By anarxikoikavalas | December 10, 2009 - 3:42 pm - Posted in Uncategorized

Το άσυλο των πανεπιστημιακών χώρων, μια αιματηρή κατάκτηση, συμβολισμός αγώνων αλλά και της υποτιθέμενης δημοκρατίας, βλέπουμε συχνά να βομβαρδίζεται από τις προθέσεις των “εκπροσώπων” του λαού για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Με πρόσχημα την πάταξη των εγκληματικών συμπεριφορών που λαμβάνουν χώρα εντός των τειχών των πανεπιστημίων, οι υποστηρικτές του κοινού “ωφέλους” αρέσκονται στην ιδέα της άρσης του ασύλου για την εμφανέστερη κυκλοφορία των σωμάτων ασφαλείας στους χώρους αυτούς μιας και δεν υπάρχει σημαντικότερη δικαιολογία για τον πλήρη έλεγχο παρά να κάνουν τον πολίτη να νιώσει σε θέση αδυναμίας και τον κρατικό μηχανισμό αυτόν που θα δώσει λύση.

Ο μοναδικός από μηχανής θεός για την ενίσχυση της άρρηκτης σχέσης κράτους-πολίτη. Τη δημιουργία μιας σχέσης ανάγκης και εξάρτησης του πολίτη από το κράτος (σαν αυτήν του βυζανιάρικου παιδιού από τη μάνα) με την υποβιβαστική για την νοημοσύνη μας διαδικασία του πλήρη ελέγχου στα σημεία όπου δε φτάνουν οι κάμερες και δεν επαρκούν οι δοσίλογοι για την ασφάλεια του συνόλου, όταν την ίδια στιγμή η ανέχεια έχει από μόνη της οξύνει τις παραβατικές συμπεριφορές κάθε είδους εντός και εκτός κυρίως των τειχών ενός πανεπιστημίου όπου βρίσκονται τα σημεία συσσώρευσης του πλούτου και εκμετάλλευσης του προΐόντος-πολίτη-καταναλωτή. Μια ανέχεια που ωθείται από το υπάρχον καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα της υποστήριξης της παγκόσμιας αγοράς, των μεγαλοθηρίων πολυεθνικών της επικράτησης των ολίγων με τη βούλευση εκατομμυρίων ψυχών εξευτελιστικά φτηνού εργατικού δυναμικού για την ενίσχυση ενός παγκόσμιου ταμείου αλλά με καθόλου παγκόσμια οφέλη.

Είναι οι συνθήκες που δημιουργούν την εξαθλίωση που πρέπει να καταπολεμηθούν και όχι η καταστολή του εγκλήματος σαν το πρωτεύον πρόβλημα μιας κοινωνίας. Πρέπει να καλυφθούν οι ανάγκες βασικών κοινωνικών θεμάτων όπως του κοινωνικού ρατσισμού, της ανεργίας… Είναι ζωτικά τα σημεία που πλήττονται από την εξουσιολαγνεία όπως η παιδεία, η υγεία και η πρόνοια.

Όταν καρκινώματα εμφανίζονται σ’ έναν οργανισμό είναι φυσικό επακόλουθο η δυσλειτουργία του και η αντίδραση του οργανισμού σ’ αυτά για την επιβίωσή του. Αδίκως λοιπόν προσπαθούν να μας πείσουν για την καταστολή των ενδείξεων ή των συμπτωμάτων, γιατί η “θεραπεία” για τον καρκίνο βρίσκεται αν όχι στα κύτταρα που προσβάλλονται, στα αίτια που τον δημιουργούν.
Όταν η υποβάθμιση της παιδείας εξισώνεται με την ρουσφετολογία , όταν ιδιωτικοποιούνται υπηρεσίες κοινής ωφελείας, όταν το σύστημα υγείας εξευτελίζεται με την ανεπάρκεια στοιχειώδους υλικού ή προσωπικού, όταν απαξιώνονται τα ταμεία με το άδειασμά τους και με τη μη ανταπόκρισή τους στις βασικές τους υποχρεώσεις, όταν η ζωή καταντάει επιβίωση με τη δυσανάλογη αύξηση των αγαθών πρώτης ανάγκης σε σχέση με τους μισθούς τότε θα προκύψουν και οι κατάλληλες συνθήκες για την αύξηση της αποκαλούμενης εγκληματικότητας μιας κατάστασης που είναι θεόσταλτο δώρο για την κυρίαρχη τάξη αφού της δίνεται η ευκαιρία -μιας και δεν υφίσταται σε εξεγερσιακό επίπεδο- να επιδείξει την αναγκαιότητα του ρόλου της σκοτώνοντας τον κακό λύκο και καθαρίζοντας την κοινωνία από συμπεριφορές που δεν έχουν καμία σχέση με την εύρυθμη λειτουργία της. Έρχεται ο ηθικός αυτουργός να ρίξει στάχτη στα μάτια του θύματος παριστάνοντας τον προστάτη και τον λυτρωτή και γεμίζοντάς τον με υποκριτικά χαμόγελα και βαρύγδουπες εκφράσεις περί δημοκρατίας, ισότητας και ειρήνης.

Την ίδια στιγμή που τα σωφρονιστικά καταστήματα είναι γεμάτα από χιλιάδες κοινούς θνητούς με χρονικό περιθώριο παραγραφής αδικημάτων τους μερικές δεκαετίες, ενώ οι δημιουργοί και υποστηρικτές αυτών των νόμων μένουν αλώβητοι από αυτούς και η ισότητα καλά κρατεί με την παραγραφή των δικών τους αδικημάτων μέσα στο πέρας μερικών μηνών.

Είναι απειλή για την κοινωνία το πανεπιστημιακό άσυλο ή η βουλευτική ασυλία που διαχωρίζει δυνατούς και αδυνάτους και επιτρέπει στα ευκαιριακά καθάρματα να υποθάλπουν τις ραδιουργίες τους εις βάρος μας πίσω από τον δήθεν πολιτικό μανδύα?
Η μόνη άρση που επιβάλλεται είναι αυτή της ανοχής μας σε όποιον επιβουλεύεται την γη και τον ιδρώτα μας.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΙΣΑΞΙΑ,
ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΣΗ!
NO GODS NO MASTERS

By anarxikoikavalas | December 5, 2009 - 8:50 pm - Posted in Uncategorized

Η αφορμή για τη σύνταξη του εν λόγω κειμένου είναι ο εγκλεισμός μου στα σωφρονιστικά καταστήματα τον τελευταίο ένα χρόνο.
Στην είσοδό μου ήμουν κάπως χαμένος, καθώς ήταν η πρώτη μου φορά.

Έτσι έφτασα στο χώρο υποδοχής νεοεισερχόμενων που με περίμενε ένας υπάλληλος του “καταστήματος”. Γι’ αυτόν ήταν μια τυπική καθημερινή διαδικασία, για μένα όμως ήταν ο εξευτελισμός, η αλλοτρίωση της προσωπικότητας και η υποδούλωση αφού με τις κινήσεις τους μου έδειχναν ότι πλέον είχα πάψει να είμαι ένας «άνθρωπος της κοινωνίας», τώρα ήμουν ένας τρόφιμος σαν τους άλλους, ένα απόβρασμα, ένας τιποτένιος, τα «κατακάθια» όπως είχα ακούσει έναν υπάλληλο να μας αποκαλεί.

