May 19, 2012 11:00 pmtoMay 20, 2012 2:00 am

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1349

May 8, 2012 9:00 pmtoMay 29, 2012 11:31 pm

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1340

May 5, 2012 11:00 amtoMay 6, 2012 3:00 am

Προγραμμα του 2nd undergrournd hip hop festival:

11:00 έναρξη graffiti all day action! απο το πρωι ολοι οι graffiti artists θα μπορουν να επιλεξουν εναν (και οχι μονο) απο τους εκατονταδες τοιχους του τει καβαλας και να του δωσουν ζωή!
14:30 συζητηση παρουσίαση. ο LOYAL T θα παρουσιασει μια ιστορικη, μουσικη, κοινωνικοπολιτικη προσεγγιση του Hip Hop οπως δεν την εχετε ξαναδει! επειτα θα ακολουθησει συζητηση με καποια θεματα που μας απασχολουν!(συντομα και το κειμενο της συζητησης)
18:30 εναρξη συναυλιας:
Kash Prex (France) Muella & Pogo (Berlin Gremany) Renovatio (Λάρισα) ΕΠΩΝΥΜΟΙ ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΙ (Θεσσαλονίκη) 45 (Αγρίνιο) Arma Di Scelta (Θεσσαλονικη/ Ρεθυμνο) 6K20 (Θεσσαλονικη) Βλεμμα Σιωπης (Καβαλα) Παρανοια (Ρεθυμνο) Productive (Αθηνα) Κακοτεχνης (Κυκνειο Ασμα – Αθηνα) 2HP Squad (Ξανθη) Απροσωπα Προσωπα (Αθηνα) X- Bastard (Θεσσαλονικη) Vavel A.D. (Σητεια Κρητης- Πατρα) 6η Αισθηση (Κοζανη) Σκεψεις (Κερκυρα) Σ.Ο.Κ. (Βόλος) DFC & Ηθικός Αυτουργός (Θεσσαλονίκη).
Parkour: “the P.A.R.K.” (Θεσσαλονίκη)
Break Dance: “Urban Stylers” (Καβαλα), “FA Crew” (Δραμα), καθώς και μεμονωμένοι χορευτές και παρκουριστες!
Θα υπάρχει κουζίνα από την ομάδα της κατάληψης Βύρωνος 3
Σας υπενθυμίζουμε να φέρετε τις προσωπικές σας δουλειες ειτε συμμετέχετε στην συναυλια ειτε οχι ωστε να δημιουργησουμε ενα εναλλακτικο δισκοπωλείο.

Χαιρετίζουμε για μια ακόμη φορά τον κόσμο του Underground Hip Hop Festival που έχει μείνει πιστός στο κάλεσμά μας και ανταποκρίνεται! Όπως πέρσι έτσι και φέτος αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε το φεστιβάλ στην Καβάλα! Μετά από ένα πετυχημένο happening με τη συνύπαρξη των τεσσάρων στοιχείων του Hip Hop, φτάνει η ώρα να ξαναϊδωθούμε! Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε ότι πετύχαμε αυτά που θέλαμε κατά 90%. Παρόλο αυτά θα είμαστε και φέτος όλοι μαζί για να καταρρίψουμε και αυτό το 10%.

Φέτος διοργανώνουμε ξανά αυτό το φεστιβάλ με μόνο σκοπό να αποδείξουμε πως μπορούμε να στήσουμε μεγάλα happenings χωρίς να ξοδεύονται μεγάλα ποσά, χωρίς σπόνσορες, χωρίς εισόδους και χωρίς γενικά κάποιος να βγαίνει κερδισμένος οικονομικά από όλη την φάση. Για να επιτευχθεί όμως αυτό χρειάζεται η δική σας συνεισφορά και πάνω από όλα, συνείδηση. Έτσι λοιπόν και αυτήν τη φορά απαραίτητος κανόνας είναι να μην βγάλει κανένας κέρδος.

