστάσεις από τον κάθε υπεύθυνο που παίζει πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων και στα πνευμόνια των Καβαλιωτών.
Η εισήγηση μέλους του Αυτόνομου Στεκιού Καβάλας σχετικά με τη ρύπανση που προκαλείται από το εργοστάσιο της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, στην εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης το Σάββατο 10/10.
https://www.youtube.com/watch?v=69ZwIeGF6zE

ΒΦΛ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΑΦΙΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

Η κατάσταση πλέον είναι οριακή και δε χωράνε επιφανειακές συμφωνίες, πρόχειρες υποχωρήσεις και ανεφάρμοστοι εξωδικαστικοί συμβιβασμοί. Δε μπορούμε να εθελοτυφλούμε για ένα μεροκάματο, στρουθοκαμηλίζοντας μπροστά στους περιβαλλοντολογικούς και εργασιακούς κινδύνους που εγκυμονούν. Δε γίνεται να περιμένουμε να φτάσουμε στο σημείο να συναγωνίζεται η ΒΦΛ την MOTOR OIL σε εργατικά ατυχήματα και την ΛΑΡΚΟ σε θανάτους για να καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης. Ούτε πρόκειται να περιμένουμε χολιγουντιανές εκρήξεις των εγκαταστάσεων και περαιτέρω περιβαλλοντολογικές μολύνσεις για να ξυπνήσουν οι Καβαλιώτες.
Η επαναστατική μας ολότητα δε μας αφήνει να κλείσουμε τα μάτια στην τεράστια οικολογική και περιβαλλοντολογική καταστροφή που εξελίσσεται εις βάρος μας και ιδιαίτερα εις βάρος του τόπου μας. Η λεηλασία της φύσης και ο εξευτελισμός της ποιότητας της ζωής θα πρέπει να σταματήσει τώρα. Πόσο μάλλον, σε μια περίοδο όπου η πανδημία μας έδειξε πως ο καπιταλισμός είναι ικανός να κάνει ότι χρειαστεί για να αναρριχηθεί πάνω σε κουφάρια ανθρώπων και κατεστραμμένα τοπία.
Για αυτό με βάση τα παραπάνω, ζητούμε το κλείσιμο της βιομηχανίας  φωσφορικών λιπασμάτων πολύ σχολαστικά και στέλνουμε στον διάολο τον κάθε Λαυρεντιάδη με ευλάβεια, κρατώντας αποστάσεις από τον κάθε υπεύθυνο που παίζει πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων και στα πνευμόνια των Καβαλιωτών.

Μικροφωνική – Συγκέντρωση Μοίρασμα ΑΚΑΝΘΙΝΟ ΙΟΥΛΗΣ 2020 ΒΦΛ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

Την Πέμπτη 16/07/2020 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική και μοίρασμα  του άτακτου εντύπου ΑΚΑΝΘΙΝΟ με θέμα το εργοστάσιο της ΒΦΛ στην Καβάλα. Στην  πλατεία Καπνεργάτη συγκεντρώθηκαν περίπου 20 με 25 άτομα. Μοιράστηκε το ακάνθινο του Ιουλίου και Άπατρις.

ΑΚΑΝΘΙΝΟ ΙΟΥΛΗΣ 2020 ΒΦΛ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΑΚΑΝΘΙΝΟ ΙΟΥΛΗΣ 2020 ΒΦΛ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

 

ΑΚΑΝΘΙΝΟ ΙΟΥΛΗΣ 2020 ΒΦΛ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

  Την παραμονή της πρωτοχρονιάς, 135 εργαζόμενοι της χρεοκοπημένης Βιομηχανίας Φωσφορικών