Κατά την εισαγωγή μου πέρασα 5 ημέρες στο πειθαρχείο ( κιούπι ), γι΄ αυτούς « χώρο υποδοχής », ένας χώρος 2Χ3 με ένα κρεβάτι, χωρίς τουαλέτα, χωρίς νιπτήρα, χωρίς παράθυρο. Το μόνο που είχε ήταν μια κάμερα για την καταγραφή των κινήσεών μου, ένιωθα σαν να έπαιζα σε τηλεπαιχνίδι και ο Big Brother με παρακολουθούσε. Για οτιδήποτε χρειαζόμουν έπρεπε να φωνάζω τον υπάλληλο και αν αυτός είχε όρεξη και δε βαριόταν, ερχόταν για ένα μπουκάλι νερό, ένα τσιγάρο…

Η φυλακή ( υπηρεσία ) είχε επιλύσει τα προβλήματά της με τους πληροφοριοδότες, δε χρειάζονταν οι κάμερες ασφαλείας, αφού υπήρχαν οι «κινητές κάμερες » που έδιναν καθημερινή αναφορά για τις κινήσεις των υπόπτων.

Η υπηρεσία σε ωθούσε σε αυτό το δρόμο, στο να δίνεις πληροφορίες δηλαδή, που είχε σαν συνέπεια την ολοκληρωτική υποταγή σου στο σύστημά τους.
Φυσικά οι πληροφορίες είχαν και αντάλλαγμα, γιατί αυτός που βοηθούσε είχε σαν κέρδος τη λήψη αδειών όταν συμπλήρωνε ένα μέρος της ποινής του, ευεργετικά μεροκάματα, ελεύθερα επισκεπτήρια, λεφτά και κάρτες από την κοινωνική λειτουργό κ.τ.λ.

Αν δε συμβιβαζόσουν με αυτό, τίποτα απολύτως. Ή θα σε φόρτωναν πειθαρχικά ή σου έκοβαν άδειες και αναστολές, μεταγωγές από τη μια μεριά της Ελλάδος στην άλλη, δεμένος και κλεισμένος στις άθλιες κλούβες των μεταγωγών, έλεγχος και εξευτελισμός…

Ή στην χειρότερη αν ήσουν το « κακό παιδί » θα κατέληγες φυτό, ξεχασμένος, φαρμακωμένος και δεμένος στα υπόγεια του ψυχιατρείου του κορυδαλλού.
Τίποτα δεν άλλαζε με την έξω κοινωνία, ήσουν δούλος του συστήματος…
Έπρεπε να σκύβεις το κεφάλι καθημερινά, να προσέχεις τους ρουφιάνους, να δουλεύεις για να λειτουργήσει στην ουσία η φυλακή, ώσπου να έρθει η ώρα να σηκώσεις το κεφάλι και να απαιτήσεις τα αυτονόητα: σεβασμό της προσωπικότητας κάθε ατόμου και ελευθερία λόγου…

Η φυλακή λειτουργούσε σαν « μαγαζί » που μάλιστα πήγαινε και καλά, ( ενδεικτικά αναφέρω πως στην φυλακή Διαβατών γίνεται μόνο για τηλεκάρτες τζίρος 50.000 μηνιαίως). Τα λεφτά που παίζονταν ήταν τεράστια οπότε δεν είχαν συμφέρον να αποφυλακίσουν κόσμο αλλά αντιθέτως να φέρουν όλο και πιο πολύ μέσα (άνοιγμα τριών φυλακών, στη Νιγρίτα Σερρών, στη Δράμα και στα Χανιά).

Σκοπός τους ο εγκλεισμός όλο και πιο πολλών, που είχε σαν αποτέλεσμα μέσα από τα σωφρονιστικά καταστήματα να γεννιούνται νέοι « εγκληματίες ».
Έτσι λοιπόν η φυλακή δεν κάνει τίποτα άλλο από το να εξευτελίζει, να υποτάσσει , να καταστέλλει και στο τέλος να σε κάνει πιόνι έτοιμο να παίξεις το παιχνίδι τους.

Όσες φυλακές όμως και να χτίσουν δε θα μας φυλακίσουν ποτέ…

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥΣ ΔΕ ΜΑΣ ΧΩΡΑΝΕ.

Ν.Χ Δικαστικές φυλακές Διαβατών.
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009

Η Εξέγερση του Δεκέμβρη, αναμφισβήτητα αποτέλεσε σταθμό στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Μία εξέγερση, που τα αποτελέσματα και η επίδραςή της θα αρχίσουνε να εμφανίζονται σταδιακά. Ο σάπιος κρατικός μηχανισμός φάνηκε αδύναμος μπρος στο αυθόρμητο ξέσπασμα χιλιάδων εξεγερμένων απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την ελληνική επικράτεια. Οι κυβερνώντες, δέσμιοι της υπεροψίας που διακατέχει κάθε άρχοντα, όχι μόνο δεν αναλογίστηκαν τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στο σφοδρό ξέσπασμα, αλλά μέλημά τους είναι να δείξουνε την «πυγμή» τους και να ανασυγκροτήσουνε το κράτος – δηλαδή την οργανωμένη έννομη βία.

Όμως, προκειμένου να δικαιολογηθεί αυτή η ανασυγκρότηση της έννομης βίας, χρειάζεται και το ανάλογο κλίμα. Έτσι με τη συνεργασία των media, ευθύς μετά τον Δεκέμβρη, άρχισε να κατασκευάζεται ένα φοβικό κλίμα. Στις οθόνες των τηλεοράσεων άρχισαν να εμφανίζονται ρεπορτάζ για την αύξηση της εγκληματικότητας σε συνδυασμό με την «ανεξέλεγκτη δράση των κουκουλοφόρων». Φυσικά το μόνο που προβλήθηκε ήταν εικόνες και ποτέ δεν έγιναν αναφορές στις αιτίες της εγκληματικότητας – παραβατικότητας. Όλως τυχαίως ποτέ δεν αναφέρθηκε ότι η εγκληματικότητα – παραβατικότητα, αυξάνεται σε συνθήκες οικονομικής ανέχειας και ανασφάλειας. Λογικό, αφού κάτι τέτοιο θα υποδείκνυε και τις ευθύνες που υπάρχουνε …

Στην αντίπερα όχθη οι «κουκουλοφόροι». Ιδιαίτερα ενοχλημένος ο πολιτικός κόσμος και οι αρχι-δημοσιογράφοι μετά την επίθεση μίας ομάδας 40 αντιεξουσιαστών στο Κολωνάκι, δηλαδή στο λημέρι τους, άρχισαν τα εκτενή ρεπορτάζ και τα τηλεοπτικά παράθυρα. Με διάφορα ρεπορτάζ και αναλύσεις σε παράθυρα, προσπάθησαν να περάσουν την εικόνα των «χωρίς αιτία επαναστατών» κουκουλοφόρων, η δράση των οποίων στρέφεται ενάντια στους πολίτες!!! Ταυτόχρονα ταύτισαν και παραλλήλισαν τις όποιες δράσεις (ειρηνικές ή επιθετικές) με το οργανωμένο έγκλημα. Πίσω από τον απαξιωτικό χαρακτηρισμό «κουκουλοφόροι», ο οποίος έχει αρχίσει να γίνεται τίτλος τιμής, επιχειρούν να κρύψουν τα προτάγματα και τις προτάσεις του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου και να τον παρουσιάσουν ως έναν συρφετό από βάνδαλους.

Ο κρατικός μηχανισμός τρομαγμένος μπροστά στην εξέγερση του Δεκέμβρη και βλέποντας την κοινωνικοποίηση των αντιεξουσιαστικών ιδεών, την υιοθέτηση της άμεσης δράσης από κοινωνικά κομμάτια και το φτύσιμο της νεολαίας για τον πολιτικό κόσμο, αποφάσισε να πάρει μέτρα. Μέτρα που να στραφούν απέναντι στους «πρωταίτιους», κουκουλώνοντας έτσι ότι η Εξουσία είναι αυτή που έχει φέρει τον κόσμο σε απόγνωση. Τους φοβίζει η προοπτική της υιοθέτησης της αυτο-οργάνωσης από περισσότερα κοινωνικά κομμάτια, διότι τότε θα καταργηθεί ο παρασιτικός τους ρόλος.

