Author Archives: anarxikoikavalas

Προβολή της ταινίας ”DA 5 BLOODS”, Τρίτη 04/08/2020, στις 21:30,στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

Da 5 Bloods

του Σπάικ Λι

Απαραίτητη και γεμάτη οργή, δυνατή – ακόμη κι αν είναι άνιση – η νέα ταινία του Σπάικ Λι είναι ένα εκρηκτικό μείγμα αιχμηρού πολιτικού σινεμά και action movie, που καταφθάνει την απολύτως κατάλληλη στιγμή.

Το «Da 5 Bloods» μοιάζει με ρώσικη κούκλα, ένα φιλμ που περιέχει κι άλλα στο εσωτερικό του. Ένα φιλμ που αλλάζει κάθε τόσο ύφος, μα που ακόμη κι αν είναι μαζί ταινία για το Βιετνάμ, για το «κυνήγι ενός θησαυρού», μια κωμωδία για μερικούς γκρινιάρηδες ηλικιωμένους άντρες και μια περιπέτεια στη ζούγκλα, στην καρδιά του βρίσκεις μια -με κάθε δικαίωμα- αληθινά οργισμένη ιστορία, για το τραύμα του να είσαι μαύρος στην Αμερική του τότε και του τώρα. Για την αποσιωπημένη Ιστορία των αφροαμερικάνων στους αμερικάνικους ή παγκόσμιους πολέμους και για τον ακήρυχτο πόλεμο που βιώνουν στην πατρίδα τους, απέναντι στον ρατσισμό που είναι δυστυχώς συνώνυμος με την ίδια τους τη χώρα.

Ο Σπάικ Λι δεν μασούσε ποτέ τα λόγια του κι έτσι το καινούριο του φιλμ, γυρισμένο πολύ πριν η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ πυροδοτήσει το κύμα αγανάκτησης που σαρώνει τον πλανήτη αυτές τις μέρες, δεν είναι απλά πολιτικό, είναι ένα μάθημα Ιστορίας, ένα κάλεσμα σε αφύπνιση, μια υψωμένη γροθιά απέναντι σε ένα άδικο σύστημα και έναν κόσμο που δεν μαθαίνει από τα λάθη του.

Το φιλμ ξετυλίγεται σε δυο χρόνους. Στο παρόν, όταν τέσσερις μαύροι βετεράνοι του πολέμου του Βιετνάμ επιστρέφουν στα πρώην πεδία των μαχών τους για να βρουν τη σορό του αρχηγού της διμοιρίας τους -και μαζί έναν θησαυρό που είχαν τότε θάψει μαζί του. Και στο παρελθόν, ξεκινώντας από ένα αληθινά καθοριστικό σημείο: όταν πολεμώντας στην ζούγκλα, μαθαίνουν για την δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Και στην πραγματικότητα υπάρχει μια τρίτη αφηγηματική γραμμή στο φιλμ του Λι, αυτή της συστημικής αδικίας, του ρατσισμού, της υποτίμησης της ζωής των μαύρων, στην διαδρομή της αμερικάνικης Ιστορίας από την γέννηση της χώρας μέχρι και σήμερα.

Το φιλμ ξεκινά όσο δυνατά κι όσο πολιτικά θα περίμενες, με ένα πλάνα ανθρώπων που αποτέλεσαν σύμβολα των κοινωνικών αγώνων των αφροαμερικανών, όπως ο Μοχάμεντ ;Aλι, η Άντζελα Ντέιβις ή ο Μάλκολμ Χ, να ρίχνουν ένα διαφορετικό φως στην πραγματικότητα του πολέμου του Βιετνάμ, πριν φτάσουμε στο τώρα και στην επανένωση των τεσσάρων ηρώων μετά από πολλά χρόνια, πίσω στον τόπο που τους μεταμόρφωσε σε «bloods», σε «αδελφοποιτούς». Κι από το σημείο εκείνο, το φιλμ θα ακολουθήσει μια διαδρομή που θα ξετυλίξει το παρελθόν και τις συνθήκες που τους έφεραν ως εδώ, θα φωτίσει την ψυχολογία τους και θα τους φέρει αντιμέτωπους με ευθύνες ή μυστικά, θα γιατρέψει ή θα ανοίξει και πάλι τραύματα, θα τους ακολουθήσει σε μια περιπέτεια που θυμίζει σχεδόν μια παλιομοδίτικη χολιγουντιανή ταινία, αλλά υπό νέο φως και με ένα εντελώς διαφορετικό είδος ηρώων στο κέντρο της.