Το φεστιβάλ λοιπόν έχει να κάνει με το hip hop, γιατί συναντιούνται ταυτόχρονα τα 4 στοιχεία στον ίδιο χώρο. Με τον ίδιο αντιεμπορικό τρόπο που συμμετέχουν οι MCs & οι DJs, με τον ίδιο συμμετέχουν και όλοι οι άλλοι. Δηλαδή, ο graffiti artist θα πάρει τα σπρέι του και θα έρθει να δημιουργήσει εφ’ όσον δεν θα υπάρχουν σπόνσορες να του τα αγοράσουν, οι bboys δεν πρόκειται να κερδίσουν κάποιο χρηματικό έπαθλο ή συμβόλαιο με κάποιο σπόνσορα, απλά θα έρθουν για να στηρίξουν την φάση όπως και όλοι οι άλλοι. Η μόνη διαφορά του φετινού φεστιβάλ είναι πως σε αυτό μπορούν να συμμετέχουν μπάντες και καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το «Βορείου Ελλάδος» περιγράφει το γεωγραφικό μέρος που θα πραγματοποιηθεί το φεστιβάλ και όχι τον προσδιορισμό και οριοθέτηση των καλλιτεχνών που έχουν το δικαίωμα να πάρουν μέρος στο φεστιβάλ όπως ίσχυε στο περσινό. Επίσης θα πρέπει να σας γνωστοποιήσουμε (για την αποφυγή παρεξηγήσεων), πως αρχικά θα προτιμηθούν μπάντες και καλλιτέχνες που δεν συμμετείχαν στο πρώτο Underground Hip Hop Festival!

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετέχετε σε αυτό το εγχείρημα καταργώντας στερεότυπα που σκιάζουν την ελληνική hip hop σκηνή όπως είναι οι σχέσεις του κοινού με τους καλλιτέχνες. Τι εννοούμε? Σε πολλές συναυλίες έχουμε παρατηρήσει πολλούς καλλιτέχνες να συμπεριφέρονται σαν σταρ σνομπάροντας το ίδιο τους το κοινό, ή ακόμα και τους υπόλοιπους καλλιτέχνες που τραγουδούν μαζί. Από την άλλη μεριά, καλλιτέχνες που μόλις έχουν κυκλοφορήσει μια δουλειά στο ιντερνέτ σε mp3 (όπως παρατηρούμε τελευταία), απαιτούν να τους συμπεριφέρονται σαν σταρ. Σε αυτή την σκηνή υπάρχει ισότητα αντιμετώπισης των καλλιτεχνών και μεταξύ τους αλλά και με το κοινό. Όλοι έχουν τον ίδιο χρόνο παρουσίασης του προγράμματός τους (30 λεπτά ή ο ανάλογος χρόνος σε τραγούδια) είτε αυτός είναι ένας καλλιτέχνης/ μπάντα που παίζει πρώτη φορά είτε είναι κάποιος που έχει φτύσει αίμα για να φτάσει εκεί που έφτασε παίζοντας χρόνια. Επίσης ο καλλιτέχνης/ μπάντα έχει την δυνατότητα να ανταλλάξει απόψεις ή απλά να συζητήσει με άλλους καλλιτέχνες ή με το κοινό. Μέσα από την συζήτηση που πραγματοποιείται πριν την έναρξη της συναυλίας έχετε την δυνατότητα να εκφράσετε την άποψή σας σε μια κουβέντα που όλοι οι παρευρισκόμενοι έχουν να κάνουν με ένα από τα 4 στοιχεία του hip hop ή απλά τους αρέσει η μουσική, βάσει της θεματολογίας που θα οριστεί εντός των ημερών. Επίσης σε αυτή την σκηνή δεν χωρίζουμε τους καλλιτέχνες και το κοινό στο ποιος είναι underground και ποιος όχι, ούτε στο ποιος είναι πιο πολύ underground από τον άλλον. Για εμάς ρόλο παίζει ο τρόπος ζωής και η καθημερινότητα.