Έτσι κατασκευάστηκε ο κουκουλο-νόμος(!!!), η ομάδα «Δ» και πάρθηκαν αποφάσεις για την επαναλειτουργία των καμερών παρακολούθησης, όπως και για τον καλύτερο εξοπλισμό της αστυνομίας. Όπως άλλωστε δήλωσε και ο υπουργός δημόσια τάξης Χ. Μαρκογιαννάκης «το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Θα σας πω εγώ ποιο είναι: Οι υπερευαισθησίες μας στα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και τα κεκτημένα της κοινωνίας»!!!

Σε αυτό το πλαίσιο ο γενικός εισαγγελέας του Αρείου πάγου, «κύριος» Σανιδάς εξέδωσε μία εγκύκλιο για τις καταλήψεις άδειων οικημάτων δημοσίου και πανεπιστημιακής περιουσίας κτηρίων από άτομα του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου. Με πρόφαση την «πιθανή διακίνηση ναρκωτικών» και την «κατασκευή μολότοφ» ζήτησε την διεξαγωγή αστυνομικών ερευνών και ζήτησε ευθύνες από τους υπεύθυνους για την μη έξωση των καταληψιών. Βέβαια ο ίδιος εισαγγελέας «αποφάσισε» να κουκουλώσει τις όποιες πολιτικές ευθύνες για το «ιερό» σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Σύμπτωση, ε ?

Για προφανείς λόγους, ποτέ δεν θα αναφερθούν στο τι είναι αυτές οι καταλήψεις και τι αντιπροσωπεύουν. Ότι ήταν εγκαταλελειμμένα κτήρια, παρατημένα από τους αρμόδιους, τα οποία επισκευάστηκαν από ομάδες αντιεξουσιαστών, με δικά τους έξοδα χωρίς επιχορηγήσεις. Ότι λειτουργούν ως χώροι συνεύρεσης, στέγασης και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ότι αποτελούν μία πρώτη πραγμάτωση του προτάγματος: να πάρουμε πίσω ότι μας στερούνε. Την επανοικειοποίηση του κοινωνικού – οικονομικού πλούτου, που σφετερίζεται μία μειοψηφία εξουσιαστών, αφήνοντας ψίχουλα για όλους τους υπόλοιπους και καταδικάζοντάς μας, σε όλο και πιο σκληρές συνθήκες (ανεργία, μαύρα μεροκάματα, ακρίβεια, μείωση μισθών, ελαστικά ωράρια κτλ).
Η αλληλεγγύη ήταν και θα είναι το μεγαλύτερο όπλο μας. Ένα όπλο που ακυρώνει τα όποια μέτρα και να πάρουνε. Ένα όπλο που η

«Έχω την πρόθεση να ιδρύσω στην πόλη σας ένα σχολείο χειραφέτησης, που θα έχει σκοπό να βγάλει από τα κεφάλια των ανθρώπων ό,τι τους διχάζει (θρησκεία, ψεύτικες ιδέες για την ιδιοκτησία, την πατρίδα, την οικογένεια κλπ.) για να κατακτήσουν την ελευθερία.»

Αυτά αναφέρει ο Francisko Ferrer I Guardia (1859-1909) σε μια επιστολή του σε έναν φίλο του Ισπανό κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής του εξορίας στο Παρίσι. Η εξορία του οφείλεται σε σχέδιο εξόντωσης που εφάρμοσε η ισπανική κυβέρνηση εναντίον των ελευθεριακών επαναστατών, που πρωταγωνιστούσαν τότε στους κοινωνικούς, πολιτικούς, αντιπολεμικούς κι αντιεκκλησιαστικούς αγώνες.
Στο Παρίσι ο Φερέρ βρέθηκε με τους αναρχικούς αγωνιστές Sebastien Faure, Jeane Grave, Charles Melato και στα τέλη του 19ου αιώνα καλλιέργησε και ανέπτυξε τις ελευθεριακές και παιδαγωγικές του αντιλήψεις. Στα χρόνια της εργασίας, της μελέτης και των πολλών ταξιδιών γνωρίσθηκε και συναναστράφηκε με τους Paul Robin (ψυχή του ελευθεριακού σχολείου Cempui), Luigi Fabri, Luigi Molinari και Elisee Reclus, με τους οποίους προχώρησε και εμβάθυνε στις εκπαιδευτικές του απόψεις.

Γεννήθηκε στην Αλέγια της Βαρκελόνης. Νέος εργάστηκε ως ελεγκτής σε ένα τρένο για να μπορεί να βοηθάει τους πολιτικούς πρόσφυγες που διέσχιζαν τα σύνορα και στη συνέχεια μπήκε στη μασονική στοά. Πήρε μέρος σε μια δημοκρατική εξέγερση και το 1886 εξορίστηκε στο Παρίσι. Εκεί αρχικά δούλεψε ως γραμματέας και αργότερα δίδαξε ισπανικά με νέες και πειραματικές μεθόδους.

Το 1901 κληρονόμησε την περιουσία μιας μαθήτριάς του (Ερνεστίν Μολιέρ) και τον ίδιο χρόνο ίδρυσε το πρώτο Μοντέρνο Σχολείο στη Βαρκελόνη, που ήταν ενάντια στο κράτος και την Εκκλησία. Ήταν μικτό (αγόρια και κορίτσια μαζί) και δεν υπήρχαν απουσίες, τιμωρίες, εξετάσεις και βαθμοί. Η ολική εκπαίδευση, ο αθεϊσμός, η επιστήμη, ο ορθολογισμός και η ελευθερία ήταν τα βασικά στοιχεία της παιδαγωγικής του. Έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην πρακτική γνώση και γι΄αυτό τα μαθήματα γίνονταν συχνά στα εργοστάσια, στα μουσεία ή στην εξοχή. Γρήγορα το σχολείο απέκτησε 125 μαθητές. Για να εξασφαλίσει την αυτονομία του από το κράτος, το Μοντέρνο Σχολείο ήταν επί πληρωμή, αλλά ο καθένας πλήρωνε σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Το ισπανικό τμήμα της Διεθνούς είχε ήδη αποδεχτεί την «ολική εκπαίδευση» και ο γνωστός αναρχικός Άνσελμο Λορέντζο είχε γίνει ένας από τους πιο στενούς του συνεργάτες.

Το 1905 δημιουργήθηκαν σε όλη την Ισπανία περίπου 50 τέτοια σχολεία. Την ίδια χρονιά ο Φερέρ και 1700 μαθητές κατέβηκαν τη Μεγάλη Παρασκευή σε διαδήλωση υπέρ της ελευθεριακής εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση διέταξε το βίαιο κλείσιμό τους.
Το 1906, ενώ το κίνημα των μοντέρνων σχολείων απλωνόταν σε όλη την Ισπανία, ο Φερέρ κατηγορήθηκε ότι ήταν συνένοχος και ηθικός αυτουργός στην απόπειρα εναντίον του βασιλιά Αλφόνσο XII (31-5-1906), που έγινε από τον αναρχικό Μatteo Moral, ο οποίος είχε εργαστεί σαν μεταφραστής στο Μοντέρνο Σχολείο. Το
σχολείο έκλεισε και ο Φερέρ συνελήφθη. Ύστερα από 13 μήνες στη φυλακή δικάστηκε (δεν υπήρχαν στοιχεία εναντίον του) και αθωώθηκε, κυρίως από τη διεθνή κινητοποίηση που αναπτύχθηκε υπέρ του. Μετά την απελευθέρωσή του ο Φερέρ ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη διαδίδοντας το μήνυμα των ελεύθερων σχολείων.

