Tag Archives: ΔΝΤ

Τα όνειρα μας δεν απολύονται…!!!

Χωρίς αμφιβολία τα τελευταία χρόνια διαγράφεται ένα εφιαλτικό σκηνικό για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Τη θέση των υποσχέσεων για ανάπτυξη και μία θέση στον «οικονομικό παράδεισο» έχει πάρει η κρίση, η ανεργία, η περικοπή εργασιακών κεκτημένων, η μείωση των μισθών και η αβεβαιότητα. Πολλοί αιφνιδιάζονται με τα νέα οικονομικά δεδομένα, μην έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η ανεργία σε πολλές περιπτώσεις είναι ένα απαραίτητο δομικό στοιχείο ενός οικονομικού συστήματος που δεν αποσκοπεί σε μία αρμονική διανομή του πλούτου αλλά στο να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί (ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας). Η δεξαμενή των ανέργων εξυπηρετεί στο να υπάρχει αβεβαιότητα και οι άνεργοι να εξαναγκάζονται να δέχονται δουλειές με τους δυσμενέστερους όρους εργασίας και οι εργαζόμενοι να μην διεκδικούν καλύτερους όρους κάτω από τον φόβο ότι θα απολυθούν.

Στις μέρες μας σε όλη την Ευρώπη με πρόσχημα την κρίση το βιοτικό επίπεδο των μεσαίων και χαμηλών οικονομικών στρωμάτων υποβαθμίζεται όλο και περισσότερο. Η δυτική πλουτοκρατία δυσκολεύεται να ανταγωνιστεί τις οικονομίες της Ασίας (Κίνα, Ινδία κτλ), όπου επικρατούν μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας (φθηνό κόστος παραγωγής) και καθώς δεν πρόκειται να κάνει περικοπές στα δικά της κέρδη, ζητά από τα μεσαία και χαμηλά στρώματα «να πληρώσουν την νύφη». Παράλληλα ολόκληροι λαοί εξαναγκάζονται να μπουν κάτω από την μπότα των διεθνών τοκογλύφων (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) για να σωθούν από την «χρεοκοπία», μια κατασκευασμένη κατάσταση οικονομικής υποτέλειας και εξάρτησης, του δανεισμού, που μετατρέπεται και σε πολιτική και κοινωνική.

Απέναντι σε αυτές τις συνθήκες οι κοινωνίες και οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να απαντήσουν ως ζητιάνοι ή ως ένοχοι, αλλά με αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα. Μια πρόταση η οποία μπορεί και να τροποποιείται ανάλογα με τις κατά τόπους ιδιαιτερότητες είναι η Εργατική Αυτοδιαχείριση: Κατάληψη και επαναλειτουργία των εγκαταστάσεων – οικονομικών μονάδων από τους εργαζομένους και ανέργους ή ακόμη και δημιουργία νέων, όπου είναι εφικτό. Διαχείριση από συμβούλιο – συνέλευση των εργαζομένων, με αμεσοδημοκρατικό τρόπο. Ισότιμο μοίρασμα του μεγαλύτερου ποσοστού (π.χ. 75%) των κερδών σε όλους τους εργαζόμενους και μοίρασμα του υπόλοιπου (π.χ. 25%) βάσει της οικογενειακής κατάστασης (αριθμός παιδιών) και πιθανών προβλημάτων υγείας (εάν υπάρχουν). Στη θέση του ανταγωνισμού, συνένωση όλων των οικονομικών μονάδων σε ενώσεις και ομοσπονδίες, τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο.

Από την εξαθλίωση και την ζητιανιά στη γενικευμένη αυτό-διεύθυνση.



Μικροφωνική με Breakdance στον Δ. Κήπο

Σήμερα 7/5/2010, πραγματοποιήθηκε στον Δημοτικό Κήπο μικροφωνική με breakdance. Αναρτήθηκαν πανό που έγραφαν “Οι λαοί δεν χρωστούν σε κανέναν” και “Η ελευθερία και η ζωή μας δεν ξεπουλιούνται”. Ομάδα χορευτών breakdance έκανε χορευτικά νούμερα και αυτοσχεδιασμούς ενώ παράλληλα διαβάστηκαν κείμενα για την νέα χούντα και την αντίσταση στο ΔΝΤ, για τα τραγικά συμβάντα και για τις πρόσφατες φυλακίσεις συντρόφων. Παράλληλα μοιράστηκε το νέο τεύχος του περιοδικού “Ακάνθινου” με σχετική θεματολογία και ρίχτηκαν τρικάκια για την κρίση στους γύρω δρόμους.