Με αυτό το φεστιβάλ θέλουμε να σας δείξουμε πώς να αυτό-οργανώσετε την καθημερινότητα και την διασκέδασή σας, επιβιώνοντας μέσα από αυτές τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που ζούμε και μοναδικός μας σκοπός είναι να σας επηρεάσουμε και να οργανώνετε τέτοια happenings στις περιοχές σας. Γι΄ αυτό προσπαθούμε οι συμμετέχοντες να προέρχονται από όλες τις μουσικές σκηνές δίνοντας το δικαίωμα σε έναν που δραστηριοποιείται στην εμπορική σκηνή να συμμετέχει και σε μια άλλη, αποδεχόμενος τους όρους διοργάνωσης του φεστιβάλ και από την άλλη δίνουμε το δικαίωμα σε νέους καλλιτέχνες να παίξουν μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό παρουσιάζοντας την δουλειά τους ισότιμα με τους παλιότερους. Δεν μας ενδιαφέρουν ούτε τα κουτσομπολιά, ούτε τα προσωπικά του καθενός, δεν μας ενδιαφέρει πού παίζει ο καθένας ούτε και πόσα παίρνει όταν παίζει. Μας ενδιαφέρει να μην είναι χυδαίος και σεξιστής στους στίχους του και προπαντός να μην έχει ρατσιστικές απόψεις. Ούτως ή άλλως ένας καλλιτέχνης hip hop που έχει τέτοιες προτιμήσεις (ρατσιστικές και ξενοφοβικές) δεν μπορεί να είναι άλλο από διανοητικά στερημένος αφού το hip hop είναι μια μουσική που προέρχεται μέσα από τους φτωχούς, τους οικονομικά και φυλετικά καταπιεσμένους ανθρώπους! Αυτό φυσικά ισχύει και για τα 4 στοιχεία του hip hop.

Αρνούμαστε να βάλουμε είσοδο με αντίτιμο ή να σπονσοράρουμε το φεστιβάλ, εφ’ όσον μπορούμε να μαζέψουμε μέρος των εξόδων από το μπαρ που θα λειτουργεί στο συναυλιακό χώρο πουλώντας πάντα στο κόστος. Ένα υπόλοιπο μέρος των εξόδων συμπληρώνεται από τα κουτιά που γυρνάνε κατά την διάρκεια της συναυλίας και στηρίζονται στις εισφορές και στην συνείδηση των παρευρισκομένων. Με τον τρόπο αυτό θέλουμε να καταρρίψουμε σχέσεις που έχουν να κάνουν με τον οικονομικό τομέα και προσπαθούμε να πετύχουμε την συγκέντρωση των ενδιαφερόμενων (ανεξάρτητα από το αν αυτοί έρχονται για να «βάψουν», να τραγουδήσουν, να χορέψουν ή απλά να παρευρεθούν στο φεστιβάλ) με κοινό γνώμονα το hip hop. Δηλαδή θέλουμε αυτός που θα έρθει να τραγουδήσει να μην σκεφτεί το πόσα θα πάρει και πόσο κόσμο θα μαζέψει για να «τσεπώσει» τα φράγκα! Αυτός που θα έρθει να βάψει να μην έχει την απαίτηση να έχει έτοιμο τον τοίχο του και τα σπρέι δίπλα, «τσονταρισμένα» από τον σπόνσορα. Ιδιαίτερα αυτός που θα χορέψει, να μην έχει την απαίτηση του χρηματικού επάθλου, του γυαλιστερού μουσαμά και τα μετάλλια της κάθε στημένης διοργάνωσης. Όλα αυτά κάνουν το hip hop. Το hip hop της ενότητας, της αλληλεγγύης, της συναδελφικότητας, της δημιουργίας και της πρωτοτυπίας. Και πάνω από όλα το Hip Hop της ανταλλαγής των απόψεων, των εμπειριών και των γνώσεων.

Αναπόσπαστο και ίσως το σημαντικότερο μέρος του φεστιβάλ, είναι το θεωρητικό κομμάτι. Η συζήτηση. Φέτος θα έχουμε την τιμή να φιλοξενήσουμε κόσμο που θα μας κάνει παρουσίαση της δουλειάς του (Loyalty, Blackman & Caz), μιας δουλειάς που έχει να κάνει με την συλλογή ιστορικών ,και όχι μόνο, πληροφοριών και ντοκουμέντων. Μια προσέγγιση της μουσικής κουλτούρας του hip hop βάση των ιστορικών συνεντεύξεων και όχι από την μεριά κάποιας συγκεκριμένης οπτικής άποψης. Έτσι ο κόσμος θα έχει την δυνατότητα να πορευτεί σε ένα ταξίδι γνώσεων, να απορροφήσει μα και να μεταδώσει γνώσεις που έχουν να κάνουν με το hip hop και τα τέσσερα στοιχεία του. Έτσι λοιπόν ζητάμε από τον καθένα σας, και ιδιαίτερα από τους καλλιτέχνες (απ’ όποιο στοιχείο του hip hop κι αν προέρχεται), να συμμετέχει σε αυτήν την αναζήτηση γνώσεων και ανταλλαγής απόψεων που θα μας ταξιδέψουν τα παιδιά από την Αθήνα. Να ενημερώσουμε ότι παράλληλα με το φεστιβάλ θα λειτουργεί στον χώρο έξω από το στέκι κουζίνα από την ομάδα της κατάληψης Βύρωνος 3, με διάφορα φαγητά για τους παρευρισκόμενους, για την στήριξη της κατάληψης και του φεστιβάλ!!