Ο Φερέρ επέστρεψε στην Ισπανία (Ιούλιος 1909) στη διάρκεια των γεγονότων της «Τραγικής Εβδομάδας» (μεγάλη εξέγερση του λαού της πόλης ενάντια στην κυβέρνηση και τον πόλεμο στο Μαρόκο). Συνελήφθη αμέσως με διαταγή της Εκκλησίας και κλείστηκε στη φυλακή με την κατηγορία ότι ήταν ένας από τους υποκινητές της εξέγερσης. Το στρατοδικείο τον καταδίκασε χωρίς αποδείξεις σε θάνατο, παρόλη την τεράστια και διάχυτη διαμαρτυρία που ξεσηκώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στη Θεσσαλονίκη η Φεντερασιόν οργάνωσε συλλαλητήριο στο Λευκό Πύργο. Αργότερα ίδρυσε δανειστική βιβλιοθήκη και σοσιαλιστικό βιβλιοπωλείο με το όνομα «Φερέρ.

Τον Οκτώβριο του 1909 ο Φερέρ δολοφονήθηκε στο κάστρο του Μontjuich της Βαρκελόνης. Πριν εκτελεστεί, σε ερώτηση για την τελευταία επιθυμία, απάντησε : «Θα ‘θελα απλά αν είναι δυνατόν να μην υποχρεωθώ να γονατίσω και να μην μου δέσουν τα μάτια.» Αμέσως προτού το εκτελεστικό απόσπασμα πραγματοποιήσει το κρατικό έγκλημα, φώναξε σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα το ιδανικό του : «Παιδιά μου κοιτάξτε καλά. Δεν είναι δικό σας το φταίξιμο, είμαι αθώος. Ζήτω το Μοντέρνο Σχολείο! ».

Και πράγματι οι ιδέες και η πρακτική του σύγχρονου σχολείου δεν χάθηκαν. Τα επόμενα χρόνια ανάλογα σχολεία δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη, στην Αμερική, την Κίνα και την Ιαπωνία.
Η εκτέλεση του Φερέρ, όπως εκείνη των Σά

By anarxikoikavalas | - 4:09 pm - Posted in Uncategorized

Ορισμός 1 (λεξικό) Καταφύγιο: μέρος όπου καταφεύγει κανείς για ασφάλεια, για προστασία.

Ορισμός 2 (δήμαρχος) Καταφύγιο (Καβάλας): μέρος όπου εκμεταλλεύονται και κακοποιούν ζώα κομπογιαννίτες κτηνίατροι (κυρίως σκυλιά).

Καθημερινά μεταφέρονται σκύλοι και γάτες στο κυνοκομείο για να αποκτήσουν μια πιθανότητα επιβίωσης ή έστω υιοθέτησης, ύστερα από την εγκατάλειψη ή μη ικανότητα κάποιου να αναλάβει τις ευθύνες του. Η αντιμετώπιση των μέχρι τώρα διαχειριστών αυτού του καταφυγίου, είναι να κερδοσκοπούν ακόμη και βασανίζοντας σκυλιά! Κάποια από αυτά καίγονται σε ένα λάκκο -επειδή η ευθανασία κοστίζει-, άλλα έρχονται αντιμέτωπα με την εξορία σε κάποιο βουνό έως ότου λιμοκτονήσουν και πεθάνουν, άλλα γίνονται τροφή για τα άγρια ζώα των περιοδευόντων τσίρκων ανά την Ελλάδα και τέλος, κάποια καταλήγουν πειραματόζωα σε κάποιο εργαστήριο για χάρη της επιστήμης. Όσα καταφέρνουν να επιβιώσουν(γιατί για επιβίωση πρόκειται), με την προοπτική ότι ίσως στο μέλλον αποφέρουν κέρδη από εμβόλια(45 ευρώ κάθε ζωάκι), διαμένουν σε ένα κλουβί τόσο μικρό ώστε να τρώνε εκεί όπου αφοδεύουν. Η συντήρηση αυτής της κατάστασης διαιωνίζει τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των αδέσποτων. Έρμαια, στα χέρια των εξουσιαστών τους, υπομένουν τις όποιες ορέξεις τους. Φιλοζωικά σωματεία έχουν αντικαταστήσει το δήμο, όσον αφορά τον εμβολιασμό και την περαιτέρω φροντίδα τους. Οι αρμόδιοι φορείς(δήμος) απέχουν παντελώς. Ο δήμαρχος όρισε υπεύθυνη τη ΔΑΝΕΚ, μια δημοτική επιχείρηση, μεταβιβάζοντας έτσι τις ευθύνες του και αδιαφορώντας για τις οποιεσδήποτε προεκλογικές υποσχέσεις είχε δώσει. Η ΔΑΝΕΚ με τη σειρά της, υποστηρίζοντας πως θα δώσει λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα, παραμένει στάσιμη παρά τις δηλώσεις της, πως «είναι διατεθειμένη να πραγματοποιήσει οποιεσδήποτε βελτιώσεις, κρίνονται αναγκαίες για το χώρο του κυνοκομείου». Καμία δραστηριοποίηση κι αυτό ίσως επειδή θεωρούν πως οι σκύλοι(και γενικότερα οποιοδήποτε ζώο) λόγω της φύσης τους είναι κατώτερα όντα από εμάς, τους ανθρώπους(!) και δεν αγγίζουν μία από τις προτεραιότητές τους. Εκτός κι αν πρόκειται για επιδοτήσεις, κονδύλια και εκλογές…Τα ζώα δεν είναι οικονομικές μονάδες που θυσιάζεις για το κέρδος. Πότε θα γίνει κατανοητό αυτό; Το «δημοτικό» κυνοκομείο δεν έχει άδεια λειτουργίας, άδεια πολεοδομίας και ο χώρος είναι ακατάλληλος. Λειτουργεί πλέον σαν μια ιδιωτική επιχείρηση εμπορίου τετράποδων. Από την άλλη, παρόλη την κακή διαχείριση του καταφυγίου, αυτό το κατάλυμα στέγης και τροφής, είναι εξίσου σημαντικό με την προσωπική μας προσπάθεια να βοηθήσουμε αυτά τα πλάσματα τα οποία είναι ανίκανα να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο από αυτό που τους παρέχουμε εμείς. Πρότασή μας(αν και δεν είμαστε οι καταλληλότεροι όσον αφορά το θέμα για να κάνουμε προτάσεις, αλλά ο δήμαρχος ο οποίος είναι υπεύθυνος) είναι η αναδιοργάνωση αυτού του χώρου και η αντικατάσταση των ανθρώπων που είναι υπεύθυνοι για τη λειτουργία του σε συνεργασία με εθελοντές κτηνίατρους για την περίθαλψη και τη νοσηλεία των αδέσποτων. Όταν κάποιος λειτουργεί αλόγιστα, εγωιστικά και εξουσιαστικά απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή ζωής, δεν είναι άξιος να καπηλεύεται και να υπονομεύει τη ζωή των αδέσποτων. Με αυτόν τον τρόπο ωστόσο, γίνεται αντιληπτή(εμφανής) η εικόνα του δημάρχου. Αυτή η απρόκλητη συμπεριφορά αντιμετωπίζεται μόνο αν εμείς το επιδιώξουμε. Ας σπάσουμε τη σιωπή. Ας γίνει η αγανάκτησή μας η φωνή των ζώων. Μόνο τότε θα υπάρξει ουσιαστική αλλαγή!

Για ποια εκκλησία μιλάμε; Είναι η εκκλησία που εκμεταλλεύεται ασύστολα και επαναλαμβανόμενα τον κόσμο επικαλούμενη τους πνευματικούς λόγους της ύπαρξης. Όλοι έχουμε ακούσει για τον χορό των δισεκατομμυρίων ευρώ για την απίστευτη σε μέγεθος και αξία ακίνητη περιουσία, για τα σκάνδαλα κλπ.
Παρακάτω σας παραθέτω μερικά παραδείγματα για το πως αυτοί οι επιτήδειοι τσαρλατάνοι παπάδες κερδίζουν χρήματα εις βάρος μας και μάλιστα αφορολόγητα!

