Category Archives: Κατάληψη Βύρωνος 3

Προβολή της ταινίας ”THE BANKER”, Τρίτη 28/07/2020, στις 21:30, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

The Banker

Η αληθινή ιστορία των επιχειρηματιών Bernard Garrett και Joe Morris, οι οποίοι καταστρώνουν ένα θρασύτατο και ριψοκίνδυνο σχέδιο ενάντια στο φυλετικά καταπιεστικό καθεστώς του 1960, βοηθώντας άλλους Αφροαμερικανούς να κυνηγήσουν το αμερικανικό όνειρο. Μαζί με την Eunice, την σύζυγο του Garrett, εκπαιδεύουν έναν λευκό άνδρα της εργατικής τάξης, τον Matt Steiner, για να ποζάρει ως το πλούσιο και προνομιούχο πρόσωπο της αναπτυγμένης αυτοκρατορίας ακινήτων που διαθέτουν, ενώ ο Garrett και ο Morris παριστάνουν τον επιστάτη και τον σοφέρ. Η επιτυχία τους τραβά την προσοχή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, κάτι που απειλεί όλα αυτά που οι τέσσερις τους έχουν καταφέρει.

ταινία The Banker αρκετά πληροφοριακή, προσφέρει ένα ψυχαγωγικό και ενδιαφέρον σινεμά, είναι αρκετά καλοφτιαγμένο και φυσικά με καλές ερμηνείες, με μπροστάρηδες τους Antony Mackie, Samuel Jackson (και αργότερα τον Nicholas Hoult) που πραγματικά μπαίνουν στο πετσί του ρόλου.

Η ταινία γενικότερα πετυχαίνει τον στόχο της και κρατά τον θεατή “ζεστό” σε όλη της την διάρκεια, δίνοντας του πολύ χρήσιμες πληροφορίες για ένα αρκετά ενδιαφέρον ζήτημα, που ίσως δεν γνωρίζαμε, χωρίς ωστόσο να κάνει σινεμά καταγγελίας με κουραστικό τρόπο.

ταινία The Banker δεν αναλώνεται σε φλυαρίες ή ηθικολογίες που πιθανότατα να έκανε μια ακόμα ταινία με τέτοια θεματολογία και κάνει κάπως πιο… εύπεπτο το ίσως επικίνδυνο για να ξεφύγει θέμα της.

Μπαίνει κατευθείαν στο θέμα, με… τσίτα τα γκάζια και καταφέρνει να κάνει μια κριτική και να… σφάζει με το βαμβάκι, με ένα γρήγορο ρυθμό, πινελιές από χιούμορ, χωρίς να λαϊκίζει ούτε λεπτό και χωρίς να το κάνει απροκάλυπτα.

Χωρίς υπερβολές και περιττές εξάρσεις αλλά με εξαιρετικά δουλεμένο σενάριο και διαλόγους, φαινομενικά νομίζει κανείς ότι το The Banker έχει εξαντλήσει μεγάλο μέρος από την θεματολογία του μέχρι ένα σημείο και δεν μπορεί να πάει παραπέρα, ωστόσο έχει πολύ “ψωμί”, άσχετα αν σε λίγα σημεία θα μπορούσε να είναι πιο μαζεμένο.

Από την αρχή η ταινία είναι καθηλωτική με πολύ καλή σκηνοθεσία, στιβαρές ερμηνείες και η ένταση ολοένα και κλιμακώνεται όταν φτάνουμε στο φινάλε με την ταινία να περνάει μηνύματα, χωρίς να το κάνει με τον… κλασικό τρόπο.

Η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα, χωρίς να κάνει μεγάλη κοιλιά πραγματικά η ταινία καταφέρνει να έχει το ενδιαφέρον του θεατή, με έναν σταθερότατο ρυθμό, την ώρα που όσο προχωράει η ώρα, σε “κρατάει” όλο και περισσότερο.