Ακόμη, θα μας ενδιέφερε να υπάρχουν «δουλειές» από καλλιτέχνες/μπάντες στον πάγκο που θα λειτουργεί με βιβλία και CD, είτε αυτοί συμμετέχουν στο μουσικό μέρος του festival είτε σαν απλό κοινό, για την προώθηση/ανταλλαγή του υλικού τους. Καταλήγοντας, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε όλους εκ των προτέρων για την στήριξη και σας περιμένουμε για ακόμη μια γεμάτη HIP-HOP μέρα στο Αυτο/ζόμενο Στέκι στο ΤΕΙ Καβάλας. Να φέρουμε ξανά την μουσική που αγαπήσαμε πίσω στους δρόμους! Γιατί υπάρχει και αυτό το Hip-Hop!

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ACCION MUTANTE COLLECTIVE!

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1336

May 3, 2012
9:00 pmto11:00 pm

 Προβολή του ντοκιμαντέρ Catastroika των Άρη Χατζηστεφάνου και της Κατερινα Κιτίδη, δημιουργών του debtocracy. Μια πρώτη κριτική στις θέσεις του ντοκιμαντέρ.

Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή. Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

 

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1327 

Αφίσα που τοιχοκολλήθηκε στην Καβάλα…

 

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1320 

Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον , τότε  είμαστε ήδη νεκροί»

 Δεν είμαι ανθρωπιστής και  επομένως δε θα μιλήσω  σαν ανθρωπιστής. Τοποθετώ τον εαυτό μου από τη μεριά των αναρχικών της πράξης. Στη μάχη για μια ελεύθερη ζωή δίχως αρχηγούς και υποτακτικούς , συχνά το τίμημα είναι η φυλακή. Αυτό το τίμημα μου έχει επιβληθεί εδώ και ένα χρόνο, καθώς βρίσκομαι φυλακισμένος- ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ του κράτους. Αιχμάλωτος αλλά όχι ηττημένος, καθώς για μένα,  ως αναρχικό αντάρτη πόλης, η φυλακή είναι μια προσωρινή στάση αναμονής , αλλά ποτέ ο τερματικός σταθμός. Σε αυτόν τον ένα χρόνο δεν επέτρεψα στη φυλακή ούτε να με εξημερώσει, ούτε να με «σωφρονίσει» ,καθυποτάσσοντας το σώμα  και τη μνήμη μου μέσα από τη νεκρή επανάληψη του χρόνου-δεσμοφύλακα.

Από την πρώτη στιγμή όμως, ξεκίνησε εναντίον όλων των συντρόφων που συμμετέχουμε στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς ένας αδιάκοπος ψυχολογικός πόλεμος κι ένα ειδικό  καθεστώς κράτησης.

Προσωπικά οδηγήθηκα στις φυλακές Γρεβενών, «τοποθετήθηκα» αρχικά  σε πτέρυγα προστασίας  ( στην οποία αρνήθηκα  να παραμείνω και μεταφέρθηκα), ενώ έχω μεταχθεί πάνω από 20 φορές με έκτακτες μεταγωγές (αλεξίσφαιρη κλούβα, ΕΚΑΜ, αντιτρομοκρατική, ειδικό σώμα μεταγωγών) κατά τη διάρκεια των οποίων έχω μείνει στο πειθαρχείο των φυλακών Διαβατών και στο μεταγωγών Θεσσαλονίκης με εικοσαμελή ομάδα αστυνομικών για «προσωπική» φύλαξη.

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τον αντίπαλο. Από τη στιγμή που κηρύξαμε  πόλεμο ενάντια στο κράτος και την κοινωνία του, γνωρίζαμε το κόστος των πράξεων μας και παραμένουμε αμετανόητοι στις επιλογές μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα παραμείνουμε με σταυρωμένα τα  χέρια. Χρωστάμε στον εαυτό μας άλλη μια μάχη… μέχρι την επόμενη.