  • Απολαύστε το μεγαλείο της εκμετάλλευσης…

    · Ο παπάς είναι δημόσιος υπάλληλος και κατ’ επέκταση ήδη πληρώνεται από τους φόρους των πολιτών με παχυλούς μισθούς.
    · Ο παπάς δεν πληρώνει φόρους! Δηλαδή αυτό που εμείς αγοράζουμε με 100€ ο παπάς το αγοράζει με 84€, δηλαδή δεν πληρώνει το 19% (φόρος προστιθέμενης αξίας) που πληρώνουμε εμείς τα κορόιδα…
    · Ο παπάς δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος! Δηλαδή δεν πληρώνει ούτε ένα ΕΥΡΩ στο δημόσιο από τους μισθούς που λαμβάνει, όσα και αν λαμβάνει.
    · Έξοδα εκκλησίας… Κατά τα λεγόμενα των παπάδων η εκκλησία έχει πολλά έξοδα και μάλιστα καλούν τους πιστούς κάθε Κυριακή κατά τη διάρκεια της λειτουργίας να συνδράμουν. Και όμως, όλα τα έξοδα της εκκλησίας καλύπτονται από τους Δήμους και από τα κοινόχρηστα που πληρώνουμε ούτως η άλλως για τους δήμους μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ…
    · Γάμος… εισφορά δώσατε? Στους γάμους η εισφορά (εισιτηρίου εισόδου!) κυμαίνεται από 50 έως και 80 ευρώ και μην ξεχνάτε: δεν είναι μόνο αυτό.. βάλτε και τους καλεσμένους που ξέρουμε πως στους ελληνικούς γάμους είναι αρκετοί και αφήνει τουλάχιστον 1 ευρώ ο καθένας για κεριά κτλπ. Οπότε από ένα γάμο με 200 άτομα που διαρκεί λιγότερο από μία ώρα η εκκλησία τζιράρει 1€ χ 200 άτομα = 200€ + 50€ της εισφοράς σύνολο 250€ σε μία ώρα!! ωραία δεν ακούγεται?
    · Τα ίδια, αν όχι παραπάνω, εισπράττουν όχι μόνο από γάμους αλλά και βαφτίσια, κηδείες, μνημόσυνα, ευλογίες και το μεγάλο παζάρι κάθε Κυριακή που βγαίνει ο λεγόμενος δίσκος προς είσπραξη…

Θα πείτε τώρα: «Μα Έλεος, τι κέρδος μπορεί να έχει η εκκλησία από μερικά κεριά που ανάβουμε στο ναό;»

· Πόσο κοστίζει στην εκκλησία ένα κερί που αγοράζουν οι πιστοί έναντι 0,30 ευρώ; Κοστίζει μόλις 0,02 ευρώ δηλαδή καθαρό κέρδος 1500%!!!! Ξέρετε μήπως κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα που να δίνει 1500% καθαρό κέρδος χωρίς φόρους, έξοδα υπαλλήλων, ΙΚΑ, κλπ; Χλωμό το βλέπω..

Παρακάτω σας παραθέτω αναφορικά και μερικά απο τα γνωστά ακίνητα που ανήκουν στην εκκλησία… (τα επενδύουν τα χρήματα του κοσμάκη απ’ ότι φαίνεται!!!)

  • · Υποθηκοφυλακείο της Θεσσαλονίκης
    · Όλα τα κτήρια από το Υποθηκοφυλακείο μέχρι και την παραλία πάνω από 50 κτίρια..
    · ΧΑΝΘ
    · Εγκαταστάσεις Εμπορικού Κέντρου ”COSMOS” στη Θεσσαλονίκη
  • Το κτίριο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Στα παραπάνω προσθέστε και το 40% των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας..! (χωρίς μετοχές δε λέει, τι σόι εταιρεία θα ήταν?)

Ξέχασα κάτι πολύ σημαντικό(!) τις χορηγίες των θυμάτων – πιστών επιχειρηματιών και εύπορων ανθρώπων που ποτέ δεν έχει δώσει λογαριασμό η εκκλησία όσον αφορά τον προορισμό και τον σκοπό αξιοποίησης… ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ !
Από τα φιλόπτωχα ταμεία των 30.000 εκκλησιών που υπάρχουν στην Ελλάδα εισπράττει δεκάδες εκατομμύρια ετησίως! Ξέρει κανείς από εσάς που πηγαίνουν αυτά τα χρήματα; Έχει δώσει αναφορά αν τα δίνει πραγματικά στους φτωχούς ή αν τα τσεπώνουν οι παπάδες εκμεταλλευόμενοι την λέξη φιλόπτωχος;
Μιλάμε για Βατοπέδιο και για σκάνδαλα στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά ΚΑΝΕΙΣ δε λέει λέξη για τις χιλιάδες ευρώ που σπαταλιούνται από το δημόσιο χρήμα για τις «παραστάσεις» που στήνονται κατά διαστήματα. Πάρτε για παράδειγμα μια επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου που τόσο προβάλουν τα media. Μεγάλη αστυνομική δύναμη, λιμουζίνες, πούλμαν που μεταφέρουν την κομπανία των «αρχηγών»… Όλα αυτά τα έξοδα από πού πληρώνονται; Αυτό δεν είναι σκάνδαλο; Είναι…μόνο που σε αυτό το σκάνδαλο όλοι κάνουν γαργάρα διότι κανείς δεν θέλει να χαλάσει τις σχέσεις του με την Ελληνική Εκκλησία Α.Ε. κι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, τρέχουν σε κάθε ευκαιρία να πάρουν την ευχή και την ευλογία του εκάστοτε μητροπολίτη!
Κι όλα αυτά γίνονται στο όνομα του Χριστού… Με την φώτιση του Αγίου Πνεύματος λαμβάνονται οι Συνοδικές αποφάσεις…και με την ίδια φώτιση αποφασίζουν οι μητροπολίτες ότι τα «μα» πρέπει να είναι «γα» και τα «γα» «γάμα τα»!!
Εδώ δεν τίθεται θέμα πίστης. Όποιος πιστεύει όπου κι αν πιστεύει καλά κάνει και πιστεύει…αλλά να πιστεύει σε αυτό και όχι σε αυτούς που το υπηρετούν. Ο Χ παράδεισος δεν κερδίζεται με φανταχτερά
άμφια, ούτε με λαμπάδες, ούτε με «δωρεές»… Ο καλός άνθρωπος είναι καλός άσχετα με το αν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, Καθολικός, Μωαμεθανός, Βουδιστής ή άθεος… Δεν εννοούνται εκκλησίες – επιχειρήσεις όπως είναι οι Ορθόδοξη και η Καθολική… Δεν μπορούν να βγαίνουν οι δεσποτάδες και από άμβωνας να καλούν τον φτωχό πιστό να βοηθήσει τον πλησίον του τη στιγμή που οι ίδιοι δεν το κάνουν. Κάποιοι θα σκεφτούν τώρα για ιδρύματα και για προσφορές κλπ… Όταν μια μήτρα κοστίζει όσο κοστίζουν οι ετήσιοι μισθοί 30 εργατών και όταν το τραπέζι του μακαριότατου κοστίζει 25000 € (!!) γιατί η συνοδεία του θέλει ΜΟΝΟ αστακούς, δηλαδή κόστισε όσο οι ετήσιοι μισθοί 2 εργατών…δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ένας φτωχός, , ούτε ένα χωριό χωρίς ιατρείο, ούτε ένας άστεγος, ούτε ένας ακτήμονας σε αυτό τον τόπο. Όταν βγαίνουν και δακρύζουν για τα πάθη του κόσμου μας δουλεύουν όλους και το ξέρουν…
Και τέλος μη ξεχνάμε και με ποιο τρόπο κληρονομούν τις περιουσίες των υπερήλικων ανθρώπων. Πολλοί (από εμάς) είμαστε μάρτυρες σε περιστατικά όπου το παπαδαριό υπόσχεται αιώνια ζωή σε μια ηλικιωμένη γιαγιά για να αποσπάσει την περιουσία της…
Σας παραθέτω μια συζήτηση που άκουσα πριν αρκετά χρόνια στο χωριό μου ανάμεσα σε μια γιαγιά και τον παπά του χωριού…