20 χρόνια Τσιριτσάντσουλες, ”ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ” Κηρύσσοντας το δόγμα της νέας Τσίρι Θρησκείας, Σάββατο 25/07/2020, στις 21:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

www.tsiritsantsoules.gr

www.tsiri.tv

mail: tsiritsantsoules@gmail.com

Οι Τσιριτσάντσουλες κλείνουν 20 χρόνια ζωής

και παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ

Κηρύσσοντας το δόγμα της νέας Τσίρι θρησκείας

Συντελεστές

Παίζουν και σκηνοθετούν τους εαυτούς τους: Ντίνα Μαυρίδου, Μαρίνος Μουζάκης

Πρωτότυπη μουσική: Μαρίνος Μουζάκης, Ειρήνη Τηνιακού

Κινησιολογία: Ηρώ Κατσιφλώρου

Κοστούμια: Μαρία Μαρκοπούλου

Αφίσα: Νίκος Γιούσεφ

Δραματουργία, μουσικές επιλογές, παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2020

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο «Η Βίβλος για αθεόφοβους» του του Τζόμπε Κοβάτα (μτφ. Παναγιώτης Σκόνδρας, εκδ. Αστάρτη 1998)

Ακούγεται μελοποιημένο το ποίημα “Κατάρα” του Αθανάσιου Χριστόπουλου.

Ευχαριστούμε το αντιεξουσιαστικό, αναρχικό στέκι Αντίπνοια για τη φιλοξενία των προβών μας κι όλες τις τσιριτσάντσουλες που βοήθησαν στην παραγωγή αυτής της παράστασης.

Υπόθεση

Οι Τσιρτσάντσουλες, κλείνοντας φέτος 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου, συνειδητοποίησαν πως η ενασχόληση με τον πολιτισμό δεν είναι πια βιώσιμη. Έτσι αποφάσισαν να μετατραπούν από καλλιτεχνική κολεκτίβα σε θρησκεία, ελπίζοντας σ’ ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και τα παιδιά τους. Ο Τσίρι, που ως τώρα εκτελούσε χρέη μασκότ της κολεκτίβας (και που λατρεύτηκε έτσι κι αλλιώς από τις Τσιριτσάντσουλες και τους φίλους τους όλα αυτά τα χρόνια) αναβαθμίστηκε σε έναν και μοναδικό «Τσίρι Θεούλη». Και όπως κάθε μονοθεϊστική θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, έχει ως αφετηρία την παλαιά διαθήκη. Το πρότζεκτ «Μετανοείτε» είναι μία λειτουργία-κήρυγμα του Θείου Τσίρι λόγου σε μια ιεραποστολική διαδικασία προσηλυτισμού πιστών σε όλη τη χώρα, το εξωτερικό κι άλλους πλανήτες.

Για την παράσταση

Φέτος είναι μια περίεργη χρονιά. Η κολεκτίβα μας γιορτάζει 20 χρόνια ζωής και δημιουργίας και είχαμε προγραμματίσει πολλά και διάφορα, που όμως ανατράπηκαν λόγω της πανδημίας και του επακόλουθου διαπλανητικού λοκ ντάουν. Αλλά όταν τα σχέδιά σου πάνε στο βρόντο, είναι μια καλή αφορμή για νέα σχέδια. Έτσι, ενώ δουλεύαμε ένα άλλο έργο, αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε πορεία, δημιουργώντας μια παράσταση ευέλικτη και κωμική, που θα μπορούσε να περιοδεύσει μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες κοινωνικής αποστασιοποίησης που έχουν επιβληθεί.

Εμπνευσμένοι, λοιπόν, από το βιβλίο του Τζόμπε Κοβάτα «Η Βίβλος για αθεόφοβους» φτιάξαμε μια δική μας κωμική εκδοχή της παλαιάς διαθήκης, θέλοντας αφενός να διασκεδάσουμε και αφετέρου να προβληματιστούμε και να προβληματίσουμε πάνω στην ουσία των κειμένων της Βίβλου, που αποτελούν και τη βάση των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών (και των παρακλαδιών τους) και που ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να κηρύττουν ιερούς πολέμους.