Αρνούμαι λοιπόν να βάλω τη ζωή σε παρένθεση. Εδώ μέσα στη φυλακή, στη χώρα των σκιών παραμένω στα μαχαίρια με το υπάρχον, τις στολές και τους υπακτικούς του. Σ’ αυτή τη μάχη αν δεν ρισκάρεις τη ζωή σου, τότε δεν είσαι ικανός να τη ζήσεις με πάθος.Στη σημερινή μαζική κοινωνία του κράτους ούτε ρίσκο υπάρχει, ούτε πάθος. Υπάρχει μόνο φόβος και ρουτίνα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φοβισμένοι και μόνοι. Αλλά ζωντανοί ποτέ.

Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, τότε είμαστε ήδη νεκροί. Γι’ αυτό σήμερα Κυριακή 8 Απριλίου ξεκινάω απεργία πείνας ως έμπρακτη αλληλεγγύη στους συντρόφους Παναγιώτη Αργυρού και Γεράσιμο Τσάκαλο που πραγματοποιούν απεργία πείνας απαιτώντας την μεταγωγή τους στις φυλακές Κορυδαλλού και την οριστική διακοπή των εκδικητικών μεταγωγών. Παραμένοντας συνεπείς στα λόγια και στις επιλογές μας ως Συνωμοσία, αυτή η κίνηση είναι παράλληλα μία πρώτη  χειρονομία προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μιας πολιτικής κολεκτίβας συμβίωσης στις φυλακές.

Τώρα λοιπόν που έρχονται οι γιορτές, τώρα που ο καθένας κάνει τα ψώνια του ή ξεγελάει τη φτώχεια του, στους στολισμένους δρόμους και στις βιτρίνες, εμείς «προσφέρουμε» την απεργία πείνας στο γιορτινό σας τραπέζι. Όπως καταλαβαίνει ο καθένας η απεργία πείνας αποτελεί έσχατο μέσο αγώνα .Είναι μια μάχη με το θάνατο σε αργή κίνηση. Είναι η θέληση για ζωή ενάντια στην παραίτηση και την υποταγή. Είναι όμως και κάτι άλλο. Είναι ο καθρέφτης των ενοχών της κοινωνίας. Είναι ο καθρέφτης που φανερώνει τις σιωπές της. Είναι ο καθρέφτης της αδιαφορίας, ο καθρέφτης των κενών αξιών, ο καθρέφτης της παραίτησης, ο καθρέφτης του φόβου, ο καθρέφτης του μοναχικού πλήθους… Πίσω από τον καθρέφτη υπάρχει ΖΩΗ. Αρκεί να σπάσουμε τον καθρέφτη.

Υ.Γ. Την ίδια περίοδο πραγματοποιείται απεργία πείνας για την απελευθέρωση της αναρχικής Στέλλας Αντωνίου και την παύση των διώξεων για τις 250 εμπρηστικές και εκρηκτικές επιθέσεις που έχει αναλάβει η Σ.Π.Φ., εναντίον ατόμων που δεν έχουν καμία σχέση με τη Συνωμοσία.

Η στήριξή μου στα παραπάνω αιτήματα είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΗΣ F.A.I./I.R.F.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

                                                                   Τσάκαλος Χρήστος

  Μέλος του πυρήνα φυλακισμένων της Σ.Π.Φ./ F.A.I.

Το σημερινό καθεστώς έκτακτης ανάγκης με σταθερά βήματα καθημερινά σφίγγει όλο και περισσότερο τη μέγγενη σε τμήματα του πληθυσμού που είναι ευπαθή αλλά και σε αυτά που αντιστέκονται.