Παπάς : ”Καλά κυρά Μαρίκα θα αφήσεις τους κόπους μιας ζωής στην κόρη σου που έρχεται και σε βλέπει 1 φορά το χρόνο;”
Γιαγιά : ”Και τι να κάνω πάτερ δεν έχω κανέναν άλλον συγγενή”
Παπάς : ”Γράψτα στην εκκλησία για να σε συγχωρέσει ο θεός και να έχεις μια θέση στον παράδεισο.. Αλλιώς κυρά Μαρίκα εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα ο Θεός θα σε τιμωρήσει..”
Αυτή τη συζήτηση θα την θυμάμαι για πάντα και όσο θα την θυμάμαι τόσο θα φωνάζω..

”Βάλτε τέλος στην εκμετάλλευση του Παπαδαριού”

By anarxikoikavalas | March 15, 2009 - 6:58 pm - Posted in Uncategorized

Έντυπο “Ακάνθινο

Μάρτιος 2009 Καβάλα
Τετρασέλιδη έκδοση.

Άρθρα:

1) Στον απόηχο μίας Εξέγερσης
2) Τα νέα ΚΤΕΛ Καβάλας και η τοπική κοινωνία
3) Σωφρονιστικό σύστημα και κοινωνία
4) Καβάλα, ώρα 0 για τα αδέσποτα
5) Παιδεία – Παραπαιδεία

Διαβάστε το σε μορφή PDF

By anarxikoikavalas | - 5:28 pm - Posted in Uncategorized

Το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργούσε ανέκαθεν στην Ελλάδα σαν μια προπαρασκευαστική μηχανή τυποποιημένων πολιτών, σύμφωνα με τις αρχές και το είδος των κυβερνήσεων ή των διαφόρων μορφών πολιτεύματος, που επικρατούσαν στον Ελλαδικό χώρο. Το σύστημα αυτό, της κομποστοποιημένης εκπαίδευσης, παρατηρείται από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και συνεχίζεται μέχρι την λήξη της σπουδαστικής σταδιοδρομίας του μαθητή- σπουδαστή.
Αξιοπρόσεχτο είναι δε ότι οι κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν τα προκριματικά αυτά στάδια της εκπαίδευσης στα μέτρα τους έτσι ώστε η παραγωγή των πολιτών της να είναι όσο το δυνατό εκμεταλλεύσιμη, αξιόπιστη, υπάκουη, παραγωγική και κυρίως να μην αντιστέκεται και να μην παίρνει αποφάσεις για την τύχη της.

Βέβαια η εκμετάλλευση δεν ξεκινά από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά από τα πρώτα στάδια της παιδείας που περνούν στο υποσυνείδητο ενός μαθητή- παιδί, μαθαίνοντάς τον να αξιολογείται και να μένει καθηλωμένος σ’ αυτά που του επιβάλλουν πριν μάθει να αντιδρά και χωρίς να έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα του. Αυτό παρατηρείται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης (ακόμα και στην πρωτοβάθμια), και αυτοί που αναλαμβάνουν να επιτελέσουν και να μεταμορφώσουν το καλούπι αυτό σύμφωνα με τα δεδομένα της εκάστοτε κυβέρνησης, είναι οι καθηγητές.

Οι καθηγητές λοιπόν είναι ο σημαντικότερος παράγοντας επιρροής και αντίληψης της μετάδοσης της γνώσης προς τους μαθητές, συνεπώς και η κυριότερη αιτία διαμόρφωσης του εκπαιδευτικού χαρακτήρα ενός μαθητή.

Ένας μαθητής στα σχολεία, με το υπάρχον σύστημα εκπαίδευσης, μαθαίνει να αξιολογείται, να ανταγωνίζεται τους εταίρους του, να συγκρίνεται με αυτούς με σκοπό την υπεροχή του, ώστε να διαχωριστεί, να εντυπωσιάσει τον καθηγητή, και αργότερα να επιτύχει στις πανελλήνιες εξετάσεις και να συνεχίσει την καριέρα του, πάντοτε με τον φόβο της αποτυχίας και του περαιτέρω «αποκλεισμού» από την κοινωνία.
Ο καθηγητής είναι αυτός που δίνει το στίγμα του διαχωρισμού σε καλούς και κακούς μαθητές, σε έξυπνους και χαζούς μετατρέποντας τους σε βαθμούς και μέσους όρους, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό και την απομόνωση κάποιων εξ αυτών. Μ’ αυτόν τον τρόπο γεννιέται μέσα σε μια αίθουσα η ταξικότητα, ο διαχωρισμός, ο ανταγωνισμός, οι διακρίσεις και γενικότερα ο ρατσισμός. Ο καθηγητής λοιπόν είναι αυτός που διαχωρίζει κάποιον από το σύνολο και του «κολλάει τη ρετσινιά».

Φανταστείτε λοιπόν ένα καθηγητή που δεν έχει όρεξη να διδάξει (κάποιος αργόσχολος που περιμένει να έρθει η ώρα της σύνταξης ή ήδη συνταξιούχος που συμπληρώνει τα προς το ζην ή απλά δεν έχει όρεξη)…
Έναν καθηγητή που καθορίζει τον τρόπο διδασκαλίας του βάση των πολιτικών πεποιθήσεων ή των αρχών του, έναν καθηγητή που ασχολείται μόνο με τους «καλούς» και «συνεπείς» μαθητές των φροντιστηρίων μην έχοντας το χρόνο για περαιτέρω εξηγήσεις, που δεν έχει «χάσιμο ώρας» να ακούσει για τα προβλήματα ή τους προβληματισμούς των μαθητών, που βιοπραγεί και τιμωρεί για την επιβολή της τάξης και της ησυχίας, που εκβιάζει και λειτουργεί με εκφοβισμούς βάσει του βαθμολογικού συστήματος και της εξουσίας που του παρέχει το σύστημα ώστε να μπορεί να επιβάλλει ποινές σ’ αυτούς που δεν «συμμορφώνονται», που ωθεί τους μαθητές στο παραεκπαιδευτικό σύστημα των φροντιστηρίων, έχει δεν έχει κέρδος από αυτό. Φανταστείτε λοιπόν αυτό τον καθηγητή τι ιδέες, λογική και αντιδράσεις συμπεριφοράς θα περάσει σε έναν μαθητή ή πως θα αντιδράσει αυτός ο καθηγητής για να επιβληθεί στην τάξη ώστε να περάσει το δικό του. Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις οι οποίες αποτελούν την μειοψηφία του συνόλου των καθηγητών.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3586JWtQx-Q]

Ας περάσουμε σε έναν άλλο τομέα που όσο περνούν τα χρόνια εδραιώνεται όλο και περισσότερο στο εκπαιδευτικό σύστημα. Πριν μερικά χρόνια, ένας αδύνατος μαθητής για να μην μείνει πίσω σε ένα μάθημα έκανε φροντιστήρια για να μπορεί να παραμένει συνεπής σ’ αυτό. Περνώντας τα χρόνια οι ρόλοι άλλαξαν και τα φροντιστήρια έγιναν βασικό κομμάτι της εκπαιδευτικής πορείας ενός μαθητή. Είναι αξιοσημείωτο ότι η λογική αυτή των φροντιστηρίων υπάρχει πλέον ακόμη και στην πρώτη βαθμίδα εκπαίδευσης βάζοντας τον μαθητή- παιδί από πολύ μικρή ηλικία να προσαρμοστεί στη λογική του ανδρείκελου μαθητή- ρομπότ. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης βέβαια έχουν οι γονείς καθώς οι περισσότεροι από αυτούς επιθυμούν να δουν τα βλαστάρια τους να ξεχωρίζουν, ώστε να μπορούν να τα επιδεικνύουν στον κύκλο της γειτονιάς τους. Έτσι ο ελεύθερος χρόνος είναι κάτι που σπανίζει από