Λιπασμάτων Καβάλας (ELFE) συμφερόντων Λαυρεντιάδη, εμποδίζονται να εισέλθουν στο χώρο
της δουλειάς τους, εκβιαζόμενοι από τη διοίκηση του εργοστασίου. Το σκηνικό γνωστό.
Δημιουργία παρένθετων εταιριών με σκοπό την μετατροπή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας
αορίστου χρόνου σε ορισμένου, κόντρα στη συμφωνία του εξωδικαστικού ιδιωτικού
συμφωνητικού. Εταιρίες σεκιούριτι σε ρόλο δεσμοφύλακα για τις παρεκκλίνουσες συμπεριφορές
και εργαζόμενοι όμηροι του κεφαλαίου, μπαλάκι του πολιτικού συστήματος, θιασώτες της
εξυγίανσης ενός περιβαλλοντολογικού και εργασιακού καρκίνου που δεν πρόκειται να έρθει ποτέ.
Ο λόγος όμως που ο υπόδικος μεγαλοβιομήχανος της ΒΦΛ έχει βαλθεί κατά συγκεκριμένων
εργαζομένων της λιπασματοβιομηχανίας, είναι διότι εμποδίζεται το παιχνίδι των παρένθετων
εταιριών με σκοπό το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και η διαγραφή χρεών του εργοστασίου. Από όλες
τις εταιρίες του ομίλου Λαυρεντιάδη, αυτή τη στιγμή η ELFE αποτελεί την πιο χρεωμένη, και δεν
μπορεί να κλείσει όσο υπάρχουν εκκρεμείς δικαστικές διεκδικήσεις των εργαζομένων για τα
δεδουλευμένα τους. Έτσι, η “Λιπάσματα Καβάλας” είναι η νέα παρένθετη εταιρία, στην οποία ο
Λαυρεντιάδης επιχειρεί να μεταφέρει τα δικαιώματα της ELFE, ώστε να μπορέσει να αφήσει
απλήρωτα τα χρέη προς την ΔΕΠΑ και το ελληνικό δημόσιο.
Εμπόδιο στο τσίρκο Λαυρεντιάδη αποτελεί και η προηγούμενη τριμερής συμφωνία*, επί
κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Πετυχαίνει μεν ένα προσωρινό εξωδικαστικό συμβιβασμό εμποδίζοντας την
απόλυση των εργαζομένων, αλλά δε δίνει ουσιαστική λύση στο πρόβλημα, καθώς η κάλυψη των
εργαζομένων είναι προσωρινή και τα ουσιαστικά λειτουργικά προβλήματα του εργοστασίου σε
σχέση με το περιβάλλον, προσπερνιούνται επιδεκτικά κάτω από το νέφος των άφιλτρων φουγάρων
της χημικής βιομηχανίας. Έτσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πετυχαίνει την προσωρινή αναστολή των
κινητοποιήσεων των απολυμένων εργαζομένων, το συμπεθέριασμα με τον όμιλο Λαυρεντιάδη
(κάτω από ελαφρές επιπλήξεις) και τη μετάθεση του προβλήματος ”ΒΦΛ” στην επόμενη
κυβέρνηση.
Με τη σειρά της, η ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη της κοροϊδίας και μέσω μιας νέας τριμερούς
συνάντησης επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, ξεκινώντας ένα δήθεν διάλογο μεταξύ των εργαζομένων
και της εταιρίας. Όπως ήταν αναμενόμενο για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση που στο παρελθόν έχει
δείξει πολλές φορές τις διαθέσεις της απέναντι στις εργατικές διεκδικήσεις και τη συμπάθεια της
στους βιομήχανους, η ΝΔ επιλέγει την ξεκάθαρη στήριξη του Λαυρεντιάδη. Μια επιλογή που
στρέφεται ενάντια στις διεκδικήσεις των οφειλών της λιπασματοβιομηχανίας στο ίδιο το ελληνικό
δημόσιο.
Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, η διοίκηση του εργοστασίου εκμεταλλευόμενη το lock-down των
επιχειρήσεων λόγω των μέτρων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού και καταπατώντας (για άλλη
μια φορά) τις αποφάσεις του εξωδικαστικού συμβιβασμού, επιχειρεί να αναστείλει της συμβάσεις
εργασίας μόνο των “προβληματικών” εργαζομένων. Φυσικά, είναι προφανές πως οι διοικούντες
επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τις ευνοϊκές, για αυτούς, εργασιακές έκτακτες μεταρρυθμίσεις λόγω
της πανδημίας, που στην ουσία δίνουν το δικαίωμα στον εργοδότη να αλλάξει ή να τροποποιήσει
άνευ όρων τις συμβάσεις εργασίας, με μειώσεις αποδοχών, απολύσεις και ελαστικά ωάρια. Οι
κινήσεις του ομίλου Λαυρεντιάδη για άλλη μια φορά βαλτώνουν και οι αναστολές των συμβάσεων
των εργαζομένων ακυρώνονται.
Πολλές φορές ακούμε από τοπικούς εξουσιαστές, δημοσιογράφους, φορείς, συλλόγους, απλούς
πολίτες, μέχρι και από τους ίδιους τους εργαζόμενους, την επιθυμία της αντικατάστασης του
Λαυρεντιάδη από κάποιον “υγιή” βιομήχανο ή επιχειρηματικό όμιλο. Κατά πόσο όμως μπορεί να
είναι ρεαλιστική μια τέτοια αντικατάσταση;

     Ποιος άραγε θα επένδυε σε ένα μη παραγωγική χημικό εργοστάσιο που χρωστά εκατομμύρια από