Η συνέχεια επί της σκηνής…

Θέατρο κούκλας από το θέατρο ΑΝΑΠΟΔΑ ”ΚΟΣΚΙΝΟΑΡΜΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΗ”, Πέμπτη 23/07/2020, στις 21:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

Η παράσταση «ΚοσκινοAρμενίζοντας τη Γη» είναι ένα έργο κούκλας και αντικειμένων του Θεάτρου Ανάποδα εμπνευσμένο από την nonsense ποίηση του Edward Lear.

Ένα σύνολο από ά-νοητες διασκεδαστικές ρίμες που ανακατεύουν όλες μας τις αισθήσεις, τις κάνουν δείπνο με κιμά και  φέτες  κυδωνιού, τις τυλίγουν σε ροζ χαρτί, τις βάζουν σε πήλινο σκεύος και τις αφήνουν να ταξιδέψουν σε θάλασσες  μακρινές και σε δεντροσκέπαστες ακτές εκεί όπου φυτρώνουν τεράστιες κολοκυθιές και καρέκλες ξεχωριστές!.

Το Θέατρο Ανάποδα παίζει με τα θέματα ποιημάτων του σημαντικότερου συγγραφέα παραδοξολογημάτων της Βικτοριανής εποχής, συνθέτοντας ένα διασκεδαστικό ταξίδι στα μακρινά μέρη όπου οι μπερδεμένοι ζουν. Οι παράξενοι αυτοί ταξιδιώτες, μαζί με τους θεούς τους γνωστοί ως Φυρδημιγδοί, μεταμορφώνουν τον σκηνικό χώρο συνοδεία μουσικής και τραγουδιού βουτώντας σε τέσσερις θαλασσινές ιστορίες. Η Γλαυξ και η Ψιψίνα χορεύουν στην φεγγαρόλουστη αχτή ενώ ο Γιόγκι Μπόγκι Μπο καβάλα στη χελώνα φεύγει για τις νήσους Μποσανόνα, το Πόμπλ ψάχνει ψάρια για να ταΐσει της θειάς του τη γάτα και οι Φυρδημιγδοί μπερδεμένοι αρμενίζουν με πλοίο ένα κόσκινο ναι!

Προβολή της ταινίας ”THE PATIENCE STONE”, Τρίτη 21/07/2020, στις 21:30, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

Η Πέτρα της Υπομονής

Syngué Sabour The Patience Stone

Ατίκ Ραχίμι

Bασισμένη στο ομώνυμο βραβευμένο μυθιστόρημά του Ατίκ Ραχίμι, η ταινία ξετυλίγεται σαν μία βραδυφλεγής και αποκαλυπτική εξομολόγηση της Γυναίκας κάτω από την μπούρκα προς τον άντρα της αλλά και τη Δύση.

Βόμβες ταράζουν τη γειτονιά της. Αντάρτες σε ταράτσες σπείρουν τον πανικό και σφαίρες πολυβόλων στην αυλή της. Εισβολείς απειλούν με λεηλασία και θάνατο την καθημερινότητά της. Όμως εκείνη έχει άλλη αποστολή, πέρα από την επιβίωση. Να φροντίζει στοργικά τον σύζυγό της ο οποίος, μετά από μία αναμέτρηση, βρέθηκε με μία σφαίρα στον αυχένα να φυτοζωεί σε κωματώδη κατάσταση. Είναι μία νέα, όμορφη γυναίκα – εντελώς μόνη. Αν εξαιρέσει κανείς τα δύο μικρά της κοριτσάκια, ο άντρας της μοιάζει το μοναδικό της στήριγμα, η μοναδική οικογένειά της. Οι δυο τους τώρα, ξεχασμένοι από συντρόφους και συγγενείς, σ’ αυτό το φτωχικό καμαράκι που σείεται από τον εξωτερικό πόλεμο, έχουν πολλά να πουν. Ή μάλλον εκείνος στέκεται βουβός, ακίνητος παρατηρητής, όσο εκείνη διηγείται τα 10 χρόνια γάμου τους, όπως πραγματικά τα έζησε. Με όλα τα μυστικά και τα ψέματα. Όλα τα βάσανα, τις απογοητεύσεις, την απελπισία. Ο άντρας της θα γίνει για εκείνη «η πέτρα της υπομονής» της, μια μαγική πέτρα που σύμφωνα με την Περσική μυθολογία απορροφά τον πόνο του ανθρώπου που τα εξομολογείται, μέχρι την μέρα που σπάει, εξαφανίζοντας όλα όσα τον βασανίζουν.