οι δολοφόνοι “θρηνούν” τα θύματά τους

οι δολοφόνοι “θρηνούν” τα θύματά τους

(για τον σημερινό τραγικό θάνατο 3 ανθρώπων)

Η μεγαλειώδης απεργιακή συγκέντρωση και πορεία σήμερα Τετάρτη 5 Μαϊου μετατράπηκε σε έναν κοινωνικό χείμαρο οργής. Τουλάχιστον 200 χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας στο δρόμο (εργαζόμενοι και άνεργοι, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ντόπιοι και μετανάστες) επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Οι συγκρούσεις πολύωρες και εκτεταμένες. Το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί του στο ναδίρ.
Ανάμεσα σε όλα όμως, ένα περιστατικό τραγικό που καμιά λέξη δεν μπορεί να το περιγράψει: 3 άνθρωποι νεκροί από αναθυμιάσεις στο υποκατάστημα της Marfin Bank στην οδό Σταδίου που τυλίχθηκε στις φλόγες.

Το κράτος και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός συρφετός, χωρίς καμία αιδώ απέναντι στους νεκρούς και τους οικείους τους, μιλούν από την πρώτη στιγμή για δολοφόνους-κουκουλοφόρους, επιχειρώντας να αξιοποιήσουν το συμβάν για να κατευνάσουν το ρεύμα κοινωνικής οργής που ξέσπασε, για να αποκαταστήσουν το κουρελιασμένο τους κύρος, για να επιβάλλουν ξανά τον αστυνομικό στρατό κατοχής στους δρόμους, για να καταστείλουν τις εστίες κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για το λόγο αυτό τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις επελαύνουν στο κέντρο της Αθήνας, έχουν προχωρήσει σε εκατοντάδες προσαγωγές και έχουν εισβάλει με πυροβολισμούς και χειροβομβίδες κρότου λάμψης στην αναρχική κατάληψη “χώρος ενιαίας πολύμορφης δράσης” στην οδό Ζαϊμη και στο “στέκι μεταναστών” στην Τσαμαδού προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές (και οι δυο χώροι στα Εξάρχεια). Την ίδια στιγμή, η απειλή της βίαιης αστυνομικής εκκένωσης επικρέμεται πάνω και από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους χώρους (καταλήψεις και στέκια) μετά το πρωθυπουργικό διάγγελμα περί εισβολών για τη σύλληψη των “δολοφόνων”.

Οι κυβερνήτες, οι κρατικοί αξιωματούχοι, το πολιτικό προσωπικό, τα τηλεφερέφωνα και οι έμμισθοι κονδυλοφόροι επιχειρούν με τον τρόπο αυτό να καθάρουν το καθεστώς τους και να εγκληματοποιήσουν τους αναρχικούς και κάθε ακηδεμόνευτη φωνή αγώνα. Λες και υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα αυτοί που επιτέθηκαν στην τράπεζα να γνώριζαν πως μέσα υπήρχαν άνθρωποι και ωστόσο να την πυρπόλησαν (εφόσον ισχύει το επίσημο σενάριο). Μάλλον μπερδεύουν τους αγωνιζόμενους ανθρώπους με τους εαυτούς τους, που χωρίς κανένα ενδοιασμό παραδίδουν ολόκληρη την κοινωνία στην πιο βαθιά λεηλασία και υποδούλωση, που υποδεικνύουν στους πραιτοριανούς τους να χτυπάνε ανενδοίαστα και να πυροβολούν στο ψαχνό, που οδήγησαν 3 ανθρώπους στην αυτοκτονία την τελευταία εβδομάδα λόγω χρεών.