By anarxikoikavalas | March 13, 2009 - 1:07 am - Posted in Uncategorized

Δεκέμβρης 2008. Ένας μήνας που θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία, ως η ελληνική εξέγερση του Δεκέμβρη. Τα γεγονότα πρόσφατα και λίγο πολύ γνωστά. Στον πεζόδρομο της οδού Μεσολογγίου, στην περιοχή των Εξαρχείων, η οποία έχει χαρακτηριστεί από τα media ως το «Άβατο», πέφτει νεκρός ο δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος από το πιστόλι του ειδικού φρουρού Κορκονέα ή αλλιώς «Ράμπο». Ο λόγος είναι φραστικό επεισόδιο, το οποίο δεν σήκωσε η περίσσια «μαγκιά» του φρουρού της τάξης και της νομιμότητας. Η είδηση ταξιδεύει από άκρη σε άκρη και μέσα σε λίγες ώρες ξεκινά η εξέγερση του Δεκέμβρη. Χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως από τον αντιεξουσιαστικό χώρο – αλλά όχι αποκλειστικά, βγαίνουν το ίδιο βράδυ στους δρόμους όλης της ελληνικής επικράτειας και εξεγείρονται. Η είδηση της δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τις επόμενες μέρες η εξέγερση εξαπλώνεται γεωγραφικά (Από την Πελοπόννησο ως τη Θράκη και από την Κέρκυρα ως τα νησιά του Αιγαίου) και γενικεύεται με την συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών κομματιών (μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, αριστεροί πλην του κατάπτυστου ΚΚΕ και γενικότερα απλοί άνθρωποι, με ελεύθερο φρόνημα, χωρίς να έχουν κάποιον συγκεκριμένο πολιτικό προσδιορισμό – ταμπέλα).

Παράλληλα με τα πύρινα οδοφράγματα, τις επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα, σε τράπεζες και καταστήματα πολυεθνικών και μεγαλο-καρχαριών στους κεντρικούς δρόμους των περισσοτέρων μεγάλων ή μικρών πόλεων της χώρας, αναπτύχθηκε και μία άλλη διάσταση της εξέγερσης. Γίνονται δεκάδες καταλήψεις σε κυβερνητικά κυρίως κτήρια αλλά και πολλές λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές και δρόμους. Αναπτύχθηκε εμβρυακά η κοινωνική αυτο-οργάνωση και ξεπρόβαλε η προοπτική για μία ευρύτερης κλίμακας και διάστασης αυτο-διαχείριση των αναγκών μας, απαλλαγμένη από το κράτος (συγκεντρωτική εξουσία) και τις όποιες «επαναστατικές» ηγεσίες και πρωτοπορίες. Έγιναν απαλλοτριώσεις προϊόντων σε σούπερ-μάρκετ και μεγάλα καταστήματα και μοίρασμα τους σε λαϊκές αγορές και πολίτες, δείχνοντας τον δρόμο της αναδιανομής του πλούτου που οι προνομιούχοι κρατάνε στα χέρια τους εκβιάζοντας όλους τους υπόλοιπους. Μέσα στον αναβρασμό του Δεκέμβρη ξεπρόβαλαν τα πρώτα σπέρματα μίας επανάστασης που γίνεται όλο και πιο αναγκαία, πέρα από επιθυμητή.

Βλέποντας η Εξουσία ότι «χάνει τη μπάλα», πέρα από το να εξετάσει την περίπτωση να κηρύξει την χώρα σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» και να κατεβάσει στρατό στους δρόμους, στόχευσε στο να διαβρώσει και να διαβάλλει το μήνυμα της εξέγερσης. Μετά τις πρώτες μέρες αναπτύχθηκε μία φημολογία για «λεωφορεία με αναρχικούς που ταξίδευαν από πόλη σε πόλη με σκοπό να ισοπεδώσουν όλα τα καταστήματα»!!! Φημολογία που αναπτύχθηκε πανελλαδικά και η Καβάλα δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Παράλληλα τα ΜΜΕ υπερτόνιζαν μεμονωμένες περιπτώσεις καταστροφών σε μικρότερα καταστήματα, όπως και περιπτώσεις όχι απαλλοτριώσεων με επαναστατικό χαρακτήρα. Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσουμε ότι όταν έχουμε ένα τέτοιο μαζικό φαινόμενο είναι φυσικό να συμμετέχει και κόσμος άπειρος χωρίς επαναστατική συνείδηση ο οποίος ξεσπάει «κατά δικαίων και αδίκων» αλλά και ότι είναι αναμενόμενο να εμφανίζονται άτομα τα οποία επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την χαώδη κατάσταση για να κάνουν την «αρπαχτή» τους (και δεν ήταν μόνο άτομα του υποκόσμου και απόκληροι μετανάστες αλλά και πολλοί «γραβατοφορεμένοι ευυπόληπτοι πολίτες» και «απλοί άνθρωποι» όλων την ηλικιών). Στο μέτρο των δυνατοτήτων αποκρούστηκαν τέτοιες συμπεριφορές, αλλά δεν είναι πάντα και παντού εφικτό. Έτσι λοιπόν η Εξουσία επεχείρησε να δείξει τα «μελανά» σημεία της εξέγερσης για να αποκρύψει το ουσιαστικό μήνυμά της. Αυτό του ενεργού πλήθους που παίρνει στα χέρια του την κατάσταση καταργώντας το κατεστημένο και ανοίγοντας τον δρόμο για την αυτο-οργάνωση, την οικονομική δικαιοσύνη και την απελευθέρωση. Επιπλέον στόχος της ήταν να φέρει σε σύγκρουση τους πιο συντηρητικούς πολίτες με τους διαδηλωτές. Πέρα από τα ψέματα, επιστράτευσαν και παρακρατικούς τραμπούκους (χρυσαυγίτες, μπράβους και κομματόσκυλα) στη Λάρισα, στην Κομοτηνή και στην Πάτρα, για να δημιουργήσουν την εικόνα που ήθελαν. Παρόλα αυτά η Εξέγερση εξαπλώθηκε και έκλεισε τον κύκλο της.
Το μήνυμα της έφτασε σε όλη την υφήλιο… Από την Γαλλία, με τον Σαρκοζί να φοβάται για αλυσιδωτή εξ