Ο Ατίκ Ραχίμι δεν βιάζεται να ξετυλίξει την ιστορία του. Απαιτεί και την δική μας υπομονή, όσο δοκιμάζει αυτή της ηρωίδας του. Πρέπει να νιώσουμε στο πετσί μας, μέσα από το χτίσιμο μικρών σκηνών, τα στενά περιθώρια, την εγγενή καταπίεση, τον θρησκευτικό χαλκά, τον πολιτισμικό κλοιό που εγκλωβίζει και καταλήγει να χαρακτηρίζει αυτή την γυναίκα. Αυτή τη χώρα. Ούτε που βρισκόμαστε γεωγραφικά αποκαλύπτει (έχει πράγματι σημασία;), ούτε το όνομα της ηρωίδας του μαθαίνουμε. Σαν η κάμερα να έχει τρυπώσει τυχαία σ’ αυτό το σπίτι. Θα μπορούσε να είχε μπει από το διπλανό παράθυρο, σε μία άλλη κάμαρα, κάτω από την μπούρκα και το πετσί μίας άλλης κόρης, συζύγου, αδελφής.

Με όπλο του ένα πολύ δυνατό και απρόσμενα τολμηρό κείμενο, αλλά και την γεμάτη ενέργεια, μαγνητική πρωταγωνίστριά του, ο Ραχίμι πυροδοτεί την οθόνη με έναν εξομολογητικό μονόλογο που σταδιακά μεταμορφώνεται από απελπισμένο μοιρολόι σε εμπρηστικό, σχεδόν φεμινιστικό, μανιφέστο.

Η Γυναίκα του Ισλάμ που μεγάλωσε με βίαιους πατέρες, την πάντρεψαν με αντίστοιχα αγροίκους συζύγους, την απείλησαν πεθερές με διωγμό αν δεν παρήγαγε παιδιά, της στέρησαν τον αέρα, την ελευθερία, τον οργασμό – τώρα θα ξυπνήσει. Όσο ο μουσουλμάνος άντρας βρίσκεται σε κώμα, εκείνη ξεκινά να τον σοκάρει, προσπαθώντας να τον επαναφέρει στη ζωή με ηλεκτρισμένες, παράτολμες αποκαλύψεις, σκέψεις, πράξεις, το πραγματικό παρελθόν της (τους).

Το πολιτικό κείμενο του Ραχίμι λειτουργεί γιατί δεν καταφεύγει σε εύκολους μελοδραματισμούς ή επαναστατικές κορώνες. Παρακολουθούμε μαγνητισμένοι το προσωπικό δράμα να συμβολίζει το κοινωνικό, μέσα από μία ανθρώπινη ιστορία και έναν συγκινητικό λυρισμό που δε χρειάζεται περιττές υπογραμμίσεις. Η ίδια η ηρωίδα δεν απορρίπτει (γιατί δεν μπορεί) το περιβάλλον που μεγάλωσε και ζει. Με έναν βαθιά ειρωνικό τρόπο, οι εξομολογήσεις της θέλουν να ξυπνήσουν τον σύζυγό της, να τον φέρουν ξανά πίσω στη ζωή. Γιατί έτσι προστάζει ο Προφήτης.

Ταυτόχρονα όμως την βλέπουμε να σχηματίζεται μπροστά στα μάτια μας – κομμάτι κομμάτι. Μέσα από το λόγο της το βλέμμα της παίρνει φωτιά, λύνει τα μαλλιά της, βάφει τα χείλη της, μεταμορφώνεται από αραχνοϋφαντο σκεπασμένο φάντασμα σε κορμί με σάρκα, αισθήσεις, ανάγκες. Ακόμα ανίσχυρη, αλλά τόσο δυνατή. Τόσο στωική, τόσο απαραίτητη.

Τελικά τόσο η πέτρα, όσο και η ίδια η υπομονή είναι τυχαία γένος θηλυκού;