Η αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός δολοφόνος, ο πραγματικός αυτουργός του σημερινού τραγικού θανάτου των 3 ανθρώπων είναι ο “κύριος” Βγενόπουλος, που με τους γνωστούς εργοδοτικούς εκβιασμούς (απειλή απόλυσης) ανάγκασε τους υπαλλήλους του σε ημέρα απεργίας να εργάζονται στα υποκαταστήματα της τράπεζάς του, ακόμα και σε αυτά, όπως της Σταδίου, απ’ όπου θα περνούσε η διαδήλωση. Εκβιασμοί που είναι γνώριμοι σε όλους όσοι βιώνουν καθημερινά την τρομοκρατία της μισθωτής σκλαβιάς. Να δούμε, σήμερα, τι δικαιολογίες θα βρει να ξεφουρνίσει στους οικείους των θυμάτων και σε ολόκληρη την κοινωνία (με το γνωστό σιχαμένο μελιστάλαχτο και σοβαροφανές ύφος του) αυτός ο μεγαλοκεφαλαιούχος, που ορισμένα καθεστωτικά κέντρα τον προωθούν για επόμενο πρωθυπουργό σε κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” μετά την αναμενόμενη ολοκληρωτική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.

Αν μπορεί μια απεργία δίχως προηγούμενο να θεωρηθεί δολοφόνος…

Αν μπορεί μια διαδήλωση δίχως προηγούμενο, σε μια κοινωνική κρίση δίχως προηγούμενο, να θεωρηθεί δολοφόνος…

Αν μπορούν ανοιχτοί κοινωνικοί, ζωντανοί και δημόσιοι χώροι να θεωρηθούν δολοφόνοι…

Αν μπορεί το κράτος να απαγορεύει την κυκλοφορία και να επιτίθεται σε διαδηλωτές με το πρόσχημα να συλλάβει δολοφόνους…

Αν μπορεί ο Βγενόπουλος να κρατάει έγκλειστους εργαζόμενους μέσα σε μια τράπεζα,
κατ’ εξοχήν κοινωνικό εχθρό και στόχο επίθεσης των διαδηλωτών…

…είναι γιατί η εξουσία, ο κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος, θέλει να καταστείλει στη γέννησή της μια εξέγερση που αμφισβητεί τη λύση μιας ακόμα πιο βάναυσης επίθεσης στην κοινωνία, μιας ακόμα μεγαλύτερης κοινωνικής λεηλασίας από το κεφάλαιο, μιας ακόμα πιο διψασμένης α

Πορεία ενάντια στο ΔΝΤ στην Καβάλα

Σήμερα Τετάρτη, 5 Μαϊου, πραγματοποιήθηκε μεγάλη πορεία ενάντια στο ΔΝΤ και τα μέτρα του. Ο κόσμος που συμμετείχε στην πορεία υπολογίζεται πρόχειρα γύρω στους 1000 (σωματεία, αριστεροί και αναρχικοί-αντιεξουσιαστές και ανένταχτοι πολίτες). Πολύ ικανοποιητικό νούμερο για μία πόλη χωρίς ιδιαίτερη κινητικότητα για τέτοια θέματα στην σύγχρονη ιστορία της. Ξεχωριστή συγκέντρωση έκανε το ΠΑΜΕ, συνεπές προς την ακοινώνητη και κομματική στάση του.

Το α/α μπλοκ ήτανε δυναμικό και πολλοί ανένταχτοι μπαινοβγαίνανε καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας και πρέπει να ξεπέρασε τα 100 άτομα κάποιες στιγμές. Το πανό έγραφε “Οι δολοφόνοι τ’ Άλεξη και του Λάμπρου – Κτίζουνε μέλλον φτώχειας και θανάτου”. Μοιράστηκε σχετικό κείμενο και πετάχτηκαν τρικάκια.

Κατά την διάρκεια της πορείας βάφτηκαν με σπρέι προσόψεις τραπεζών και εκκλησιαστική περιουσίας με τον σλόγκαν «Εκκλησία Α.Ε.». Η πορεία είχε παλμό και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως:

«Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών
Κατάληψη στα πλούτη των αφεντικών»

«Όταν πεινάσουν τα παιδιά σας
τότε θα βγείτε από τα κλουβιά σας»

«Το ΔΝΤ δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις
στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις»

κ.α.