By anarxikoikavalas | - 1:04 am - Posted in Uncategorized
Η ουσιαστική προστασία και βοήθεια προς τα αδέσποτα ζώα εξαρτώνται κυρίως από την παιδεία, την ανθρωπιά και τη συμπεριφορά του καθενός μας, ατομικά. Τα αδέσποτα είναι «αποτέλεσμα» της ανθρώπινης έλλειψης αισθήματος υπευθυνότητας. Η ανευθυνότητα αυτών που τα παρατάνε απαντάται με ανευθυνότητα από τους αρμόδιους φορείς οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την προστασία τους. Η κερδοσκοπία και η ανθρώπινη υπέρμετρη απληστία κακοποιεί με αλματώδη βήματα τη φύση και το περιβάλλον μας καθημερινά. Η σκανδαλώδης εμπορική εκμετάλλευση έχει, δυστυχώς, απλώσει τα πλοκάμια της ακόμη και στον τομέα προστασίας των αδέσποτων ζώων, καταβροχθίζοντας έτσι επιδοτήσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «την προστασία και την καλή μεταχείριση των ζώων». Έτσι λοιπόν, και το κυνοκομείο της Καβάλας το οποίο παρότι παράνομο, λειτουργεί κανονικότατα, αλλά όχι ως καταφύγιο…έχει μετατραπεί σε σύγχρονο μπόγια-φυλακή χρησιμοποιώντας τα σκυλιά για να αποκομίσει κέρδη με υποτιθέμενα εμβόλια και τσεπώνοντας επιδοτήσεις, σε συνεργασία πάντα με το δήμαρχο. Ένα δήμαρχο που αδιαφορεί, στηρίζοντας τα συμφέροντά του στην εξαθλίωση των ζώων και μη πρόθυμο να κάνει κάτι για να αλλάξει την κατάσταση. Ύστερα απ’όλες τις διαμαρτυρίες και καταγγελίες που έχουν γίνει με αφορμή το κυνοκομείο, το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει είναι να αναθέσει σε κάποιον ΥΠΕΥΘΥΝΟ κτηνίατρο τη φροντίδα και προστασία των μικρών μας φίλων. Με την ευαισθητοποίηση(που ξυπνά μόνο κατά την προεκλογική περίοδο) και τη σωστή ενημέρωση για τη δηλητηρίαση, την υιοθεσία, τη στείρωση(παρότι είμαστε αντίθετοι στον έλεγχο και τη μείωση του πληθυσμού τους με στειρώσεις, κάποιοι θεωρούν πως είναι ένα μέτρο αντιμετώπισης/πρόληψης νέων αδέσποτων-θυμάτων) ίσως τα αδέσποτα, της οποιασδήποτε πόλης, να μην ήταν αναγκασμένα να υποφέρουν, να μας ανέχονται…να τρώνε τις φόλες και τα ποντικοκτόνα φάρμακα του κάθε κυνό-φοβου! Ήδη στην Ελευθερούπολη και την Πέραμο τα αδέσποτα εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας, σειρά έχει το κέντρο της Καβάλας …
Δηλητηρίαση ή “Φόλα”: Αντιμετωπίστε την έγκαιρα!

Τι να κάνετε αν βρείτε ζώο που έχει δηλητηριαστεί
Το ζώο όταν δηλητηριάζεται παρουσιάζει συμπτώματα όπως:
Υπερβολική σιελόρροια, μυϊκό τρόμο, και συνήθως είναι έλλειψη συντονισμού κινήσεων, έντονος εμετός, διάρροια, παραλήρημα, φοβερούς σπασμούς, αγωνιώδες βλέμμα, κατάρρευση και σπασμοί, αφόδευση, εμετό.
Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με τι δηλητήριο έχει πάρει και σε τι ποσότητα.
Συμβουλευθείτε ΑΜΕΣΑ έναν κτηνίατρο και ενημερώστε τον για το τι προκάλεσε τη δηλητηρίαση αν έχετε ετικέτα ή μπουκάλι από το δηλητήριο.
Η θεραπεία ποικίλει αλλά υπάρχει περίπτωση να μην έχει δηλητηριαστεί παρά να έχει επιληπτική κρίση,ή γαστρεντερίτιδα κτλ.
ΜΗΝ του χορηγείτε εμετικό πρακτικό ξύδι-λάδι.Το 50% πεθαίνουν από την αναρρόφηση στους πνεύμονες.
Κρατάτε πάντα μαζί σας στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι Φαρμακείο με τα απαραίτητα Το κουτί των πρώτων βοηθειών πρέπει να περιέχει: νερό, αλάτι, ατροπίνη, κονάκιον, σύριγγες και οδηγίες .
Ποιά δηλητήρια χρησιμοποιούνται συχνότερα στην Ελλάδα
Εντομοκτόνα, Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο) και τριμμένα γυαλιά αναμεμειγμένα με γευστικότατο φαγητό κονσέρβα, λουκάνικα, ωμό κρέας. Τα τριμμένα γυαλιά συνήθως δίνονται μέσα σε κιμά. Τα δηλητήρια αυτά προκαλούν αφάνταστο πόνο στα ζώα. Για τα δύο πρώτα υπάρχουν αντίδοτα. Για τα τριμμένα γυαλιά όχι. Η στρυχνίνη δεν περιλαμβάνεται διότι δεν πωλείται στην Ελλάδα.

Συμπτώματα για να καταλάβετε ότι ένα ζώο έχει δηλητηριαστεί:

Οργανοφωσφορικά δηλητήρια (εντομοκτόνα σε υγρό ή σκόνη):
Έντονη σιελόρροια, έντονη δακρύρροια, μύσις (σμίκρυνση) της κόρης του οφθαλμού, μυϊκά τινάγματα, ασθματική αναπνοή, τρέμουλο, σπασμοί, κώμα.
Θεραπεία:Πηγαίνετε το ζώο σε κτηνίατρο το γρηγορότερο. Εντούτοις για να δώσετε την δυνατότητα στο ζώο να επιβιώσει θα πρέπει να μάθετε να του δίνετε τις πρώτες βοήθειες:
Προκαλέστε εμετό: Δώστε αλάτι ή σόδα φαγητού από το στόμα διαλυμένο σε χλιαρό νερό (30 -60cc διαλύματος). Μετά τον εμετό, ταμπλέτες ενεργού άνθρακα καθυστερούν την απορρόφηση του δηλητηρίου, αλλά αυτή την στιγμή τις βρίσκουμε δύσκολα στην Ελλάδα. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Εάν το ζώο δείχνει σημάδια νευρικότητας όπως τρέμουλο, ζάλη, κατάρρευση, ΜΗΝ προσπαθήσετε να δώσετε εμετικό, μπορεί να προκλη
θεί πνευμονία από αναρρόφηση. Συνεχίστε με το επόμενο στάδιο.
Δώστε στο ζώο χάπια ενεργού άνθρακα που καθυστερούν την απορρόφηση του δηλητηρίου. Παράδειγμα: Norrit.
Κάνετε ένεση ατροπίνης (1 φιαλίδιο σε γάτα ή μικρόσωμο ζώο, 2 ή 3 φιαλίδια σε μεγαλόσωμο ζώο). Η ενδοφλέβια χορήγηση έχει την γρηγορότερη απορρόφηση, η ενδομυϊκή απορροφάται πιο αργά και η υποδόρια ακόμα αργότερα.
Δηλητηρίαση από Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο): Η Βαρφαρίνη είναι αντιπηκτικό που καταστρέφει τη βιταμίνη Κ και προκαλεί αιμορραγίες. Μερικές φορές δεν υπάρχουν συμπτώματα για μερικές μέρες. Κατόπιν εμφανίζονται στο σώμα ή τα ούλα κηλίδες κόκκινες, μοβ ή σκούρες μπλε, σημάδια εσωτερικής αιμορραγίας. Τα ούλα θα είναι πολύ αναιμικά. Το ζώο μπορεί να αιμορραγεί από την μύτη, το στόμα, το πέος, τον πρωκτό και εσωτερικά. Θεραπεία:Το αντίδοτο είναι το Κονάκιον (Βιταμίνη K1) για να βοηθηθεί η πήξη του αίματος σε ενέσιμο διάλυμα, δόσης 5-20mg. ανάλογα το μέγεθος και βάρος του ζώου. Η ένεση γίνεται υποδόρια με τη μικρότερη δυνατή βελόνα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η αιμορραγία. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί καθημερινά για μία εβδομάδα.Δηλητηρίαση με Τριμμένα Γυαλιά:Η πιο θανατηφόρα και σκληρή μέθοδος, χωρίς αντίδοτο. Όμως το ζώο πρέπει να μεταφερθεί σε κτηνίατρο το γρηγορότερο για να γίνει προσπάθεια διάσωσης.