Βεβαίως στην διάρκεια των 155 λεπτών που η ταινία διαρκεί, υπάρχει χώρος τόσο για πράγματα που λειτουργούν εξαιρετικά, όσο και για άλλα που μοιάζουν αμήχανα η βγαλμένα από ένα άλλο πολύ λιγότερο ενδιαφέρον φιλμ. Μερικά από τα ευρήματα του Λι, δείχνουν εμπνευσμένα, όπως τα flash back με τους ηθοποιούς να υποδύονται οι ίδιοι στην τωρινή ηλικία τους τους νεαρούς χαρακτήρες τους κι άλλα, που απλά δείχνουν τετριμμένα, όπως η αλλαγή του κάδρου του πλάνου στους διαφορετικούς χρόνους. Η χρήση της μουσικής είναι επίσης παράξενη, αν τα τραγούδια του Μαρβιν Γκέι από το «What’s Going On», έναν δίσκο γραμμένο στη σκιά του πολέμου του Βιετνάμ δένουν εξαιρετικά, τα ορχηστρικά μέρη φλερτάρουν συχνά με το κλισέ και η χρήση του «Ride of the Valkyries» του Βάγκνερ δεν είναι ποτέ σίγουρο αν είναι ειρωνική ή ειλικρινής. Και κυρίως, κάποια από τα επεισόδια στη μέση του φιλμ όπως και κάποιοι από τους χαρακτήρες (όπως αυτός του Ζαν Ρενό ή της Μελανί Τιερί και της ομάδας των ναρκαλιευτών της), μοιάζουν αχρείαστα, ανακόπτοντας την διαδρομή της ταινίας που μοιάζει πολύ πιο δυνατή όταν αποφεύγει τα προφανή.

Όμως ακόμη και με αντιρρήσεις, η ταινία που παραδίδει ο Σπάικ Λι έχει ξεκάθαρα την υπογραφή του και την ενέργεια που φέρνει πάντα στο σινεμά του. Μπορεί να μην είναι η καλύτερη ταινία της φιλμογραφίας του, αλλά είναι κάτι παραπάνω από καίρια. Είναι μια αναγκαία υπενθύμιση όλων όσων δημιούργησαν και διατήρησαν τις συνθήκες που έκαναν το Black Lives Matter το πιο απαραίτητο κίνημα στην Αμερική του σήμερα και μια επανατοποθέτηση στο βιβλίο της αμερικάνικης ιστορίας μερικών σελίδων που μοιάζουν να πήραν μόλις, τη θέση μιας υποσημείωσης.

 

Προβολή της ταινίας ”THE BANKER”, Τρίτη 28/07/2020, στις 21:30, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

The Banker

Η αληθινή ιστορία των επιχειρηματιών Bernard Garrett και Joe Morris, οι οποίοι καταστρώνουν ένα θρασύτατο και ριψοκίνδυνο σχέδιο ενάντια στο φυλετικά καταπιεστικό καθεστώς του 1960, βοηθώντας άλλους Αφροαμερικανούς να κυνηγήσουν το αμερικανικό όνειρο. Μαζί με την Eunice, την σύζυγο του Garrett, εκπαιδεύουν έναν λευκό άνδρα της εργατικής τάξης, τον Matt Steiner, για να ποζάρει ως το πλούσιο και προνομιούχο πρόσωπο της αναπτυγμένης αυτοκρατορίας ακινήτων που διαθέτουν, ενώ ο Garrett και ο Morris παριστάνουν τον επιστάτη και τον σοφέρ. Η επιτυχία τους τραβά την προσοχή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, κάτι που απειλεί όλα αυτά που οι τέσσερις τους έχουν καταφέρει.

ταινία The Banker αρκετά πληροφοριακή, προσφέρει ένα ψυχαγωγικό και ενδιαφέρον σινεμά, είναι αρκετά καλοφτιαγμένο και φυσικά με καλές ερμηνείες, με μπροστάρηδες τους Antony Mackie, Samuel Jackson (και αργότερα τον Nicholas Hoult) που πραγματικά μπαίνουν στο πετσί του ρόλου.

Η ταινία γενικότερα πετυχαίνει τον στόχο της και κρατά τον θεατή “ζεστό” σε όλη της την διάρκεια, δίνοντας του πολύ χρήσιμες πληροφορίες για ένα αρκετά ενδιαφέρον ζήτημα, που ίσως δεν γνωρίζαμε, χωρίς ωστόσο να κάνει σινεμά καταγγελίας με κουραστικό τρόπο.

ταινία The Banker δεν αναλώνεται σε φλυαρίες ή ηθικολογίες που πιθανότατα να έκανε μια ακόμα ταινία με τέτοια θεματολογία και κάνει κάπως πιο… εύπεπτο το ίσως επικίνδυνο για να ξεφύγει θέμα της.

Μπαίνει κατευθείαν στο θέμα, με… τσίτα τα γκάζια και καταφέρνει να κάνει μια κριτική και να… σφάζει με το βαμβάκι, με ένα γρήγορο ρυθμό, πινελιές από χιούμορ, χωρίς να λαϊκίζει ούτε λεπτό και χωρίς να το κάνει απροκάλυπτα.

Χωρίς υπερβολές και περιττές εξάρσεις αλλά με εξαιρετικά δουλεμένο σενάριο και διαλόγους, φαινομενικά νομίζει κανείς ότι το The Banker έχει εξαντλήσει μεγάλο μέρος από την θεματολογία του μέχρι ένα σημείο και δεν μπορεί να πάει παραπέρα, ωστόσο έχει πολύ “ψωμί”, άσχετα αν σε λίγα σημεία θα μπορούσε να είναι πιο μαζεμένο.