εδώ και από εκεί;
Ποιος θα αναλάμβανε μια εταιρία που βρίσκεται σε καθεστώς δήθεν εξυγίανσης και ενδιαφέρεται
περισσότερο για τα κέρδη παρά για την υγεία των εργαζομένων και των πολιτών;
Ποιος θα αναλάμβανε μια βιομηχανία μπλεγμένη σε ένα σύμπλεγμα παρένθετων εταιριών με
υπόδικα στελέχη για τους οποίους εκκρεμούν ποινικές διώξεις για ξέπλυμα, απάτη και σύσταση
εγκληματικής οργάνωσης και με μόνο σκοπό τον συνεχή δανεισμό και το ξέπλυμα μαύρου
χρήματος;
Ποιος θα αναλάμβανε μια περιβαλλοντολογική βόμβα χωρίς σχέδια εκτάκτου ανάγκης (ΕΣΕΤ),
καταπατώντας παράλληλα τις συνθήκες SEVEZO, έχοντας ανειδίκευτο προσωπικό ορισμένου
χρόνου στο πόδι και τους εκπαιδευμένους εργαζόμενους στον πάγο;
Ποιος θα αγόραζε ένα εργοστάσιο με γηρασμένες εγκαταστάσεις, που λειτουργεί εδώ και χρόνια
μέσω μιας μόνιμης φθοράς, ασυντήρητο, με ελλιπείς μονάδες ελέγχου, χωρίς προστασία και φίλτρα
για το περιβάλλον, χωρίς ασφάλεια για την ζωή των ίδιων των εργαζομένων;
Η απάντηση φυσικά είναι κανείς… ή μάλλον θα μπορούσε να είναι κάποιος πρεζέμπορας
εφοπλιστής, κάποιος μεγαλοεργολάβος της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας που θα ήθελε να ξεπλύνει
και αυτός με τη σειρά του μερικά δισεκατομμυριάκια…

Ο σημαντικότερος λόγος όμως για εμάς, που κανένας από τους υπεύθυνους ή ακόμα και από τους
περιβαλλοντολογικά ευαίσθητους δεν τόλμησε να προσεγγίσει, είναι αυτός της μόλυνσης του
περιβάλλοντος, Ενώ όλος ο κόσμος κόπτεται για το μέλλον των εταιριών, για την επιβίωση των
εργαζομένων και όλες οι νομοθετικές, δικαστικές, πολιτειακές παρεμβάσεις (κρατικές ή μη)
γίνονται αποκλειστικά για τους βιοποριστικούς λόγους των παρένθετων εταιριών του Λαυρεντιάδη
αλλά και των εργαζομένων, κανείς από τους διοικούντες αυτής της πόλης όσο και οι πολιτικοί
ιστάμενοι τους, ποτέ δεν ανέλαβαν την ευθύνη αυτής της περιβαλλοντολογικής βόμβας. Ποτέ,
ακόμα και σήμερα, μετά από μια περίοδο απαγορεύσεων, καραντίνας και προστίμων για τον
περιορισμό της πανδημίας, κανένας δεν αναρωτήθηκε, κανένας δεν αποπειράθηκε να δει τι γίνεται
με τον κόσμο που πνίγεται κάθε Σαββατοκύριακο στο Χαλκερό Καβάλας. Ποτέ δε μπήκαν στη
διαδικασία να φέρουν εις πέρας μια ιατρική έρευνα για το επίπεδο και την ποσότητα της μόλυνσης
που εισπνέουν καθημερινά οι δημότες της Καβάλας. Ποτέ δεν πραγματοποίησαν ελέγχους τόσο
εντός όσο και εκτός του εργοστασίου για να μπορέσουν να μετρήσουν την ρύπανση και να
αναβαθμίσουν αναλόγως τις εγκαταστάσεις τους, ή αντιθέτως πραγματοποίησαν απολύτως
στημένους ελέγχους, όταν το εργοστάσιο σκοπίμως υπολειτουργούσε. Ποτέ και κανένα πολιτικό
στέλεχος ή τοπικός εξουσιαστής δεν επιχείρησε να αντιταχθεί σε μια ψηφοθηρική δεξαμενή,
πελατειακά γαλουχημένη. Ποτέ κανένας δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για τα δικαιώματα των
εργαζομένων, ούτε καν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, που στο σύνολο τους, ιδιαίτερα αυτοί που
υπάγονται στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, κατεβάζουν αμάσητο ότι τους δίνουν.
Όλοι στο παρελθόν αναρωτηθήκαμε πως θα μπορούσαμε να σταματήσουμε αυτή τη χημική
χαβούζα, διατηρώντας παράλληλα αυτόν τον οικονομικό πνεύμονα, έστω και αν αυτός σάπιζε με
τον καιρό. Άλλωστε, οι κυβερνήσεις διαχρονικά διαφήμιζαν το εργοστάσιο ως επένδυση και μόνιμη
πηγή εργασίας, αποφεύγοντας να δημιουργήσουν νέες προοπτικές στον πρωτογενή/ δευτερογενή
τομέα της περιοχής, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις εργασιακές ανάγκες του τόπου.
Ήρθε η στιγμή λοιπόν να βάλουμε την υγεία μας πάνω από τα κέρδη τους, καθώς το επιχείρημα της
εργασιακής απασχόλησης χάνεται μέσα στην ομίχλη και τη δυσωδία που αναδύεται καθημερινά
από τα σάπια φουγάρα της ΒΦΛ. Δε μπορούμε να μιλάμε για οικονομικό πνεύμονα, όταν επικρατεί
εργασιακός μεσαίωνας με εκβιαστικές συμβάσεις, καταπατήσεις δικαιωμάτων και συμφωνιών.
Όταν εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου μένουν κάθε τρεις και λίγο κλειδωμένοι έξω από
τη δουλειά τους, ενώ αυτοί οι ορισμένου χρόνου δε μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους
μέσα από σωματεία και συλλογικές διεκδικήσεις. Όταν άπειροι εργάτες δουλεύουν σε μια