Πετάει ψίχουλα σε σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους, προσφέρει ασπιρίνες πεντάμηνης διάρκειας σε ανέργους, προσφέρει αφειδώς εργοδοτική τρομοκρατία και απολύσεις, ρίχνει ξύλο και δακρυγόνα σε όσους διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν, μοιράζει απλόχερα ποινές κάθειρξης σε όσους επιλέγουν το δύσκολο δρόμο της αντίστασης, ετοιμάζει σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους ξένους. Μαζί με όλα αυτά ξερνάει καθημερινά μέσα από τους επίσημους αλλά και ανεπίσημους εκπροσώπους του, τα καθεστωτικά μ.μ.ε και ορισμένους δημοσιογράφους-παπαγαλάκια τη ρατσιστική προπαγάνδα του…για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, για όλα φταίνε οι μετανάστες, για όλα φταίνε οι συνταξιούχοι, για όλα φταίνε οι ελεύθεροι επαγγελματίες…

Απόδειξη ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι απλά μια ψευδαίσθηση και μια αυταπάτη είναι τρία περιστατικά ξεχωριστά μεταξύ τους μεν, που συνδέονται όμως με εμφανή τρόπο δε.

Από τη μια η αυτοκτονία σε δημόσιο χώρο, στην πλατεία Συντάγματος, ενός συμπολίτη μας, συνταξιούχου, ο οποίος με το σημείωμα που άφησε, έδειξε ξεκάθαρα ότι η πράξη του δεν ήταν απλά μια πράξη απελπισίας ή απόγνωσης αλλά μια πράξη με πολιτικό νόημα και μήνυμα. Αργά αλλά σταθερά η Ελλάδα μετατράπηκε από τη χώρα με τα μικρότερα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ευρώπη σε αυτήν με τα μεγαλύτερα. Μετατρέπεται σε χώρα αποθήκη ψυχών, καθώς άνεργοι, ηλικιωμένοι, άτομα με ψυχικές παθήσεις και νόσους, εξαρτημένοι χρήστες, φυλακισμένοι κτλ έχουν αφεθεί στη μοίρα τους. Η κυνική αδιαφορία του κράτους αποτελεί απλά μια ιδιότυπη επιλογή εκκαθάρισης κομματιών του πληθυσμού που δε θεωρούνται παραγωγικά βαδίζοντας πιστά στα χνάρια του ολοκληρωτισμού άλλων εποχών.

Παράλληλα, όσο η κρίση βαθαίνει, σφίγγει ο κλοιός του κράτους απέναντι σε όσους αγωνίζονται και αντιστέκονται. Οι πολιτικές διώξεις και παρενοχλήσεις αγωνιστών του αντιεξουσιαστικού και όχι μόνο χώρου είναι στην ημερήσια διάταξη.

Η φυλακισμένη αναρχική αγωνίστρια Στέλλα Αντωνίου, ενώ έχει αρνηθεί τις κατηγορίες που της αποδίδονται, είναι προσωρινά κρατούμενη εδώ και 16 μήνες λόγω των συντροφικών και φιλικών της σχέσεων με κάποιους από τους συγκατηγορούμενούς της αλλά κυρίως λόγω των πολιτικών της φρονημάτων.

Ήδη από τη σύλληψή της, αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα υγείας το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και να παρακολουθείται συχνά η εξέλιξή του. Ο εγκλεισμός της στα κρατικά κολαστήρια επιδεινώνει καθημερινά την κατάστασή της. Η παραμονή της στις φυλακές Κορυδαλλού, δεδομένης της κατάστασης της υγείας της συνιστά βασανισμό. Στις 8 Μαρτίου υπέβαλλε την πέμπτη κατά σειρά αίτηση αποφυλάκισης. Κάθε προηγούμενη αίτησή της απορρίφθηκε, αποδεικνύοντας την εκδικητικότητα της αστικής δικαιοσύνης απέναντι σε όσους αμφισβητούν την εξουσία του κράτους. Δε χωρά αμφιβολία πλέον ότι ο στόχος των δικαστών και των εισαγγελέων είναι η φυσική της εξόντωση.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη επιχείρηση φιάσκο στην πόλη της Καβάλας, όπου με πρόφαση ληστεία που έγινε στο νομό Ροδόπης το πρωί της Τρίτης 3/4/2012, το ασφαλητομάνι του Τ.Α. Καβάλας με επικεφαλής τον Ειρηνοδίκη Δοματζόγλου προέβη την ίδια μέρα το πρωί σε κατ’ οίκον έρευνα συντρόφου από την Καβάλα παραβιάζοντας πλήθος δικονομικών διατάξεων. Όπως αναμενόταν ο θησαυρός αποδείχτηκε άνθρακες. H επιχείρηση της αστυνομίας ήταν επιχείρηση εκφοβισμού λόγω της πολιτικής μας ιδεολογίας και όχι για την ανεύρεση κλοπιμαίων μιας και ήξεραν ούτως ή άλλως πού βρίσκονταν οι σύντροφοι εκείνο το πρωί και φυσικά αφού δεν είχαν καμιά σχέση με τη ληστεία ήταν αναμενόμενο να μην βρεθεί κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο.