Από την αρχή η ταινία είναι καθηλωτική με πολύ καλή σκηνοθεσία, στιβαρές ερμηνείες και η ένταση ολοένα και κλιμακώνεται όταν φτάνουμε στο φινάλε με την ταινία να περνάει μηνύματα, χωρίς να το κάνει με τον… κλασικό τρόπο.

Η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα, χωρίς να κάνει μεγάλη κοιλιά πραγματικά η ταινία καταφέρνει να έχει το ενδιαφέρον του θεατή, με έναν σταθερότατο ρυθμό, την ώρα που όσο προχωράει η ώρα, σε “κρατάει” όλο και περισσότερο.

20 χρόνια Τσιριτσάντσουλες, ”ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ” Κηρύσσοντας το δόγμα της νέας Τσίρι Θρησκείας, Σάββατο 25/07/2020, στις 21:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

www.tsiritsantsoules.gr

www.tsiri.tv

mail: tsiritsantsoules@gmail.com

Οι Τσιριτσάντσουλες κλείνουν 20 χρόνια ζωής

και παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ

Κηρύσσοντας το δόγμα της νέας Τσίρι θρησκείας

Συντελεστές

Παίζουν και σκηνοθετούν τους εαυτούς τους: Ντίνα Μαυρίδου, Μαρίνος Μουζάκης

Πρωτότυπη μουσική: Μαρίνος Μουζάκης, Ειρήνη Τηνιακού

Κινησιολογία: Ηρώ Κατσιφλώρου

Κοστούμια: Μαρία Μαρκοπούλου

Αφίσα: Νίκος Γιούσεφ

Δραματουργία, μουσικές επιλογές, παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2020

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο «Η Βίβλος για αθεόφοβους» του του Τζόμπε Κοβάτα (μτφ. Παναγιώτης Σκόνδρας, εκδ. Αστάρτη 1998)

Ακούγεται μελοποιημένο το ποίημα “Κατάρα” του Αθανάσιου Χριστόπουλου.

Ευχαριστούμε το αντιεξουσιαστικό, αναρχικό στέκι Αντίπνοια για τη φιλοξενία των προβών μας κι όλες τις τσιριτσάντσουλες που βοήθησαν στην παραγωγή αυτής της παράστασης.

Υπόθεση

Οι Τσιρτσάντσουλες, κλείνοντας φέτος 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου, συνειδητοποίησαν πως η ενασχόληση με τον πολιτισμό δεν είναι πια βιώσιμη. Έτσι αποφάσισαν να μετατραπούν από καλλιτεχνική κολεκτίβα σε θρησκεία, ελπίζοντας σ’ ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και τα παιδιά τους. Ο Τσίρι, που ως τώρα εκτελούσε χρέη μασκότ της κολεκτίβας (και που λατρεύτηκε έτσι κι αλλιώς από τις Τσιριτσάντσουλες και τους φίλους τους όλα αυτά τα χρόνια) αναβαθμίστηκε σε έναν και μοναδικό «Τσίρι Θεούλη». Και όπως κάθε μονοθεϊστική θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, έχει ως αφετηρία την παλαιά διαθήκη. Το πρότζεκτ «Μετανοείτε» είναι μία λειτουργία-κήρυγμα του Θείου Τσίρι λόγου σε μια ιεραποστολική διαδικασία προσηλυτισμού πιστών σε όλη τη χώρα, το εξωτερικό κι άλλους πλανήτες.

Για την παράσταση

Φέτος είναι μια περίεργη χρονιά. Η κολεκτίβα μας γιορτάζει 20 χρόνια ζωής και δημιουργίας και είχαμε προγραμματίσει πολλά και διάφορα, που όμως ανατράπηκαν λόγω της πανδημίας και του επακόλουθου διαπλανητικού λοκ ντάουν. Αλλά όταν τα σχέδιά σου πάνε στο βρόντο, είναι μια καλή αφορμή για νέα σχέδια. Έτσι, ενώ δουλεύαμε ένα άλλο έργο, αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε πορεία, δημιουργώντας μια παράσταση ευέλικτη και κωμική, που θα μπορούσε να περιοδεύσει μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες κοινωνικής αποστασιοποίησης που έχουν επιβληθεί.

Εμπνευσμένοι, λοιπόν, από το βιβλίο του Τζόμπε Κοβάτα «Η Βίβλος για αθεόφοβους» φτιάξαμε μια δική μας κωμική εκδοχή της παλαιάς διαθήκης, θέλοντας αφενός να διασκεδάσουμε και αφετέρου να προβληματιστούμε και να προβληματίσουμε πάνω στην ουσία των κειμένων της Βίβλου, που αποτελούν και τη βάση των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών (και των παρακλαδιών τους) και που ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να κηρύττουν ιερούς πολέμους.

Η συνέχεια επί της σκηνής…