 επικίνδυνη χημική βιομηχανία χωρίς γυμνάσια, ασκήσεις εκτάκτου ανάγκης και βασικές παροχές

ασφαλείας. Με παράνομες υπερωρίες, χαμηλούς μισθούς, εκβιασμούς και απολύσεις για όποιον
αντιδρά.
Η κατάσταση πλέον είναι οριακή και δε χωράνε επιφανειακές συμφωνίες, πρόχειρες υποχωρήσεις
και ανεφάρμοστοι εξωδικαστικοί συμβιβασμοί. Δε μπορούμε να εθελοτυφλούμε για ένα
μεροκάματο, στρουθοκαμηλίζοντας μπροστά στους περιβαλλοντολογικούς και εργασιακούς
κινδύνους που εγκυμονούν. Δε γίνεται να περιμένουμε να φτάσουμε στο σημείο να συναγωνίζεται
η ΒΦΛ την MOTOR OIL σε εργατικά ατυχήματα και την ΛΑΡΚΟ σε θανάτους για να
καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης. Ούτε πρόκειται να περιμένουμε χολιγουντιανές
εκρήξεις των εγκαταστάσεων και περαιτέρω περιβαλλοντολογικές μολύνσεις για να ξυπνήσουν οι
Καβαλιώτες. Δεν πρόκειται να δεχθούμε αυτή την εκκωφαντική απραξία, αυτή την συστηματική
αδιαφορία που δείχνουν όλοι πολιτικοί και διοικητικοί ιστάμενοι ενώ η ομίχλη από τα φουγάρα της
χημικής λιπασματοβιομηχανίας πνίγει τους συμπολίτες μας.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων, στις εργατικές διεκδικήσεις. Όχι
όμως για να έρθει ένας άλλος λήσταρχος ναρκέμπορας βιομήχανος και απλά να αλλάξει χέρια η
εργοδοτική ομηρία και η εκμετάλλευση. Συμμεριζόμαστε την ανησυχία των εργαζομένων για το
εργασιακό τους μέλλον, μα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε άλλη μια φορά τους κινδύνους που
εγκυμονούν για τις ζωές όλων, τόσο από τις εγκαταστάσεις όσο και από την προβληματική
λειτουργία του εργοστασίου.
Η επαναστατική μας ολότητα δε μας αφήνει να κλείσουμε τα μάτια στην τεράστια οικολογική και
περιβαλλοντολογική καταστροφή που εξελίσσεται εις βάρος μας και ιδιαίτερα εις βάρος του τόπου
μας. Η λεηλασία της φύσης και ο εξευτελισμός της ποιότητας της ζωής θα πρέπει να σταματήσει
τώρα. Πόσο μάλλον, σε μια περίοδο όπου η πανδημία μας έδειξε πως ο καπιταλισμός είναι ικανός
να κάνει ότι χρειαστεί για να αναρριχηθεί πάνω σε κουφάρια ανθρώπων και κατεστραμμένα τοπία.
Για αυτό με βάση τα παραπάνω, ζητούμε το κλείσιμο της βιομηχανίας φωσφορικών λιπασμάτων
πολύ σχολαστικά και στέλνουμε στον διάολο τον κάθε Λαυρεντιάδη με ευλάβεια, κρατώντας
αποστάσεις από τον κάθε υπεύθυνο που παίζει πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων και
στα πνευμόνια των Καβαλιωτών.
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

*προηγούμενη τριμερής συμφωνία (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εργαζόμενοι σωματείου ELFE και
διοίκηση της λιπασματοβιομηχανίας).