Στο κράτος ασφάλειας που οικοδομούν οι απαντήσεις μας θα είναι συλλογικές και άμεσες

Για να μη συνηθίσουμε στο θάνατο, στη μιζέρια και στην ανέχεια που θέλουν να μας υποβάλουν

Για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας και αυτονομίας

Άμεση απελευθέρωση στη Στέλλα Αντωνίου

Αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που έχουν στήσει τα κόμματα, οι τράπεζες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ

Αναρχικοί-Αντιεξουσιαστές από την Καβάλα

  Στις 4 του Απρίλη στην πλατεία Συντάγματος, στο μέρος όπου γινόταν μερικούς μήνες πριν η λαϊκή συνέλευση, έβαλε τέλος στη ζωή του ο αγωνιστής Δημήτρης Χριστούλας. Τα τελευταία λόγια του, γραμμένα σε ένα σύντομο σημείωμα, δείχνουν ξεκάθαρα πως η επιλογή του ήταν μια πολιτική πράξη. Το μήνυμά του είχε ένα σαφές πολιτικό περιεχόμενο.

 Ο Δημήτρης Χριστούλας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένας απελπισμένος για οικονομικούς λόγους. Αυτή η ερμηνεία εξυπηρετεί τα καθεστωτικά κόμματα και την κυβέρνηση γιατί ξεγυμνώνει την πράξη του από το πολιτικό της περιεχόμενο. Η πράξη του δεν μπορεί να μεταφράζεται ως ένα προσωπικό δράμα. Ούτε να συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα πάρα πολλά περιστατικά αυτοκτονιών για οικονομικούς λόγους που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα. Η οικονομική και πολιτική εξουσία δολοφονούν καθημερινά συνανθρώπους μας με τις πολιτικές τους. Οι καθεστωτικοί πολιτικοί είναι όλοι συνένοχοι σε αυτό το μεγάλο έγκλημα.

 Όμως ο Χριστούλας έλεγε κάτι διαφορετικό. Εκτός από την καταγγελία του για την κυβέρνηση, μίλησε για κάτι που θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει. Μίλησε για αυτό που οφείλουν να κάνουν οι νέοι της χώρας, γιατί οι υπερήλικες δεν είναι σε θέση να κάνουν. Μίλησε για το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε ώστε να καταφέρουμε να αποτινάξουμε από πάνω μας την κυβέρνηση, την τρόικα και όλους τους εγκληματίες της εξουσίας. Μίλησε για τη διέξοδο που μπορούμε να ακολουθήσουμε όλοι οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι σήμερα προκειμένου να φύγουμε από το αδιέξοδο που έχουν οδηγήσει τον απελευθερωτικό κοινωνικό αγώνα οι μετριοπαθείς κινητοποιήσεις και οι διαμαρτυρίες. Ο Δημήτρης  Χριστούλας έκανε σκληρή κριτική με την πράξη και με τα λόγια του σε όλους όσους δεν κατεβαίνουν στους δρόμους να αγωνιστούν αλλά και όσους κατεβαίνουν και δεν συγκρούονται με την οργανωμένη εξουσία. Έκανε κριτική σε όλους μας γιατί δεν ανατρέπουμε το καθεστώς.

  Ο Δημήτρης Χριστούλας με την πολιτική πράξη και τα λόγια του μίλησε για την Επανάσταση. Μίλησε για την ένοπλη κοινωνική Επανάσταση που δεν έχουμε κάνει και που έχουμε χρέος να κάνουμε. Γιατί είναι ο μόνος δρόμος για να απελευθερωθεί η χώρα, για να ζήσουμε ελεύθερα. Για να ζήσουμε σε μια κοινωνία οικονομικής ισότητας και πολιτικής ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους.

 Αυτό είναι το χρέος όλων μας απέναντι στον Δημήτρη Χριστούλα. Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

 

               Πόλα Ρούπα, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης

http://anarxikoikavalas.squat.gr/?p=1297